Kate Bush - Hounds Of Love (Album, 1985): oprawa graficzna przedniej okładki
The Dreaming [1982]
Dyskografia
Zmień płytę na poprzednią lub kolejną w dyskografii artysty
The Sensual World [1989]
AlbumStudyjny16 września 1985
  • od stycznia 1984 do czerwca 1985 roku
Posiadamy w sprzedaży   1  egzemplarz  tej płyty za 29.00 zł

Informacje o płycie

 9 minut czytania

Hounds of Love jest piątym studyjnym albumem angielskiej wokalistki i autorki tekstów Kate Bush, wydanym przez wytwórnię EMI Records 16 września 1985 roku. Był to komercyjny sukces, dzięki któremu zainteresowanie twórczością artystki wzrosło, po stosunkowo słabej sprzedaży poprzedniego wydawnictwa, The Dreaming. Był to drugi album Bush, który znalazł się na szczycie brytyjskiej listy przebojów Albums Chart i również jej najlepiej sprzedająca się studyjna płyta, która uzyskała status podwójnej platyny za sprzedaż 600.000 egzemplarzy w Wielkiej Brytanii, a do 1998 roku album sprzedał się w 1,1 miliona sztuk na całym świecie.

W Stanach Zjednoczonych płyta osiągnęła Top 40 na Billboardzie 200. Główny singiel pochodzący z albumu, "Running Up That Hill", stał się jednym z największych przebojów Bush i dzięki niemu wydano trzy kolejne udane single, "Cloudbusting", "Hounds of Love" i "The Big Sky", wszystkie wzięte z pierwszej strony albumu. Druga strona płyty tworzy album koncepcyjny o osobie samotnie dryfującej w nocy na morzu.

Hounds of Love spotkał się z uznaniem krytyków w momencie wydania oraz w późniejszych recenzjach retrospektywnych. Jest uważany przez wielu fanów i krytyków muzycznych za najlepszy album artystki i regularnie uznawany za jeden z największych albumów wszech czasów. Album był nominowany do nagrody BRIT Awards dla najlepszego albumu w 1986 roku, a Kate była również nominowana do nagród dla najlepszego producenta, najlepszej artystki i najlepszego singla ("Running Up That Hill").

Produkcja

Czwarty album Bush, The Dreaming przyniósł jej pierwsze eksploracje solowego rocka progresywnego, w dużej mierze dlatego, że mogła emulować każdy instrument za pomocą Fairlight CMI i nie potrzebowała zespołu[1]. The Dreaming radził sobie gorzej na rynku niż poprzedni album Never for Ever, spędzając o połowę mniej czasu na brytyjskiej liście przebojów[2]. Latem 1983 roku Bush zbudowała własne 24-ścieżkowe studio w stodole za domem rodzinnym, z którego mogła korzystać w dowolnym momencie[3].

Bush zaczęła rejestrować dema do Hounds of Love w styczniu 1984 roku. Zamiast nagrywać muzykę od nowa, wykorzystała dema i ulepszyła je podczas sesji nagraniowych. Po pięciu miesiącach, zaczęła dogrywać i miksować album w procesie, który trwał rok. Sesje nagraniowe obejmowały użycie syntezatora Fairlight CMI, fortepianu, tradycyjnych instrumentów irlandzkich i nakładanych wokali. Większość materiału powstało w jej domowym studiu Wickham Farm Home Studio, inżynierią dźwięku zajęto się w Windmill Lane Studios, zaś sekcje orkiestrowe zostały zarejestrowane w Abbey Road Studios.

Chorał w "Hello Earth" jest fragmentem tradycyjnej gruzińskiej pieśni "Tsintskaro", wykonywanej przez Richard Hickox Singers[4]. Wersy "It's in the trees! It's coming!" z początku utworu tytułowego są samplami ze sceny seansu z brytyjskiego horroru Night of the Demon (pol. Noc demona) z 1957 roku w reżyserii Jacquesa Tourneura, wypowiedziane przez aktora Maurice'a Denhama (choć głos jest Reginalda Beckwitha)[5].

Album został wyprodukowany jako dwie suity - strona pierwsza to Hounds of Love, a druga to siedmioczęściowy utwór koncepcyjny, The Ninth Wave. Strona pierwsza zawiera pięć utworów, z których cztery były hitami list przebojów[1]. Album został opisany jako post-progresywny, ponieważ Bush porusza tematy miłości i kobiecej pasji, a nie typowo męskie poglądy kojarzone z rockiem progresywnym[1].

