Chicago - Chicago XIV (Album, 1980): oprawa graficzna przedniej okładki
Chicago 13 [1979]
Dyskografia
Zmień płytę na poprzednią lub kolejną w dyskografii artysty
Chicago 16 [1982]
AlbumStudyjny21 lipca 1980
  • od marca do maja 1980 roku
  • - Record Plant (Los Angeles, Stany Zjednoczone)
Posiadamy w sprzedaży   1  egzemplarz  tej płyty za 29.00 zł

Informacje o płycie

 4 minuty czytania

Chicago XIV to dwunasty studyjny album amerykańskiego zespołu Chicago, wydany w lipcu 1980 roku. Został nagrany w okresie od marca do maja tego roku w studiu Record Plant w Los Angeles oraz Criteria Studios w Miami. Pojawił się w czasie słabnącego zainteresowania zespołem i pozostaje jednym z najgorzej sprzedających się wydawnictw długogrających Chicago, które nie uzyskało statusu złotej płyty od Recording Industry Association of America (RIAA) w Stanach Zjednoczonych i zostało uznane za komercyjną klapę. Godne uwagi jest również to, że jest to ich ostatni studyjny album dla wytwórni Columbia Records oraz ostatni, na którym występuje perkusista Laudir de Oliveira.

Po komercyjnym i krytycznym rozczarowaniu Chicago 13[1], i odejściu gitarzysty Donnie'ego Dacusa, Chicago zdecydowało, że wymagana jest nowa strategia. Chris Pinnick grał na gitarze podczas sesji i później został oficjalnym członkiem[2]. Wypróbowali też nowego producenta, tym razem Toma Dowda[2], który współpracował z Arethą Franklin, formacją Cream, Ericem Claptonem oraz supergrupą Toto. Gdy Dowd przejął stery, a Chicago porzuciło klubowe brzmienie, które przenikało ich poprzednią płytę, zespół nagrał lżejszy, bardziej nowoczesny materiał, który, jak można się było spodziewać, ukazał się pod nazwą Chicago XIV. Prawdopodobnie zaprojektowany jako odpowiedź na współczesne, nowofalowe brzmienia pojawiające się w radiu w tamtym czasie, album użył wówczas w mniejszym stopniu orkiestracji.

Materiał i sprzedaż

Z samodzielnym autorstwem czterech kompozycji i jednym wspólnym z dziesięciu utworów na płycie[3], Peter Cetera przyjął w zespole większą rolę w pisaniu piosenek niż w przeszłości. Jego kompozycje zawierały mieszankę ballad i kawałków popowych. Robert Lamm skierował się w stronę bardziej rockowych: "Manipulation" i "I'd Rather Be Rich" (piosenka z 1975 roku), James Pankow dostarczył szybszy "The American Dream", a Lamm i Danny Seraphine współtworzyli "Thunder and Lightning"[3]. Podobnie jak wcześniejszy Chicago 13, Chicago XIV nie poprawił losu zespołu[4]. Dla kupującej ich płyty publiczności wizerunek Chicago w 1980 roku stracił na znaczeniu, a po wydaniu nowej płyty stało się jasne, że jakakolwiek próba pozyskania nowych fanów poszła na marne.

Wytwórnia Columbia Records była coraz bardziej rozczarowana słabymi wynikami sprzedażowymi zespołu[5]. Chicago XIV pozostało niezauważone po wydaniu, osiągając zaledwie #71 miejsce na liście przebojów Billboard 200 w USA i szybko znikając po 9 tygodniach. Znowu nie było przebojowych singli, gdyż "Thunder and Lightning" nie zdołał wskoczyć do pierwszej pięćdziesiątki a "Song For You" nie znalazł się w ogóle w notowaniu. Chicago nie cieszyli się również zbyt wysoką frekwencją podczas promującej ten album trasy koncertowej. Zdając sobie sprawę z tego, że popularność grupy znacznie się pogorszyła, Columbia Records zerwała warty 2 miliony dolarów kontrakt z zespołem.

W ramach rozliczenia za wczesne zakończenie współpracy, Columbia wydała drugą kompilację Greatest Hits zespołu. Pieniądze z tego wydawnictwa zostały przeznaczone na samodzielne nagranie Chicago 16[2], podczas gdy zespół poszukiwał nowej wytwórni (ostatecznie podpisali kontrakt z Warner). Zdając sobie sprawę, że latynoamerykański/jazzowy styl perkusyjny, widoczny w drugiej połowie poprzedniej dekady, nie pasuje już do ich "bardziej popowego brzmienia", gdy rozpoczynali pracę nad Chicago 16, zrezygnowali z usług perkusisty Laudir de Oliveira, który zakończył dziewięcioletni okres pracy z zespołem[6]. Peter Cetera w międzyczasie skoncentrował się na swoim pierwszym albumie solowym[7].

