Frank Zappa - Hot Rats (Album, 1969): oprawa graficzna przedniej okładki
Cruising With Ruben & The Jets [1968]
Dyskografia
Zmień płytę na poprzednią lub kolejną w dyskografii artysty
Chunga's Revenge [1970]
AlbumStudyjny10 października 1969
  • - Sunset Sound (Los Angeles, Stany Zjednoczone)
  • - Whitney Recording Studios (Glendale, Stany Zjednoczone)
  • - T.T.G. Studios (Los Angeles, Stany Zjednoczone)
  Brak dostępnych egzemplarzy tej płyty w sprzedaży.
Kliknij przycisk Obserwuj (powyżej), aby zostać poinformowany, gdy pojawi się w sklepie jakieś wydanie tej płyty.
Ostatnio sprzedany
2 grudnia 2020
na winylu za 49 PLN

Informacje o płycie

 5 minut czytania

Hot Rats to drugi solowy album Franka Zappy, wydany w październiku 1969 roku przez wytwórnie Bizarre oraz Reprise Records. Był to pierwszy projekt muzyczny Zappy po rozwiązaniu grupy Mothers of Invention. Został zarejestrowany w okresie pomiędzy 18 lipca a 30 sierpnia 1969 roku, w studiach T.T.G., Los Angeles, Sunset Sound, Los Angeles oraz Whitney Studios, Glendale.

Na płycie, poza Zappą, pojawia się jeden z byłych członków Mothers of Invention, Captain Beefheart oraz Don "Sugarcane" Harris. Pięć z sześciu utworów jest instrumentalnych, tym jedynym z wokalem jest "Willie the Pimp", zawierający śpiew Beefhearta. W oryginalnych zapisach z okładki, Zappa opisał album jako "film dla twoich uszu".

Frank Zappa zadedykował album Hot Rats swojemu nowo narodzonemu wówczas synowi, Dweezilowi.

W lutym 2009 roku zespół hołdujący ojcu Dweezila, Zappa Plays Zappa, zdobył nagrodę Grammy za Najlepsze Rockowe Wykonanie Instrumentalne za wykonanie utworu "Peaches en Regalia".

Ponieważ Hot Rats w dużej mierze składa się z kompozycji instrumentalnych inspirowanych jazzem z rozbudowanym solo, muzyka ta brzmi zupełnie inaczej niż wcześniejsze albumy artysty, na których pojawiły się satyryczne wykonania wokalne z szerokim wykorzystaniem muzyki konkretnej i montażu. Multiinstrumentalista Ian Underwood jest jedynym członkiem The Mothers, który pojawił się na płycie i był głównym współpracownikiem muzycznym. Wśród innych muzyków znaleźli się basiści Max Bennett i Shuggie Otis (który miał zaledwie 16 lat podczas sesji nagraniowych), perkusiści John Guerin, Paul Humphrey i Ron Selico oraz skrzypkowie elektryczni Don "Sugarcane" Harris i Jean-Luc Ponty.

Zappa sam skomponował, zaaranżował i wyprodukował album. Jego głównym instrumentem na płycie jest gitara prowadząca. "Willie the Pimp", "Son of Mr. Green Genes" i "The Gumbo Variations" są pokazami jego potężnych i niekonwencjonalnych występów na gitarze solowej. Cztery z tych utworów mają misternie zaaranżowane podkłady z wieloma overdubbingami Iana Underwooda. Underwood gra role około ośmiu do dziesięciu muzyków, często jednocześnie. Jego wkład obejmuje skomplikowane sekcje fortepianu i organów, a także wiele fletów, klarnetów i saksofonów.

Zappa wykorzystał zaawansowany sprzęt nagrywający do stworzenia albumu o wyjątkowej jakości technicznej i muzycznej. Album został nagrany na tym, co Zappa określił jako "domową szesnastorówkę". Maszyna została zbudowana na zamówienie przez inżynierów w TTG Studios w Hollywood pod koniec 1968 roku. Dodatkowe ścieżki umożliwiły Zappie dodanie wielu partii dźwięków, m.in. autorstwa wspomnianego już Iana Underwooda. Dzięki temu potrzebnych było tylko kilku muzyków do stworzenia niezwykle bogatej faktury instrumentalnej, przypominającej brzmienie dużej grupy artystów. To właśnie to wykorzystanie zaawansowanego overdubbingu było główną motywacją dla Zappy, który nienawidził grania w studio.

