Genesis - Foxtrot (Album, 1972): oprawa graficzna przedniej okładki
Nursery Cryme [1971]
Dyskografia
Zmień płytę na poprzednią lub kolejną w dyskografii artysty
Selling England By The Pound [1973]
AlbumStudyjny6 października 1972
  • - Island Studios (Londyn, Wielka Brytania)
Posiadamy w sprzedaży   1  egzemplarz  tej płyty za 29.00 zł

Informacje o płycie

 8 minut czytania

Foxtrot jest czwartym studyjnym albumem angielskiej grupy progresywnego rocka Genesis, wydanym w październiku 1972 roku przez wytwórnię Charisma Records. Został nagrany po trasie koncertowej wspierającej ich poprzedni album, Nursery Cryme (1971), która przyniosła im popularność, w tym dobrze przyjęty występ na Lincoln Great Western Festival. Materiał został napisany latem 1972 roku i łączył utwory, które były już wykonywane na żywo z zupełnie nowymi opracowanymi podczas jam session. Nagrywanie rozpoczęło się w sierpniu z Johnem Anthonym, ale sesje były podatne na napięcia i nieporozumienia. Po krótkiej włoskiej trasie koncertowej, sesje zostały wznowione z Davem Hitchcockiem, który przejął obowiązki produkcyjne. Okładka była ostatnim dziełem Genesis, które było zaprojektowane przez Paula Whiteheada i przedstawiało lisa w czerwonej sukience. Frontman Peter Gabriel założył sukienkę i głowę lisa podczas wstępów na następnej trasie koncertowej, co przyciągnęło uwagę prasy i znacznie poprawiło profil grupy. Album zawiera ich najdłuższy nagrany utwór, 23-minutowy, epicki "Supper's Ready".

Foxtrot był największym komercyjnym i krytycznym sukcesem zespołu w momencie jego wydania, osiągając miejsce #12 w Wielkiej Brytanii i otrzymując głównie pozytywne recenzje. Podobnie jak w przypadku poprzednich dwóch albumów, wydawnictwo początkowo nie znalazło się w ogóle na liście przebojów w Stanach Zjednoczonych. Pierwszy utwór z płyty, "Watcher of the Skies", został wydany jako singiel w październiku 1972 roku. Album został ponownie wydany z nowym miksem dźwięku stereo i 5.1 surround jako część zestawu Genesis 1970-1975 z 2008 roku.

Tło historyczne

Do końca 1971 roku Genesis składał się z frontmana i wokalisty Petera Gabriela, klawiszowca Tony'ego Banksa, basisty i gitarzysty Mike'a Rutherforda, gitarzysty Steve'a Hacketta i perkusisty Phila Collinsa. Zagrali około 400 koncertów w Wielkiej Brytanii, ale jeszcze nie osiągnęli komercyjnego sukcesu. Jednak zaczęli zyskiwać popularność za granicą: ich album Trespass z 1970 roku dotarł do pozycji #1 w Belgii, podczas gdy wydany rok później Nursery Cryme osiągnął #4 pozycję we Włoszech. Na włoskim etapie trasy koncertowej w kwietniu Genesis zagrał dla sporych i entuzjastycznie nastawionych tłumów, co dało zespołowi nowe wyobrażenie o tym, jakiej publiczności można by oczekiwać po udanej trasie koncertowej[1].

Tournee zakończyło się w maju, kiedy to Genesis wykonał set na Great Western Festival w Lincoln[2]. Gabriel pojawił się w ozdobnym egipskim kołnierzu, z czarnymi makijażem oczu i ogolił przód głowy, co przyciągnęło uwagę prasy[3]. Po powrocie do domu grupa poświęciła czas na pisanie i próby z nowym materiałem na nowy album studyjny[2]. Hackett rozważał opuszczenie zespołu po tym, jak poczuł się "dość zdruzgotany" po długiej trasie koncertowej, ale koledzy z zespołu namówili go, by został i zapewnili, że podoba im się jego gra[4].

Nagrywanie i produkcja

Wstępne próby odbywały się w sali prób w Blackheath w Londynie, a następnie zostały przeniesione pod szkołę tańca Una Billings w Shepherd's Bush[2][3]. Część materiału Hacketta, który został wykorzystany na jego pierwszym albumie solowym, Voyage of the Acolyte, była w rzeczywistości stworzona podczas sesji Foxtrot, ale nie była dalej rozwijana[5]. Materiał, który stał się "Watcher of the Skies" i "Can-Utility and the Coastliners" został wykonany na żywo jeszcze przed rozpoczęciem nagrywania nowego albumu[3][6].

