Deep Purple - Perfect Strangers (Album, 1984): oprawa graficzna przedniej okładki
Come Taste the Band [1975]
Dyskografia
Zmień płytę na poprzednią lub kolejną w dyskografii artysty
The House Of Blue Light [1987]
AlbumStudyjny29 października 1984
  • w sierpniu 1984 roku
  • - Horizons
  • - Le Mobile (Carlsbad, Stany Zjednoczone)
  • - Horizons, Stowe, Vermont
  Brak dostępnych egzemplarzy tej płyty w sprzedaży.
Kliknij przycisk Obserwuj (powyżej), aby zostać poinformowany, gdy pojawi się w sklepie jakieś wydanie tej płyty.

Informacje o płycie

 3 minuty czytania

Perfect Strangers to jedenasty studyjny album brytyjskiej grupy rockowej Deep Purple, wydany w październiku 1984 roku przez wytwórnię Polydor w Europie oraz Mercury w Ameryce Północnej. Materiał został zarejestrowany w sierpniu tego roku, w studiu "Horizons" w Vermont w USA przy użyciu przenośnego urządzenia Le Mobile Studio. Produkcją nagrań zajął się Roger Glover wraz z zespołem. Był to najbardziej udany album nagrany przez zreformowany skład Mark II i wydano z niego dwa single: "Perfect Strangers" oraz "Knocking at Your Back Door".

Był to pierwszy od dziewięciu lat studyjny album Deep Purple, a pierwszy w składzie MK II od jedenastu lat, ostatni był Who Do We Think We Are w 1973 roku. Ritchie Blackmore i Roger Glover przybyli z Rainbow, Ian Gillan z Black Sabbath, Jon Lord z Whitesnake i Ian Paice z zespołu Gary'ego Moore'a. Tylko jeden utwór z nowego repertuaru zreformowanego Deep Purple, "Nobody's Home", został przypisany wszystkim pięciu członkom zespołu. Gillan i Glover, starali się przywrócić koncepcję wspólnego autorstwa każdego nagrania, tak jak to miało miejsce we wcześniejszym okresie, ale Blackmore się na to nie zgodził. Dopiero gdy opuścił grupę w 1993 roku, problem został automatycznie rozwiązany[1].

Wydania

Album Perfect Strangers został oryginalnie wydany w 1984 roku na winylu, CD oraz kasecie magnetofonowej. W ciągu kolejnej dekady od pierwszego wydania, był wielokrotnie wznawiany. Na wersji CD i kasetowej albumu znalazło się dodatkowe nagranie "Not Responsible", jeden z niewielu utworów Deep Purple z bluźnierczymi tekstami, w którym można usłyszeć słowo "fucking". Album został zremasterowany i wznowiony 22 czerwca 1999 roku z bonusowym utworem instrumentalnym "Son of Alerik". Ten ostatni był wcześniej dostępny jako B-side na singlu "Perfect Strangers" w 1984 roku. W 2016 ukazało się wydanie na winylu w ramach serii Back to Black.

Notowania i odbiór krytyczny

Album odniósł komercyjny sukces, osiągając pierwsze miejsce w Szwajcarii i w sumie notując w Top 10 sześciu zestawień, w tym na pozycji #5 na brytyjskiej liście przebojów UK Albums Chart. Za oceanem uplasował się natomiast na #17 pozycji na Billboardzie 200 w USA. Perfect Strangers był tylko drugim albumem studyjnym Deep Purple, który uzyskał certyfikat platynowej płyty w Stanach Zjednoczonych, po Machine Head z 1972 roku[2]. Promująca go trasa koncertowa była tak udana, że zespół musiał zarezerwować wiele dodatkowych terminów na areny w USA, ponieważ bilety wyprzedawały się bardzo szybko. Ich amerykańskie tourne w 1985 roku było jednym z najbardziej dochodowych i w kwestii zarobków wyprzedziło wszystkich artystów w tym okresie, z wyjątkiem Bruce'a Springsteena[3].

Album otrzymał mieszane recenzje. Deborah Frost z magazynu Rolling Stone w recenzji zauważyła, że z wyjątkiem dwóch singli, materiał składa się z pośpiesznie wykonanych jamow i zastanawiała się, czy wydawnictwo zostało wydane po to, by zarobić na obecnym heavy-metalowym szaleństwie. Ale powiedziała również: Blackmore'owy Strat ma tak wielki ryk, że jesteś skłonny pozwolić, aby na chwilę dźwięk poodbijał się w twoich bębenkach. I miło jest słyszeć niesymetryczne organowe squalle Jona Lorda, elektryzującą perkusję Iana Paice'a, wycie i szepty Iana Gillana i po raz kolejny solidne linie basu Rogera Glovera, choć gdyby nie Glover, jakiś producent zewnętrzny mógłby zmusić zespół do dopracowania swych aranżacji[4].

Kanadyjski dziennikarz Martin Popoff pochwalił ten "powrotny" album, który "składa ukłon latom 70." i koncentruje się raczej na muzyce niż na jej technicznej prezentacji, umieszczając Deep Purple jako punkt odniesienia w gatunku metalu bez kategoryzacji[5].

Adnotacje

  1. Thompson, Dave (2004): Smoke on the Water: The Deep Purple Story. s. 241.
  2. "Deep Purple & A Momentous Mark II Reunion". udiscovermusic.com.
  3. Lalaina, Joe (Styczeń 1989): "Jon Lord's Purple Reign". Modern Keyboard.
  4. Frost, Deborah (28 lutego 1985): "Perfect Strangers - Rolling Stone". Rolling Stone.
  5. Popoff, Martin (1 listopada 2005): "Recenzja płyty" The Collector's Guide to Heavy Metal: Volume 2 - The Eighties. Collector's Guide Publishing. s. 90-91.

Zobacz również

Дип Пёрпл - Дым Над Водой = Smoke On The Water
Дым Над Водой = Smoke On The Water
Kompilacja, 1987
  1 za 39.00 zł  Kup teraz
Deep Purple - Fireball
Fireball
Album, 1971
Deep Purple - Made In Europe
Made In Europe
Album, 1976

Wydania

RokTytuł / Format / KrajWytwórnia / Katalog #
Deep Purple - Perfect Strangers1984
Winyl, LP, Niemcy
Polydor
823 777-1
Deep Purple - Perfect Strangers
CD, Reedycja, Wielka Brytania i Europa
Polydor
823 777-2, 823 777-2 YH
Deep Purple - Perfect Strangers
CD, Remastering, Repress, EDC, Europa
Polydor
546 045-2

Opinie

Certyfikaty i sprzedaż

Kraj / RegionSprzedażCertyfikatRok przyznania
  Argentyna30,000  Złota płyta 1984
  Kanada100,000  Platynowa płyta 1985
  Niemcy250,000  Złota płyta 1985
  Wielka Brytania100,000  Złota płyta 1984
  Stany Zjednoczone1,000,000  Platynowa płyta 1985