Eric Clapton - Unplugged (Album, 1992): oprawa graficzna przedniej okładki
Just One Night [1980]
Dyskografia
Zmień płytę na poprzednią lub kolejną w dyskografii artysty
From The Cradle [1994]
AlbumKoncert25 sierpnia 1992
  • 16 stycznia 1992 roku
  Brak dostępnych egzemplarzy tej płyty w sprzedaży.
Kliknij przycisk Obserwuj (powyżej), aby zostać poinformowany, gdy pojawi się w sklepie jakieś wydanie tej płyty.
Ostatnio sprzedany
5 maja 2021
na CD za 15 PLN

Informacje o płycie

 4 minuty czytania

Unplugged to album Erica Claptona z 1992 roku, nagrany na żywo przed publicznością w Bray Studios w Anglii na potrzeby programu telewizyjnego MTV Unplugged. Zawiera on wersję cieszącego się wielką popularnością singla "Tears In Heaven" z 1991 roku oraz akustyczną wersję "Layli". Zdobył sześć nagród Grammy podczas 35. dorocznego konkursu Grammy Awards w 1993 roku i stał się najlepiej sprzedającym się albumem na żywo wszech czasów oraz najlepiej sprzedającym się albumem Claptona, który rozszedł się w nakładzie 26 milionów egzemplarzy na całym świecie.

Wydawnictwo ukazało się pod koniec sierpnia 1992 roku nakładem wytwórni Duck Records oraz Reprise Records. Jego produkcją zajął się Russ Titelman, współpracujący z Claptonem od czasu wydanego w 1989 roku albumu Journeyman. Drugim producentem był Alex Coletti, związany z MTV producent wykonawczy odpowiedzialny za serię MTV Unplugged. Album był numerem jeden aż na siedmiu listach przebojów świata, a obecność w pierwszej dziesiątce zanotował na siedemnastu zestawieniach. Z płyty wydano także dwa single: "Layla (Acoustic)", czasem zatytułowany także "Layla (Unplugged)" oraz "Nobody Knows You When You're Down and Out", ale tylko w Argentynie.

Clapton był nominowany do dziewięciu nagród Grammy podczas 35. dorocznego konkursu Grammy Awards w 1993 roku i zdobył sześć nagród, w tym za Nagranie Roku, Album Roku, Piosenkę Roku, Najlepsze Męskie Popowe Wykonanie Wokalne, Najlepsze Rockowe Męskie Wykonanie Wokalne i Najlepszą Rockową Piosenkę[1][2]. Chociaż "Tears in Heaven" zdobył również trzy nagrody Grammy, to jednak sędziowie nagrodzili tylko wersję ze ścieżki dźwiękowej do filmu Rush, a nie tę wykonaną na żywo[2].

Nagrywanie

Clapton wystąpił przed niewielką publicznością 16 stycznia 1992 roku w Bray Film Studios w Windsorze, Anglia[3]. Oprócz ostatnich utworów z albumu, występ obejmował wczesne wersje "My Father's Eyes" i "Circus Left Town" wraz z "Worried Life Blues" i wersją "Rollin' and Tumblin'"[4]. Wkrótce po tym, jak Clapton powiedział studyjnej publiczności "to wszystko", stwierdził, że muszą jeszcze raz zagrać "dwa - nie, trzy - nie, pięć" utworów, dodając "jeśli nie macie nic przeciwko, ja też nie mam". Po drugim ujęciu "My Father's Eyes" była krótka przerwa i kamery były wyłączone. Clapton w tym czasie zaczął improwizować z kompozycją "Rollin' and Tumblin'", który ostatni raz wykonywał jeszcze z formacją Cream. Doświadczeni muzycy szybko się dołączyli a tłum zaczął klaskać. Reżyser zasygnalizował ekipie rozpoczęcie nagrywania z opóźnieniem i właśnie dlatego tak gwałtownie zaczyna się ta piosenka w środku. Clapton był z tego wykonania tak zadowolony, że gdy piosenka się skończyła, zapytał reżysera: "masz to?"[5].

Clapton grał na gitarach akustycznych Martin 000-42 firmy C. F. Martin & Company przez większą część występu, a w 2004 roku jedna z nich została sprzedana na aukcji za 791.500 dolarów (434.400 funtów, czyli prawie 3 mln złotych)[6][7].

Odbiór krytyczny

Album uzyskał jedne z najlepszych recenzji w całej karierze artysty i odnowił zainteresowanie publiczności Claptonem oraz zwiększył jego popularność[5]. Recepcja krytyków była mieszana, choć wyciszona. Ogólnie rzecz biorąc, recenzenci stwierdzili, że album, jeśli nie jest nadzwyczajny, to na pewno "relaksujący" i "przyjemny". Stephen Thomas Erlewine z AllMusic uważa, że ludzie mylnie odebrali i zmitologizowali album i że choć pojawił się on po albumie Paula McCartneya w tej serii, Unplugged (The Official Bootleg) (1991), to ludzie często mylą go z "pierwszym w historii albumem MTV". Uważają także, że tylko on był odpowiedzialny za ożywienie kariery Claptona i że "Tears in Heaven" został tu nagrany po raz pierwszy. Erlewine uważa, że piosenki są "żywe i relaksujące", że Clapton zamienia "Laylę" z udręczonego wycieku bólu w delikatny spacer, a cały album przechodzi w podobny przyjemny chód, podczas gdy Clapton wkracza w swój średni wiek[8]. Robert Christgau był ostrzejszy w swoich komentarzach, czując, że w dążeniu do bycia obraźliwym "Clapton - gitarzysta-elektryk" został zdegradowany "do mgły pamięci", a "Layla" została zamieniona w "szepczącą kartkę z życzeniami"[9].