Genesis nagrali Foxtrot w sierpniu i wrześniu 1972 roku w Londynie w Island Studios[7]. Mieli nagrywać z producentem Johnem Anthonym, który współpracował z nimi nad nowym utworem "Happy the Man" na początku roku, ale wzrost kosztów z powodu powolnych postępów w jego ukończeniu spowodował nieporozumienia między Anthonym a wytwórnią Charisma Records, więc szukali nowej osoby na to stanowisko[8]. Banks wspominał, że zarząd chciał, aby grupa stworzyła jakiś przebój. Pierwszym wyborem na producenta był Bob Potter, który współpracował z ich kolegami z wytwórni, grupą Lindisfarne, z inżynierią dźwięku Boba Johnstona[6]. Zespół nie dogadał się jednak z Potterem, ponieważ ten nie lubił ich muzyki. Porównał Mellotronowe otwarcie Banksa w "Watcher of the Skies" do ścieżki dźwiękowej do filmu science fiction 2001: A Space Odyssey i poczuł, że bez niego piosenka jest lepsza[2][6]. Mniej więcej w tym czasie zespół zakończył te bezproduktywne sesje i w sierpniu 1972 roku odbył włoską trasę koncertową, po czym w następnym miesiącu wznowił pracę nad albumem[6]. Zespół wypróbował Tony'ego Platta jako producenta, ale został porzucony ze względu na konflikty osobowościowe[9]. Genesis następnie połączył siły z koproducentem Davem Hitchcockiem i Johnem Burnsem jako inżynierem[9][10]. którzy kontynuowali pracę z Genesis nad kolejnymi trzema albumami. Banks uważał jednak, że Hitchcock nie jest najlepszym zamiennikiem na tym stanowisku i nie zgadzał się z nim co do brzmienia albumu[11].

Podczas sesji albumu, Genesis nagrał lubiany przez publiczność "Twilight Alehouse", który został wykonany, gdy w zespole był członek założyciel i gitarzysta Anthony Phillips. Pozostał niepublikowany aż do momentu, gdy został wydany jako limitowany singiel przez magazyn ZigZag i fanklub zespołu w 1973 roku[12]. Utwór wymyślony przez Rutherforda i przećwiczony przez zespół w sygnaturze 3/4 nie został wykorzystany, ale został zaadaptowany przez Hacketta do "Shadow of the Hierophant" na Voyage of the Acolyte[12]. Grupa próbowała również wykorzystać kompozycję "Firth of Fifth" Banksa, ale nie wzbudził on w tym czasie zainteresowania zespołu. Banks pracował nad nim jednak nadal w ciągu następnego roku i został on ostatecznie wydany na ich następnym albumie, Selling England by the Pound[13]. Kiedy właściciel Charismy, Tony Stratton-Smith, usłyszał album po raz pierwszy po jego ukończeniu, powiedział do przyjaciela zespołu Richarda Macphaila: To jest ten, który otworzy ich karierę[14]. Stratton-Smith dodał: Musiałem przetrzeć łzę z oka. Wszystko, w co wierzono na temat zespołu, się sprawdziło[7]. Banks był szczególnie zadowolony z Foxtrot, gdyż nie zawierał żadnych słabych utworów[15].

Oprawa graficzna

Okładka albumu była ostatnim z trzech wydawnictw Genesis zaprojektowanych przez Paula Whiteheada, po Trespass i Nursery Cryme. Pełnił on funkcję byłego dyrektora artystycznego londyńskiego magazynu Time Out i czerpał inspirację z tekstów do "Supper's Ready", który zawierał odniesienia do apokalipsy. Whitehead chciał przedstawić Czterech Jeźdźców Apokalipsy w oryginalny sposób, ale pomysł przerodził się w coś "nieco bardziej dziwacznego"[16], gdzie dwóch jeźdźców było małpą a trzeci kosmitą[17]. Na okładceNursery Cryme widniała scena z boiska do krokieta i przedstawiała angielską klasę wyższą, do której Whitehead odniósł się także na Foxtrot ukazując polowanie na lisa[16]. Powtarza się również scena krokieta, umieszczona w tle, w której wiktoriański dwór zastąpiono dziurą w ziemi[17]. Whitehead wymyślił tytuł albumu, tak jak to uczynił również z Trespass i Nursery Cryme, przypominając sobie, że grupa utknęła w miejscu, nie mogąc znaleźć nowych pomysłów[18]. Podczas wizyty w Stanach Zjednoczonych usłyszał słowo "foxy", amerykański slang oznaczający atrakcyjną kobietę, oraz utwór "Foxy Lady" formacji The Jimi Hendrix Experience i wykorzystał to określenie jako inspirację do narysowania kobiety z lisią głową[16]. Oryginalne ilustracje do trzech albumów Whiteheada zostały skradzione z archiwów Charisma, gdy w 1983 roku wytwórnia została sprzedana Virgin Records. Whitehead twierdził, że personel firmy dowiedział się o zbliżającej się sprzedaży i przystąpił do grabieży biura[19].

