Iron Maiden - Somewhere In Time
      Live After Death (World Slavery Tour '85) [1985]
      Dyskografia
      Zmień płytę na poprzednią lub kolejną w dyskografii artysty
      Seventh Son Of A Seventh Son [1988]

      Informacje o płycie

      Somewhere in Time to szósty studyjny album angielskiego zespołu heavy metalowego Iron Maiden. Został on wydany 29 września 1986 roku w Wielkiej Brytanii przez EMI Records oraz w Stanach Zjednoczonych przez Capitol Records. Materiał w całości powstał na przestrzeni tego roku i został zarejestrowany w dwóch studiach nagraniowych Compass Point Studios na Bahamach oraz w Wisseloord Studios w Holandii. Był to pierwszy album grupy, na którym zastosowanie znalazły syntezatory gitarowe.

      Od czasu premiery, płyta koncertowa Live After Death grupy Iron Maiden zebrała stałe pochwały krytyków, a recenzenci zaznaczyli, że jest to jeden z najlepszych albumów na żywo w tym gatunku.

      Wydanie albumu było dla zespołu również niezwykle korzystne z innego względu, gdyż oznaczało możliwość opóźnienia nagrania kolejnej płyty studyjnej Somewhere in Time z 1986 roku o ponad rok. Ten czas wolny po trasie World Slavery Tour zespół wykorzystał na regenerację, gdyż rozpaczliwie potrzebował odpoczynku po ciężkiej trasie.

      Somewhere in Time najlepiej poradził sobie na finlandzkiej liście przebojów, gdzie zajął pierwsze miejsce. Na brytyjskim UK Albums Chart nie wspiął się wyżej niż na debiutancką, trzecią pozycję, a w Stanach Zjednoczonych nie dał rady wskoczyć do Top 10 listy Billboard 200, zajmując jedynie przez tydzień 11 lokatę. Od czasu premiery Somewhere in Time otrzymał status Platynowej płyty nadany przez amerykańskie stowarzyszenie RIAA, za sprzedaż ponad miliona egzemplarzy w USA. Somewhere on Tour było główną trasą koncertową promującą album.

      Somewhere in Time jest pierwszym studyjnym przedsięwzięciem zespołu po obszernej trasie World Slavery Tour w latach 1984-85, która dla zespołu była fizycznie niezwykle intensywna, gdyż trwała 331 dni i objęła aż 187 koncertów. Wynikające z tego wyczerpanie jest uważane za główny czynnik całkowitego braku wkładu w pisanie piosenek ze strony głównego wokalisty Bruce'a Dickinsona, którego materiał został odrzucony przez resztę zespołu. Dickinson napisał kilka utworów "akustycznych", stwierdzając: "czułem, że musimy wymyślić nasze Physical Graffiti lub Led Zeppelin IV ....musieliśmy przenieść się na inny poziom, albo będziemy w stagnacji i odpłyniemy", chociaż basista i główny pisarz Steve Harris "myślał, że ten stracił całkowicie kierunek", zakładając, że "prawdopodobnie był bardziej wypalony niż ktokolwiek pod koniec tej ostatniej trasy". Z drugiej strony, płyta jest również godna uwagi ze względu na liczbę "w pełni ukształtowanych" utworów napisanych przez gitarzystę Adriana Smitha, który jest autorem obu singli z albumu: "Wasted Years" i "Stranger in a Strange Land", z których pierwszy jest jedyną piosenką na płycie, która nie zawiera syntezatorów.

      Po zakończeniu trasy World Slavery Tour, grupa miała cztery miesiące na regenerację, a Harris, Smith i gitarzysta Dave Murray spędzili czas na eksperymentowaniu z nowym sprzętem. Rezultatem była wyraźna zmiana brzmienia Iron Maiden, ponieważ po raz pierwszy użyli syntezatorów gitarowych, choć na kolejnym wydawnictwie, Seventh Son Of A Seventh Son z 1988 roku, podobne efekty zostały zapewnione przez klawisze. Biorąc pod uwagę czas wolny, był to ich pierwszy studyjny album, który nie został wydany rok po poprzednim, zespół upierał się, że ma więcej czasu "na uporządkowanie go bez pośpiechu", stwierdził Harris. Była to również jedna z ich najdroższych płyt, z basem i perkusją nagranymi na Bahamach, gitarami i wokalami nagranymi w Holandii i miksami mającymi miejsce w Nowym Jorku.

      Chociaż "przestrzeń i czas" to wspólne tematy przewijające się przez całe wydawnictwo, z takimi utworami jak "Wasted Years", "Caught Somewhere in Time", "Stranger in a Strange Land" i "Deja-Vu", zespół nigdy nie zamierzał, aby był to album koncepcyjny. Harris zaznaczył: "Z pewnością nigdy nie weszliśmy do studia i powiedzieliśmy sobie: "Dobra, napiszmy mnóstwo piosenek na temat czasu". Podczas gdy większość utworów z tego wydawnictwa zniknęła z kolejnych setów koncertowych zespołu, krótko po promującej ten album trasie, "Wasted Years" i "Heaven Can Wait" co jakiś czas pojawiał się na koncertach.

      Okładka albumu Somewhere in Time, stworzona przez Dereka Riggsa, ówczesnego regularnego grafika zespołu, przedstawia muskularnego Eddiego w futurystycznym, inspirowanym Blade Runnerem środowisku. Podobnie jak okładka Powerslave, ta również zawiera wiele odniesień do wcześniejszych albumów i utworów Iron Maiden. Dla przykładu:

      • Znak z nazwą ulicy, na której stoi Eddie ma napisane Acacia, co jest nawiązaniem do piosenki "22 Acacia Avenue" z albumu The Number of the Beast z 1982 roku.
      • Poniżej "Acacia" znajduje się plakat Eddiego z pierwszego albumu, na którym widnieje graffiti z napisem "Eddie lives". Podarte plakaty znajdują się również na singlach "Sanctuary" i "Women in Uniform".
      • Na prawo od lewej nogi Eddiego znajduje się kosz na śmieci przyczepiony do latarni, identyczny z tym, który znajduje się na okładce albumu Iron Maiden.
      • Na chodniku za Eddiem znajduje się czarny kot z tylnej okładki Live After Death z 1985 roku.

      Zobacz również

      Iron Maiden - Piece Of Mind
      Piece Of Mind
      Album, 1983
        2 od 37.00 zł  Kup teraz
      Iron Maiden - Powerslave
      Powerslave
      Album, 1984
        1 za 37.00 zł  Kup teraz
      Iron Maiden - Live After Death
      Live After Death
      Album, 1985

      Certyfikaty i sprzedaż

      Kraj / RegionSprzedażCertyfikat
        Brazylia100,000  Złota płyta
        Kanada200,000  2 x Platynowa płyta
        Niemcy250,000  Złota płyta
        Wielka Brytania100,000  Złota płyta
        Stany Zjednoczone1,000,000  Platynowa płyta

      Góra