Depeche Mode - Speak & Spell (Album, 1981): oprawa graficzna przedniej okładki
Dyskografia
Zmień płytę na kolejną w dyskografii artysty
A Broken Frame [1982]
AlbumStudyjny5 października 1981
  • - Blackwing Studios (Londyn, Wielka Brytania)
  Brak dostępnych egzemplarzy tej płyty w sprzedaży.
Kliknij przycisk Obserwuj (powyżej), aby zostać poinformowany, gdy pojawi się w sklepie jakieś wydanie tej płyty.

Informacje o płycie

 6 minut czytania

Speak & Spell to debiutancki studyjny album brytyjskiej formacji Depeche Mode, przedstawiciela muzyki elektronicznej. Został wydany 5 października 1981 roku[1] lub też 29 października 1981 roku[2] przez wytwórnię Mute Records. To był jedyny album zespołu z udziałem Vince'a Clarke'a i jest znacznie lżejszy w tonie niż ich późniejsze wydawnictwa.

Wszystkie piosenki zostały napisane przez Vince'a Clarke'a, z wyjątkiem "Tora! Tora! Tora!" i "Big Muff" autorstwa Martina Gore'a. Dave Gahan wykonuje główny wokal we wszystkich utworach z wyjątkiem "Any Second Now [Voices]", który jest śpiewany przez Martina Gore'a. "Big Muff" i oryginalna wersja "Any Second Now" to kompozycje instrumentalne.

Album osiągnął szczyt na miejscu #10 brytyjskiej listy przebojów UK Albums Chart i został sklasyfikowany na #991 pozycji w książce All Time Top 1000 Albums[3] z 2000 roku.

Tło powstania

To był jedyny album Depeche Mode, którego członkiem był Vince Clarke. Clarke napisał większość piosenek dla zespołu, przed odejściem, aby utworzyć Yazoo i później Erasure. Materiał został zarejestrowany z pomocą Daniela Millera w londyńskim studiu Blackwing, do którego muzycy udadzą się także przy tworzeniu kolejnej płyty A Broken Frame. Autorem oprawy graficznej był Brian Griffin, który będzie nieprzerwanie współpracować z Depeche Mode, aż do Black Celebration.

Album ten jest znacznie lżejszy w tonie i melodii niż późniejsze prace zespołu, kierunek ten można w dużej mierze przypisać pisaniu tekstów przez Clarke'a. Po jego odejściu obowiązki twórcze przejął Martin Gore, który napisał prawie cały późniejszy materiał zespołu. Kolejne albumy pisane przez niego eksplorowały mroczniejsze tematy i melodie.

Podczas wywiadu przeprowadzonego przez Simona Amstella dla programu Channel 4 Popworld w 2005 roku, Gore i Fletcher obaj stwierdzili, że utwór "What's Your Name?" był ich najmniej ulubioną piosenką Depeche Mode wszech czasów.

Wydania

Album Speak & Spell ukazał się oryginalnie w 1981 roku na winylu oraz kasecie magnetofonowej. Po raz pierwszy na CD dostępny był w Niemczech w maju 1984 roku (Mute – #INT 846.801). W Polsce ukazał się jako nieoficjalne wydawnictwo na kasecie w 1990 roku (Tact - #180), a jako oficjalne prawdopodobnie przed rokiem 2000. Pierwszy remastering pojawił się dość późno, bo dopiero 31 marca 2006, na płycie kompaktowej (Mute – #CDXSTUMM5, INT.CDXSTUMM5, 0094635797220).

Album został ponownie wydany 3 kwietnia 2006 roku (wraz z Music for the Masses i Violator) jako część obszernego harmonogramu wznowień Depeche Mode przez Mute. To specjalne wydanie było dwupłytowym zestawem, który zawierał hybrydowy SACD/CD i DVD. Wydanie to zawierało album w pięciu formatach - wielokanałowym SACD, stereo SACD, PCM stereo CD, DTS 5.1 i Dolby Digital 5.1.