Okładka nie została wówczas dobrze przyjęta przez zespół. Gabriel był mniej zadowolony z projektu niż z wcześniejszych prac Whiteheada[20]. Hackett czuł się "niepewny" okładki, gdy zobaczył ją po raz pierwszy, nazywając ją "dziwnym" projektem, który z czasem nabrał jednak większego sensu[21]. Banks uważał, że była to najsłabsza okładka artysty zaprojektowana dla Genesis[22]. Rutherford uważał, że projekt ten był spadkiem jakości po "uroczej atmosferze" okładek Trespass i Nursery Cryme, a sam Foxtrot był jego zdaniem "trochę słaby"[23]. Collins uważał, że nie był jakiś "szczególnie wyjątkowy" i nie posiadał profesjonalnego wyglądu[24].

Odbiór krytyczny

W swojej recenzji dla magazynu Sounds Jerry Gilbert stwierdził, że Genesis prawie osiągnął idealny album. Zauważył jednak, że czasami ogólne brzmienie nie ma wymaganej żywotności i są też momenty, w których zespół stara się trochę za mocno, ale są one sporadyczne[25] i uważał to wydawnictwo za ciekawsze niż Trespass i Nursery Cryme[26]. Chris Welch z Melody Maker uważał, że Foxtrot był kamieniem milowym w karierze grupy, ważnym punktem rozwoju w brytyjskiej muzyce i że zespół osiągnął "szczyt twórczy"[27]. W krótkiej recenzji krytycznej w Philadelphia Daily News Rich Aregood napisał: Genesis nadal ma problemy z zebraniem piosenek w jedną całość, ale grają i śpiewają pięknie[28].

Retrospektywne recenzje albumu były w dużej mierze pozytywne. Stephen Thomas Erlewine z serwisu AllMusic napisał, że Foxtrot to pierwszy raz gdy Genesis zaatakował jak zespół rockowy[29]. Również na tej stronie internetowej recenzent François Couture opisał "Supper's Ready" jako "niekwestionowane arcydzieło" zespołu[30]. BBC Music przyznało jednak mieszaną ocenę, gdyż krytykowi podoba się produkcja, ale czuje, że teksty słabo się zestarzały[31].

Adnotacje

  1. Bowler, Dray (1992), s. 58–59
  2.   1234Hewitt (2001), s. 34
  3.   123Bowler, Dray (1992), s. 62
  4. Foxtrot (2008), 2:10–3:01
  5. Golder, Paul (7 września 2014): "Steve Hackett talks about Genesis, touring and his new album". Phoenix FM.
  6.   1234Platts (2001), s. 54
  7.   12Mojo (2007), s. 290
  8. Bowler, Dray (1992), s. 61
  9.   12Bowler, Dray (1992), s. 64
  10. Foxtrot (2008), 0:57–2:09
  11. Welch (2011), s. 37
  12.   12Platts (2001), s. 57
  13. Platts (2001), s. 67
  14. Bowler, Dray (1992), s. 63
  15. Welch (2011), s. 38
  16.   123Platts (2001), s. 58
  17.   12Macan (1997), s. 80
  18. Romano (2010), s. 142
  19. "Interview with Paul Whitehead".
  20. Foxtrot (2008), 23:35–25:05
  21. Foxtrot (2008), 25:05–25:38
  22. Foxtrot (2008), 25:38–26:18
  23. Foxtrot (2008), 26:18–26:37
  24. Foxtrot (2008), 26:37–27:30
  25. Gilbert, Jerry (30 września 1972): "Special review of the new Genesis album by Jerry Gilbert". Sounds.
  26. Gilbert, Jerry (9 września 1972): "Genesis doing the foxtrot". Sounds.
  27. "Advert – Genesis – Foxtrot album – Melody Maker – 14th Oct". Melody Maker (14 października 1972). s. 23.
  28. Aregood, Rich (25 listopada 1972): "Joni Sounds Fine Where Others Would Falter". Philadelphia Daily News. s. 14.
  29. Erlewine, Stephen Thomas: "Foxtrot - Genesis | Songs, Reviews, Credits | AllMusic". AllMusic.
  30. Couture, Francois: "Song Review by François Couture". AllMusic.
  31. Jones, Chris (18 kwietnia 2007): "BBC – Music – Review of Genesis – Foxtrot". BBC.
Bibliografia
  1. Bowler, Dave; Dray, Bryan (1992): "Genesis: A Biography". Sidgwick & Jackson Ltd.. ISBN. 978-0-283-06132-5.
  2. Hewitt, Alan (2001): Opening the Musical Box – A Genesis Chronicle. Firefly Publishing. ISBN. 978-0-946-71930-3.
  3. Macan, Edward (Oxford 1997): Rocking the Classics: English Progressive Rock and the Counterculture. Oxford University Press. ISBN. 0-19-509887-0.
  4. Platts, Robin (2001): Genesis: Inside & Out (1967–2000). Collector's Guide Publishing. ISBN. 978-1-896-52271-5.
  5. Romano, Will (2010): Mountains Come Out of the Sky: The Illustrated History of Prog Rock. Backbeat Books. ISBN. 978-0-87930-991-6.
  6. Welch, Chris (2011): Genesis: The Complete Guide to Their Music. Omnibus Press. ISBN. 978-0-85712-739-6.
  7. Różne Magazyny Mojo (2007): "The Mojo Collection: 4th Edition". Canongate Books. ISBN. 978-1-84767-643-6.
  8. "Genesis 1970–1975 [Foxtrot]" (DVD) . Virgin Records #5099951968328 (10 listopada 2008). 10 listopada 2008.

