Iron Maiden - Seventh Son Of A Seventh Son (Album, 1988): oprawa graficzna przedniej okładki
Somewhere In Time [1986]
Dyskografia
Zmień płytę na poprzednią lub kolejną w dyskografii artysty
No Prayer For The Dying [1990]
AlbumStudyjny11 kwietnia 1988
  • - Birmingham N.E.C. (Birmingham, Wielka Brytania)
  • - Donington Park
  • - Musicland Studios (Monachium, Niemcy)
  Brak dostępnych egzemplarzy tej płyty w sprzedaży.
Kliknij przycisk Obserwuj (powyżej), aby zostać poinformowany, gdy pojawi się w sklepie jakieś wydanie tej płyty.

Informacje o płycie

 3 minuty czytania

Seventh Son of a Seventh Son jest siódmym studyjnym albumem angielskiego zespołu heavy metalowego Iron Maiden. Został wydany 11 kwietnia 1988 roku w Wielkiej Brytanii przez EMI Records oraz w Stanach Zjednoczonych przez Capitol Records. Nagrany został w lutym i marcu 1988 roku w monachijskim studiu Musicland Studios. Jest to ostatni studyjny album zespołu, który zawierał skład z ery płyty Piece Of Mind do czasu wydaniaBrave New World w 2000 roku, z gitarzystą Adrianem Smithem, który opuścił grupę w styczniu 1990 roku, po tym jak nie zaakceptował kierunku, do którego zespół zmierzał na kolejnym albumie No Prayer For The Dying. Był to również pierwszy album Iron Maiden, na którym znalazły się instrumenty klawiszowe.

Seventh Son of a Seventh Son można uznać za album koncepcyjny, który nawiązuje do tradycji rocka progresywnego, co jest zwłaszcza widoczne w długości i złożonej strukturze utworu tytułowego. Pomysł, aby oprzeć album na folklorystycznej koncepcji siódmego syna siódmego syna pojawił się u basisty Steve'a Harrisa po przeczytaniu powieści "Siódmy syn" Orsona Scotta Carda z 1987 roku. Harris stwierdził: "To był nasz siódmy album studyjny i nie miałem do niego tytułu ani żadnych pomysłów. Potem przeczytałem historię siódmego syna, tej mistycznej postaci, która miała mieć wszystkie te paranormalne dary, jak drugi wzrok, i uznałem, że byłby to dobry tytuł dla siódmego albumu. Zadzwoniłem do Bruce'a [Dickinsona, wokalisty] i zacząłem o tym mówić, a pomysł zaczął kiełkować".

Oprócz powrotu Dickinsona do pisania (po tym jak na poprzednim albumie jego cały wysiłek został odrzucony), album, w przeciwieństwie do jego poprzednika, wyróżniał się również większą liczbą utworów napisanych wspólnie, przy czym pięć z ośmiu utworów było wynikiem wspólnych wysiłków. Według Harrisa, było to prawdopodobnie spowodowane tym, że "spędzili więcej czasu na sprawdzaniu siebie nawzajem, by zobaczyć, co knują wszyscy inni, tylko po to, by upewnić się, że historia trzyma się 'kupy' i gdzieś prowadzi".

Stylistycznie, Seventh Son of a Seventh Son rozwinął dźwięki po raz pierwszy usłyszane na Somewhere In Time, choć przy tej okazji efekty syntezatorów były tworzone raczej przez klawisze niż przez basy czy syntezatory gitarowe. Według Dickinsona, zespół zdecydował się nie zatrudniać klawiszowca, gdyż partie były "głównie jednopalcowe od Adriana [Smitha, gitarzysty], Steve'a, inżyniera lub kogokolwiek, kto miał wtedy wolny palec".

Według Roda Smallwooda, menadżera zespołu, brief przekazany Derekowi Riggsowi (ówczesnemu regularnemu grafikowi grupy) miał na celu, w przeciwieństwie do poprzednich albumów, stworzenie "po prostu czegoś surrealistycznego i cholernie dziwnego". Riggs potwierdza, że "powiedzieli, że chcą jednej z moich surrealistycznych rzeczy". "Chodzi o przepowiednie i patrzenie w przyszłość, a my chcemy jednej z twoich surrealistycznych rzeczy. Miałem ograniczony czas na zrobienie tego obrazu i wydawało mi się, że to dość dziwny pomysł, ale po prostu się tym zająłem".

Album od momentu wydania był konsekwentnie chwalony przez krytykę, a AllMusic ocenił go na 4,5 z 5 gwiazdek, stwierdzając, że dodanie klawiszy "przywraca moc, której czasami brakowało w bardziej wyrazistej produkcji poprzedniego albumu" i że "plasuje się wśród ich najlepszych dzieł". Sputnikmusic dał płycie 4 z 5, i choć twierdzą, że "zespół ma lepsze wydawnictwa, takie jak Powerslave i Somewhere in Time", to zauważają, że jest to "lirycznie... jeden z najlepszych wysiłków Maiden".

Album zadebiutował na miejscu pierwszym na brytyjskiej liście przebojów UK Albums Chart (ich pierwszy od czasów The Number of the Beast) oraz na #12 na Billboard 200 w USA, natomiast single "Can I Play with Madness", "The Evil That Men Do", "The Clairvoyant (live)" i "Infinite Dreams (live)" osiągnęły odpowiednio pozycje nr 3, 5, 6 i 6 na UK Singles Chart. Smith uważa "Can I Play with Madness" za "ich pierwszy właściwy przebojowy singiel".

Zobacz również

Iron Maiden - The Final Frontier
The Final Frontier
Album, 2010
  1 za 29.00 zł  Kup teraz
Iron Maiden - No Prayer For The Dying
No Prayer For The Dying
Album, 1990
  1 za 39.00 zł  Kup teraz
Iron Maiden - A Real Dead One
A Real Dead One
Album, 1993

Wydania

RokTytuł / Format / KrajWytwórnia / Katalog #
Iron Maiden - Seventh Son Of A Seventh Son1988
Winyl, LP, Wielka Brytania
EMI
EMD 1006, 79 0258 1
Iron Maiden - Seventh Son Of A Seventh Son1988
CD, Japonia
EMI
CP32-5610
Iron Maiden - Seventh Son Of A Seventh Son1988
CD, CD-Extra, Reedycja, Remastering, Europa
EMI
7243 4 96864 0 3, 4 96864 0, 496 8640
Iron Maiden - Seventh Son Of A Seventh Son1995
CD, CD, Wszystkie nośniki, Reedycja, Edycja limitowana, Wielka Brytania i Europa
EMI United Kingdom
7243 8 35875 2 0

Certyfikaty i sprzedaż

Kraj / RegionSprzedażCertyfikat
  Kanada100,000  Platynowa płyta
  Szwajcaria25,000  Złota płyta
  Niemcy250,000  Złota płyta
  Wielka Brytania100,000  Złota płyta
  Stany Zjednoczone500,000  Złota płyta