Projekt okładki

Zaprojektowany przez dyrektora artystycznego Columbia/CBS Records, Johna Berga, front okładki albumu posiada wielki czarny odcisk kciuka na białym tle, z logo Chicago wkomponowanym w linie papilarne. Na tylnej stronie okładki również znajduje się odcisk palca lub kciuka, ale już bez logo zespołu. Wewnętrzna wkładka jest biała z czarnym nadrukiem, na którym widnieje lista twórców, a na krawędzi z jednej strony znajdują się cztery czarne odciski palców w rozmiarze naturalnej wielkości, a po drugiej kciuka, tak jakby ktoś wcześniej trzymał tę kartkę papieru mając na palcach nałożony tusz do pobierania odcisków. Ten mały odcisk kciuka ma również wbudowane logo Chicago[3]. Berg był nominowany do nagrody Grammy za najlepszą oprawę graficzną za ten album[8]. Okładka ta znalazła się na wystawie projektów Berga w Guild Hall of East Hampton w latach 2012-2013[9]. Okładka znajduje się także w stałej kolekcji The Museum of Modern Art w Nowym Jorku[10].

Adnotacje

  1. Amicone, Michael (Lipiec 20, 2002): "A vigorous 35-year-old feelin' stronger every day". Billboard. Howard Lander. s. 50.
    Cytat: . . . Chicago 13 (1979), proved to be as unlucky as its number would portend..
  2.   123Ruhlmann, William James (1991): "Chicago Group Portrait (Box Set)". Columbia Records. s. 8.
  3.   123"Chicago XIV" (Notatki z wydania) [winyl LP]. Columbia Records #BL 36517 (1980). 1980.
  4. Amicone, Michael (Lipiec 20, 2002): "A vigorous 35-year-old feelin' stronger every day". Billboard. Howard Lander. s. 50.
    Cytat: . . . ''Chicago XIV'', produced by Tom Dowd, could not stem the band's commercial downturn . . ..
  5. Seraphine, Danny (2011): "Street Player: My Chicago Story. John Wiley & Sons Inc.. s. 192-193. ISBN. 9780470416839.
  6. Seraphine, Danny (2011): Street Player: My Chicago Story. John Wiley & Sons, Inc.. ISBN. 978-0-470-41683-9.
  7. Cetera, Peter (Październik 1, 1992): "Old Interview: Peter Cetera, October 1, 1992". Listening Is Everything. Jeff Giles.
  8. "John Berg". GRAMMY.com (Maj 14, 2017). Recording Academy (Maj 14, 2017).
  9. Jacobson, Aileen (Listopad 23, 2012): "Album Covers That Are as Evocative as the Music". The New York Times.
  10. "John Berg, Nick Fasciano, Gerard Huerta. Cover for Chicago's twelfth self-titled album. 1980 ! MoMA". The Museum of Modern Art.

Zobacz również

Chicago - Chicago 16
Chicago 16
Album, 1982
  1 za 19.00 zł  Kup teraz
Chicago - Twenty 1
Twenty 1
Album, 1991
  1 za 19.00 zł  Kup teraz
Chicago Transit Authority - Live In Concert - Collectors Edition
Live In Concert - Collectors Edition
Album, 1978
  1 za 15.00 zł  Kup teraz

Wydania

RokTytuł / Format / KrajWytwórnia / Katalog #
Chicago - Chicago XIV1980
Winyl, LP, Stany Zjednoczone
Columbia
FC 36517
Chicago - Chicago XIV1989
CD, Reedycja, Stany Zjednoczone
  1 za 29.00 zł  Kup teraz
Columbia
CK 36517
Chicago - XIV1997
CD, Japonia
Overseas Records
TECW-1916

Opinie

W przypadku tej płyty to chociaż okładka jest jakimś klasykiem. To, co jest wątpliwej jakości, to muzyka na niej. Wydaje się jakaś bezcelowa i trudna do słuchania. Potrafię docenić wadliwą kompozycję "Manipulation", ale wychodzącą z gatunku rocka. Jest jeszcze parę momentów, które da się strawić, np. "Thunder and Lightning" i "Song For You", ale ogólnie płyta jawi się jakby była wymęczona na siłę. Niektórym może nie spodobać się kierunek, który David Foster obrał dla nich na kolejnym albumie, ale dzięki Bogu ktoś ich pozbierał do kupy, bo mógł to być koniec Chicago.