Zappa był jednym z pierwszych, który nagrał perkusję na wielu ścieżkach. Umożliwiło to stworzenie brzmienia perkusji stereo. Wcześniej cały zestaw perkusyjny był zazwyczaj nagrywany na pojedynczą (mono) ścieżkę rejestratora 8-ścieżkowego. W przypadku Hot Rats cztery z tych ścieżek były jednak przypisane do głównego zestawu perkusyjnego, w tym pojedyncze ścieżki na werbel i bas oraz lewe i prawe na inne perkusje i cymbały. W tym zestawie inżynier miał niespotykaną dotąd kontrolę nad brzmieniem każdego z komponentów perkusyjnych w końcowym miksie. Technika ta była szeroko naśladowana i stała się normą na początku lat 70-tych, kiedy maszyny z 16 lub więcej ścieżkami stały się powszechnie dostępne.

Kolorowa, psychodeliczna aura końca lat sześćdziesiątych jest widoczna w grafice i fotografii Hot Rats, choć sam Zappa pogardzał ruchem psychodelicznym. W czasach, gdy okładki gatefold były zazwyczaj zarezerwowane dla albumów dwupłytowych, ten jednopłytowy album posiadał składaną okładkę z wyszukanymi grafikami Cala Schenkela. Zdjęcia okładek z przodu i z tyłu autorstwa Andee Nathansona wykorzystują fotografię w podczerwieni i odzwierciedlają gust Zappy w zakresie uderzających obrazów wizualnych, w połączeniu z absurdalnym humorem. Kobieta przedstawiona na okładce to Christine Frka, pseudonim Miss Christine z The GTO's. Przez lata te zdjęcia na okładce były błędnie przypisywane Edowi Caraeffowi.

LP został wydany w 1969 roku w Stanach Zjednoczonych przez wytwórnię Bizarre Records na niebieskim labelu. Na wewnętrznej stronie oryginalnej okładki gatefold LP znajduje się kolaż kolorowych zdjęć, z których wiele zostało zrobionych podczas sesji nagraniowych. W 1973 roku album został ponownie wydany przez Reprise Records. Wersja ta została wycofana w 1981 roku, kiedy to wygasł kontrakt Zappy z dystrybutorem Warner Bros. Records.

W 1987 roku Zappa zremiksował Hot Rats do wznowienia na CD przez Rykodisc. W tej edycji wiele zdjęć zostało usuniętych, a kilka z nich zostało wydrukowanych w czarno białym kolorze. "Willie the Pimp" został inaczej zedytowany na wstępie i solu gitarowym. "The Gumbo Variations" jest o cztery minuty dłuższy, zawiera wstęp oraz sekcje solowe na gitarę i saksofon, które zostały pominięte w wersji na winylu. Na "Little Umbrellas" fortepian i flet są bardziej wyraziste niż na płycie LP. Inne różnice to znaczące zmiany w ogólnym nastroju i zakresie dynamiki. Ponowne wydanie płyty CD z 1995 roku przywróciło pełną grafikę gatefold.

W 2008 roku remastering z oryginalnego miksa został użyty do limitowanej edycji audiofilskiego LP z 2009 wydanego przez Classic Records oraz do reedycji płyty CD od Universal Music w 2012 roku. Wytwórnia Zappa Records wznowiła album na 180 gramowym LP w 2016 roku, zremasterowanym przez Berniego Grundmana.

Album był hitem w pierwszej dziesiątce w Wielkiej Brytanii i Holandii w latach 1969-70. Płyta ta znajduje się w książce "1001 Albumów, które musisz usłyszeć, zanim umrzesz".

Wydania

RokTytuł / Format / KrajWytwórnia / Katalog #
Frank Zappa - Hot Rats1995
CD, Reedycja, Remastering, Stany Zjednoczone, Kanada i Wielka Brytania
Rykodisc
RCD 10508
Frank Zappa - Hot Rats2016
Winyl, LP, Reedycja, Remastering, Gatefold, 180g, Europa
Barking Pumpkin Records, Zappa Records
ZR 3841-1

Opinie