W Stanach Zjednoczonych album nie został ponownie wydany aż do 2 czerwca 2006 roku. Wersja amerykańska była tylko CD, a nie hybrydą SACD/CD, choć nadal zawierała DVD, które było identyczne z europejskim (z wyjątkiem kilku różnych praw autorskich i logo).

Wznowienie w pewnym sensie zachowuje album w pierwotnym kształcie. Jako taka, podczas gdy jest w większości taka sama jak wersja brytyjska, Ameryka Północna otrzymała zupełnie nową wersję z kilkoma utworami, które nigdy nie zostały tam wydane. Na przykład, "New Life" było oryginalną wersją, a nie remiksem, a "I Sometimes Wish I Was Dead" w końcu zadebiutowało (na wydawnictwie Depeche Mode) w Ameryce Północnej. Jednakże "Dreaming Of Me", pierwszy singiel zespołu, który nie znalazł się na oryginalnym albumie, został dołączony na końcu. Cztery bonusowe utwory na oryginalnym wydaniu CD w Wielkiej Brytanii, zostały pominięte na ponownie wydanym CD, ale były na DVD.

Zawarto również 28-minutowy dokument o tworzeniu albumu zatytułowany Depeche Mode: 1980-1981 (Do We Really Have To Give Up Our Day Jobs?) zawierający wywiady z grupą (w tym z Vincem Clarkiem) i innymi ważnymi osobami, takimi jak Daniel Miller. Istnieją różne materiały filmowe z występów grupy na Top of the Pops w tym ich pierwsze wykonanie "New Life" z 1981 roku. Jest też stary materiał BBC z trasy Speak & Spell Tour z tego samego roku.

Zremasterowany album został wydany na winylu "deluxe" w marcu 2007 roku (Mute – #DMLP1, 0094635797916, STUMM5).

Odbiór krytyczny

Po wydaniu, Speak & Spell otrzymał ogólnie pozytywne przyjęcie od krytyków. Record Mirror pochwalił inteligentną prostotę Depeche Mode i zauważył, że album oferuje wiele do podziwiania i niewiele do rozczarowania[4]. Recenzentka Sunie skomentowała, że główną umiejętnością zespołu jest sprawienie, że ich sztuka brzmi bez sztuki; proste melodie syntezatorów, melodyjny, ale niedramatyczny śpiew Gahana i rzeczowa, pozbawiona sztuczek produkcja pomagają osiągnąć ten niewymuszony efekt[4]. Jako całość opisuje ją jako uroczą, bezczelną kolekcję wciągających melodii tanecznych[4]. Mike Stand ze Smash Hits napisał: Syntezatory i guma do żucia idą ze sobą w parze jak brzoskwinie z puszki i Carnation, stąd przebojowe single [Depeche Mode]: melodia, nieuporządkowana elektronika i miłe głosy w humanizującej harmonii[5]. Paul Morley z New Musical Express opisał album jako wspaniały, głupi, podatny na elektro-pop... który pomimo swojej bezlitosnej zadziorności i bezkrytycznej wesołości jest zachęcający, a nie irytujący[6], zauważając odwracającą uwagę witalność[6] muzyki i konkludując, że Depeche Mode, najwyraźniej, mogliby szybko przenieść się... o wiele dalej od konstruowania lekko sarkastycznych dżingli[6].

Paul Colbert z Melody Maker czuł, że Depeche Mode mówią z wygrywającą bezpośredniością[7] i nazwał album wijącym się gigantem motywacji, przekonującym każdy mięsień do skakania wraz z muzyką[7], jednocześnie krytykując obecność niektórych utworów, takich jak "Nodisco", które powtarzają wcześniejsze myśli i odczucia bez dodawania świeżych poglądów[7]. Rob White, pisząc dla Christchurch Press, był mniej pozytywny, nazywając muzykę na Speak & Spellnatychmiastowym popem, natychmiastowo jednorazowym, tak cennym jak zawinięty w folię łabędź na... okładce, zauważając, że piosenki właściwie rozwiałyby się na wietrze... gdyby nie ich zdolność do przypadkowego trafienia na melodyjne chwyty, które ciągną cię za sobą bez żadnego prawdziwego protestu i ostatecznie nazywając album "nużącym"[8]. Robert Christgau z The Village Voice odrzucił większość albumu jako "melodyjną papkę", która przechodzi przez Meco (bez skromnego funkcjonalizmu), Gary'ego Numana (bez oddania powierzchni) i Kraftwerk (bez humoru - oh, zdecydowanie bez humoru)[9].