Greg Kot z Chicago Tribune nazywa to wydawnictwo albumem bluesowym dla yuppies[10] (pol. yupppies: "dorobkiewicz") i ocenia je na 2.5 z 4 gwiazdek, mówiąc, że materiał oscyluje pomiędzy przystępnym a dobrym. Dziennikarz Entertainment Weekly Steve Simels przyznaje albumowi literę A - nazywając go uroczym, zbiorem standardów bluesowych i ostatnich piosenek Claptona wykonanych z odpowiednią kombinacją intensywności (głęboko odczuwalna wersja "Tears in Heaven") i zawrotnej zabawy (Clapton faktycznie gra kazoo w "San Francisco Bay Blues")[11]. Steve Hochman z Los Angeles Times odebrał "Tears in Heaven" jako "ckliwy, ale wzruszający" kawałek, "Laylę" jako "utrzymany na niskich nutach, ale uwodzicielski" utwór, ale bluesowe numery wykonywane w intymnym otoczeniu sprawiają, że album staje się najbardziej pasjonującą kolekcją Claptona od lat[12]. Komentując popularność albumu w swojej autobiografii z 2007 roku, Clapton pragnie, aby czytelnik zrozumiał wielkie emocjonalne żniwo, którego doświadczył w tym czasie, i sugeruje, aby odwiedził grób jego syna Conora w Ripley[13]. Wydawnictwo zostało wybrane płytą #788 w trzecim wydaniu książki Colina Larkina All Time Top 1000 Albums (2000)[14].

Adnotacje

  1. (28 listopada 2017): "35th Annual GRAMMY Awards". grammy.com.
  2.   12Rosen, Craig: "Clapton Grabs Key Grammys; 'Beauty' Is Belle Of The Ball". Billboard.
  3. "UNPLUGGED DELUXE". whereseric.com.
  4. Clapton, Eric (2007): Clapton: The Autobiography. Crown Archetype. s. 254. ISBN. 978-1-61688-076-7.
  5.   12"It Was 20 Years Ago Today: MTV Unplugged With Eric Clapton".
  6. "Clapton's guitar smashes record". BBC News (25 czerwca 2004).
  7. Dave (1 lipca 2008): "Fretbase: Eric Clapton Unplugged – His Guitars and Gear".
  8. "Recenzja płyty". AllMusic.
  9. Christgau, Robert (październik 2000): "Recenzja płyty". Christgau's Consumer Guide: Albums of the '90s. St. Martin's Press.
  10. Kot, Greg (21 lutego 1993): "It's A Roller-coaster Career From Blues To Pop And Back". Chicago Tribune.
  11. Simels, Steve (28 sierpnia 1992): "Eric Clapton: Unplugged". Entertainment Weekly.
  12. Hochman, Steve (27 września 1992): "In Brief". Los Angeles Times.
  13. Clapton, Eric (2007): Clapton: The Autobiography. Crown Archetype. ISBN. 978-1-61688-076-7.
  14. Colin Larkin (2006): All Time Top 1000 Albums. Virgin Books. Wydanie 3rd. s. 247. ISBN. 0-7535-0493-6.

Zobacz również

Eric Clapton - Journeyman
Journeyman
Album, 1989
Eric Clapton - Pilgrim
Pilgrim
Album, 1998
  1 za 17.00 zł  Kup teraz
Eric Clapton - Reptile
Reptile
Album, 2001
  1 za 19.00 zł  Kup teraz

Wydania

RokTytuł / Format / KrajWytwórnia / Katalog #
Eric Clapton - Unplugged1992
CD, Europa
Reprise Records, Duck Records
9362-45024-2
Eric Clapton - Unplugged2013
2 CD, Remastering, Luksusowa edycja, Stany Zjednoczone
Reprise Records, Duck Records, MTV Music Television
R2 536565
Eric Clapton - Unplugged
CD, Repress, Cinram Pressing, Europa
Reprise Records, Duck Records
9362-45024-2

Certyfikaty i sprzedaż

Kraj / RegionSprzedażCertyfikat
  Argentyna240,000  2 x Platynowa płyta
  Austria100,000  2 x Platynowa płyta
  Australia560,000  8 x Platynowa płyta
  Belgia100,000  2 x Platynowa płyta
  Brazylia250,000  Platynowa płyta
  Kanada1,000,000  Diamentowa płyta
  Szwajcaria100,000  2 x Platynowa płyta
  Niemcy1,250,000  5 x Złota płyta
  Dania400,000  5 x Platynowa płyta
  Hiszpania300,000  3 x Platynowa płyta
  Finlandia45,034  Złota płyta
  Francja600,000  2 x Platynowa płyta
  Wielka Brytania1,200,000  4 x Platynowa płyta
  Korea Południowa23,421
  Łotwa72,000  9 x Platynowa płyta
  Holandia200,000  2 x Platynowa płyta
  Norwegia400,000  8 x Platynowa płyta
  Nowa Zelandia165,000  11 x Platynowa płyta
  Polska50,000  Złota płyta
  Szwecja100,000  Platynowa płyta
  Stany Zjednoczone10,000,000  Diamentowa płyta
Podsumowanie regionów
Europa1,000,000  Platynowa płyta
Cały świat26,000,000 ^
^ Liczba sprzedanych egzemplarzy niepotwierdzona oficjalnymi danymi sprzedaży