Iron Maiden - Fear of the Dark (Album, 1992): oprawa graficzna przedniej okładki
No Prayer For The Dying [1990]
Dyskografia
Zmień płytę na poprzednią lub kolejną w dyskografii artysty
The X Factor [1995]
AlbumStudyjny11 maja 1992
  • - Barnyard Studios
  Brak dostępnych egzemplarzy tej płyty w sprzedaży.
Kliknij przycisk Obserwuj (powyżej), aby zostać poinformowany, gdy pojawi się w sklepie jakieś wydanie tej płyty.

Informacje o płycie

 4 minuty czytania

Fear of the Dark to dziewiąty studyjny album wydany przez angielski zespół heavy metalowy Iron Maiden. Ukazał się 11 maja 1992 roku nakładem wytwórni EMI oraz Epic i był ich trzecim studyjnym albumem, który znalazł się na szczycie brytyjskiej listy przebojów i ostatnim, na którym Bruce Dickinson był głównym wokalistą grupy aż do swojego powrotu w 1999 roku. Była to również pierwsza płyta, która została wyprodukowana przez basistę i założyciela zespołu Steve'a Harrisa, a ostatnia zawierająca wkład producenta Martina Bircha (który odszedł na emeryturę po jej wydaniu).

Po nagraniu poprzedniego albumu (No Prayer For The Dying, 1990) w stodole na posesji Steve'a Harrisa z użyciem przenośnego studia nagraniowego Rolling Stones, co doprowadziło do negatywnych rezultatów, Harris kazał przekształcić budynek w odpowiednie studio, które zostało ochrzczone nazwą "Barnyard". Bruce Dickinson opisuje jednak wyniki jako "niewielką poprawę, ale zawsze jakąś, zwłaszcza dzięki temu, że Martin [Birch] nadzorował dźwięk. Były jednak duże ograniczenia w tym studiu - po prostu z powodu jego fizycznych rozmiarów. W rzeczywistości nie było źle, ale trochę poniżej normy".

W 1978 roku, 14 lat przed wydaniem płyty Fear of the Dark grupy Iron Maiden, ukazał się identycznie zatytułowany album angielskiego gitarzysty Gordona Giltrapa.

Co ciekawe, czcionka użyta na okładce w logo tego artysty jest bardzo podobna do tej, którą używa Iron Maiden. Podobno perkusista Nicko McBrain był członkiem zespołu Giltrapa i pojawił się na jego albumie Giltrap z 1973 roku.

Styl muzyczny albumu pokazał pewne eksperymenty np. w "Be Quick or Be Dead", utworze o szybkim tempie w cięższym stylu thrash, wydanym jako pierwszy singiel oraz "Wasting Love", pierwszą balladą grupy o dużej mocy, której początki sięgają pierwszego solowego albumu Dickinsona, Tattooed Millionaire. Obie piosenki były kolaboracjami Dickinson/Gers, które kontrastowały z "Afraid to Shoot Strangers" Harrisa, polityczną piosenką z punktu widzenia żołnierza w Zatoce Perskiej. Dickinson często zapowiadał piosenkę jako antywojenną narrację.

"Fear is the Key" jest o strachu w związkach seksualnych wynikających z AIDS. Piosenka powstała w czasie, gdy zespół dowiedział się o śmierci wokalisty Queen, Freddiego Mercury. Dickinson potwierdził: "Jest taki werset w 'Fear is the Key', który brzmi: "nobody cares 'til somebody famous dies" (pol. "Nikogo to nie obchodzi, dopóki ktoś sławny nie umrze"). I to jest smutna prawda. [...] Dopóki wirus był ograniczony do homoseksualistów lub narkomanów, nikt się nie przejmował. Dopiero gdy gwiazdy zaczęły umierać, masy zaczęły się niepokoić". "Weekend Warrior" traktuje natomiast o chuligaństwie futbolowym.

Tylko dwa utwory z albumu, tytułowy i "Afraid to Shoot Strangers", pojawiały się na trasach koncertowych po 1993 roku. "Fear of the Dark" znalazł się na setliście każdej kolejnej trasy z wyjątkiem 2005 roku, na której zespół zagrał tylko utwory z pierwszych 4 albumów. "Fear of the Dark" i "Afraid to Shoot Strangers" były jedynymi utworami zagranymi na trasach Somewhere Back in Time World Tour i Maiden England World Tour, które nie pochodziły z lat 80. XX wieku. "Afraid to Shoot Strangers" był również częstym dodatkiem na setlistach podczas okresu działalności Blaze'a Bayleya z zespołem Iron Maiden w latach 1994 - 1999.

Według biografa zespołu, Micka Walla, okładka albumu Fear of the Dark przedstawia ich maskotkę, Eddie'go, "jako pewnego rodzaju postać drzewiastego Nosferatu wyłaniającego się w świetle księżyca". Była to pierwsza grafika grupy, która nie została zaprojektowana przez artystę Dereka Riggsa, gdyż jego wkład został odrzucony na rzecz prac Melvyna Granta. Według menedżera Iron Maiden, Roda Smallwooda, zespół zaczął przyjmować wkład od innych artystów jako, że "chcieli uaktualnić Eddie'go na lata 90. Chcieli, aby wyglądał jak postać rodem z komiksowego horroru i zmienić go w coś nieco prostszego, aby stał się jeszcze bardziej groźny". Po Fear of the Dark Grant wyprodukował kilka kolejnych okładek dla Iron Maiden, czyniąc go drugim najczęściej wykorzystywanym grafikiem zespołu po Riggsie.

Recenzje albumu były zróżnicowane, a AllMusic skomentował płytę, stwierdzając, że choć "nie było trudno o poprawę w stosunku do wybrakowanego No Prayer for the Dying (zarówno muzycznie jak i dźwiękowo)", to wydawnictwo "wciąż nie dorównywało ich wyjątkowej twórczości z lat 80-tych". Mimo to, Fear of the Dark stał się trzecim albumem Iron Maiden, który znalazł się na szczycie listy przebojów UK Albums Chart. Jest to również najbardziej udana płyta zespołu w Ameryce Północnej po powstaniu systemu Nielsen SoundScan w 1991 roku, z potwierdzoną ilością 438.000 sprzedanych egzemplarzy w 2008 roku.

Zobacz również

Wydania

RokTytuł / Format / KrajWytwórnia / Katalog #
Iron Maiden - Fear of the Dark1992
CD, Europa
EMI
CDP 7991612
Iron Maiden - Fear Of The Dark1992
2 x Winyl, LP, Gatefold, Polska
MJM Music PL
MJM 139
Iron Maiden - Fear Of The Dark1992
CD, CD-Extra, Remastering, Reedycja, Repress, Mediamotion Press, Europa
EMI
7243 4 96925 0 3

Certyfikaty i sprzedaż

Kraj / RegionSprzedażCertyfikat
  Kanada50,000  Złota płyta
  Francja100,000  Złota płyta
  Wielka Brytania100,000  Złota płyta