Zobacz również

Genesis - Invisible Touch
Invisible Touch
Album, 1986
Genesis - Nursery Cryme
Nursery Cryme
Album, 1971
Genesis - Abacab
Abacab
Album, 1981
  1 za 29.00 zł  Kup teraz

Wydania

RokTytuł / Format / KrajWytwórnia / Katalog #
Genesis - Foxtrot1972
Winyl, LP, Stereo, Gatefold, Niemcy
Charisma
6369 922
Genesis - Foxtrot1986
CD, Japonia
Virgin, Charisma
32VD-1027
Genesis - Foxtrot1994
CD, Reedycja, Remastering, Wielka Brytania
Virgin
CASCDX 1058, 7243 8 39779 2 5
Genesis - Foxtrot1994
CD, Reedycja, Remastering, Repress, Europa
  1 za 29.00 zł  Kup teraz
Virgin
7243 8 39779 2 5, CASCDX 1058
Genesis - Foxtrot2011
CD, Reedycja, Remastering, Europa
Virgin
50999 265700 2 0, GENCDY 3

Opinie

We wczesnej części lat siedemdziesiątych Genesis byli definicją zespołu kultowego. Ich albumy początkowo nie sprzedawały się dobrze, a ci, którzy je kupowali, byli albo zainteresowani tym, czym był zespół, albo ich zagorzałymi fanami. Tak czy inaczej, byli w większości pomijani, aż do momentu, gdy pod koniec lat siedemdziesiątych i w latach osiemdziesiątych zmienili kierunek na bardziej popowy, ale ich materiał z lat 1971-1974 to prawdziwy Genesis, klasyczna era.

Płyta Foxtrot z 1972 roku to drugi z klasycznych albumów Genesis, po Nursery Cryme. Ponownie mało kto go kupił (nie wbił się on nawet w USA na Billboard Top 200), ale niezależnie od sprzedaży, jest dziś postrzegany jako klasyk rocka progresywnego. Jeśli chodzi o najważniejsze momenty, jest ich wiele, począwszy od wspaniałego otwierającego "Watcher of the Skies". Niesamowite intro, a utwór ma jedne z moich ulubionych partii klawiszowych wszech czasów. "Get'em Out by Friday" to kolejny klejnot, a cały zespół jest w pełni sił w tym utworze (jak i na pozostałej części albumu). W tym momencie kariery Genesis byli jednym z najbardziej utalentowanych zespołów swoich czasów.

Album Foxtrot jest najbardziej zapamiętany (i zasłużenie) za sprawą epickiego nagrania znanego jako "Supper's Ready" i jest to najlepszy utwór na płycie. Zajmuje prawie całą stronę płyty, poprzedzony krótką, akustyczną, instrumentalną kompozycją "Horizons". Można go odbierać jako intro do "Supper's Ready", ponieważ idealnie przechodzi w ten utwór. "Supper's Ready" jest majestatyczny, epicki, piękny oraz zawiera wiele niesamowitych momentów.

To naprawdę jest jeden z najlepszych albumów rocka progresywnego, jakie słyszałem i nie mogę uwierzyć, że został wówczas przeoczony wraz z resztą dorobku Genesis z ery Gabriela. Pokazuje to tylko, jak łatwo wówczas było coś przegapić, gdyż czasami album, którego nie kupisz okazuje się być niesamowity, a Foxtrot jest jednym z najlepszych tego przykładów. Zachęcam fanów progresji do zapoznania się z tym wydawnictwem, jeśli jeszcze tego nie zrobili.

Certyfikaty i sprzedaż

Kraj / RegionSprzedażCertyfikat
  Wielka Brytania60,000  Srebrna płyta