W retrospektywnej recenzji dla AllMusic, Ned Raggett opisał Speak & Spell jako jednocześnie zarówno konserwatywną, funkcjonalną płytę popową, jak i przełomowe wydawnictwo[10], a także nierozcieńczoną radość[10]. Nitsuh Abebe z Pitchfork powiedział, że album przetrwał nie jako stylowy futuryzm (już nie), ale jako radosne odgłosy nastolatków, którzy wierzyli, że to stylowy futuryzm - i z uroczą szczerością[11]. W styczniu 2005 roku, Speak & Spell został włączony jako "niezbędny" album w wydaniu specjalnym magazynu Mojo - "Depeche Mode + the Story of Electro-Pop"[12].

Adnotacje

  1. "Depeche Mode: The Archives (Speak And Spell)". DepecheMode.com.
  2. Miller, Jonathan (2003): Stripped: Depeche Mode. Omnibus Press. Wydanie 2009 In chapter "The Summer of Discontent". ISBN. 978-0-85712-026-7.
  3. "The Virgin All-Time Album Top 1000 List - 2000". rocklistmusic.co.uk.
  4.   123Sunie (7 listopada 1981): "Depeche Get in the Mode" Record Mirror. s. 18.
  5. Stand, Mike (1 stycznia 1970): "Depeche Mode: Speak and Spell" Smash Hits (23). s. 25.
  6.   123Morley, Paul (7 listopada 1981): "Depeche Mode: Speak & Spell". NME.
  7.   123Colbert, Paul (31 października 1981): "Talking Hook Lines". Melody Maker.
  8. White, Rob (26 Grudzień 1981): "Pick Up the Beat, Shuffle Your Feet". ISSN. 0113-9762.
  9. Christgau, Robert (9 marca 1982): "Christgau's Consumer Guide". The Village Voice.
  10.   12Raggett, Ned: "Speak & Spell - Depeche Mode | Songs, Reviews, Credits | AllMusic". AllMusic.
  11. Abebe, Nitsuh (20 lipca 2006): "Depeche Mode: Speak & Spell / Music for the Masses / Violator Album Review | Pitchfork". Pitchfork Media.
  12. Black, Johnny (2005): "Depeche Mode: Speak & Spell". Mojo. s. 52–53. ISSN. 1351-0193.

Zobacz również

Depeche Mode - Rarities, B-Sides & Instrumentals
Rarities, B-Sides & Instrumentals
Kompilacja, 2001
  1 za 29.00 zł  Kup teraz
Depeche Mode - Exciter
Exciter
Album, 2001
Depeche Mode - Never Let Me Down Again
Never Let Me Down Again
Singiel, 1987
  1 za 55.00 zł  Kup teraz

Lista utworów

Tytuł / WykonawcaCzas
3:47
2:18
3:58
3:07
4:16
2:46
4:44
4:38
4:25
2:35
3:45

Wydania

RokTytuł / Format / KrajWytwórnia / Katalog #
Depeche Mode - Speak & Spell1981
Winyl, LP, Wielka Brytania
Mute
STUMM 5
Depeche Mode - Speak & Spell1988
CD, Reedycja, Wielka Brytania
Mute
CD STUMM 5
Depeche Mode - Speak & Spell
Kaseta, Polska
Mute, Polstar Records
C STUMM 5

Opinie

Certyfikaty i sprzedaż

Kraj / RegionSprzedażCertyfikat
  Niemcy250,000  Złota płyta
  Wielka Brytania100,000  Złota płyta
  Szwecja50,000  Złota płyta