"The Ninth Wave" wykorzystuje bardzo wiele faktur, by wyrazić swoją historię: w stylu poematów arturiańskich Alfreda Lorda Tennysona, Bush realizuje misję wizji, zabierając słuchacza przez śmierć i odrodzenie. Ciepło znajomego snu przecina niebezpieczna prędkość, lód i lodowata woda, proces i osąd w innym świecie, limbo poza ciałem, a w końcu energiczne wyłonienie się i uziemienie w energii życiowej[1]. Rozbieżne elementy muzyczne "The Ninth Wave" zostały opisane przez Rona Moya jako "klasycznie progresywne" z powodu ich ewidentnego eksperymentowania, a także dlatego, że Bush w pełni obejmuje europejskie tradycje muzyczne bez śladu wpływów amerykańskich[6].

Wydanie i promocja

5 sierpnia 1985 roku Bush wykonała nowy singiel "Running Up That Hill (A Deal with God)" w programie pogawędkowym Wogan Terry'ego Wogana w BBC 1 . Singiel wszedł na listę przebojów w Wielkiej Brytanii na pozycji #9 i ostatecznie dotarł do miejsca #3, stając się drugim najlepiej sprzedającym się singlem artystki (po jej debiutanckim singlu "Wuthering Heights").

Przyjęcie inaugurujące album odbyło się w londyńskim Planetarium 5 września 1985 roku, co było pierwszą okazją, że Bush i Del Palmer oficjalnie pojawili się publicznie jako para. Zaproszeni goście byli raczeni odtworzeniem całego albumu podczas oglądania pokazu laserowego wewnątrz Planetarium[7]. Hounds of Love został wydany 16 września 1985 roku przez EMI Records na winylu, kasecie XDR (o rozszerzonym zakresie dynamiki) i płycie kompaktowej. Album wszedł na pierwsze miejsce brytyjskiej listy przebojów, spychając z podium Like a VirginMadonny[8]. Album stanowił przełom Bush na amerykańskich listach przebojów dzięki hitowi Top 40 "Running Up That Hill (A Deal with God)". Album zaowocował również zestawem teledysków, z których jeden to "Cloudbusting" w reżyserii Juliana Doyle'a z Donaldem Sutherlandem w roli głównej. Teledysk, podobnie jak piosenka, został zainspirowany życiem psychologa Wilhelma Reicha.

Jako dodatek do albumu, 20-minutowa kaseta wideo i LaserDisc, The Hair of the Hound, zawierający cztery teledyski, został wydany w 1986 roku. Utwory to: "Running Up That Hill (A Deal with God)", "Hounds of Love", "The Big Sky" oraz "Cloudbusting"[9].

W dniu 16 czerwca 1997 roku, zremasterowana wersja albumu została wydana na CD (#7243 8 57978 2 8, CDCNTAV3) jako część serii reedycji "First Centenary" (logo "EMI 100") firmy EMI. Edycja "EMI First Centenary" zawierała sześć bonusowych utworów: 12" miksy "The Big Sky" i "Running Up That Hill (A Deal with God)", oraz strony B "Under the Ivy", "Burning Bridge", "My Lagan Love" i "Be Kind to My Mistakes", z których ostatni został napisany na potrzeby filmu Nicolasa Roega z 1986 roku Castaway i pojawia się podczas sceny otwierającej[10].

W 2010 roku Audio Fidelity wznowiło wydanie Hounds of Love na winylu (#AFZLP 087) z nowym remasteringiem autorstwa Steve'a Hoffmana[11].

Dziesięciocalowa różowa płyta winylowa z czterema utworami pochodzącymi z albumu ("The Big Sky", "Cloudbusting", "Watching You Without Me" i "Jig of Life") została wydana przez Audio Fidelity (#AFZEP 001) 16 kwietnia 2011 roku z okazji Record Store Day w 2011 roku, limitowana do 1000 egzemplarzy na całym świecie[12].

Na koncertach Before The Dawn w 2014 roku Bush po raz pierwszy wykonała na żywo prawie wszystkie utwory z albumu, z wyjątkiem "The Big Sky" i "Mother Stands for Comfort". "Running Up That Hill (A Deal with God)" był już wcześniej wykonywany na żywo w 1987 roku z Davidem Gilmourem z Pink Floyd na imprezie charytatywnej Secret Policeman's Third Ball.

Odbiór krytyczny

W Wielkiej Brytanii, większość recenzji albumu w czasie jego wydania była w przeważającej mierze pozytywna. W pięciogwiazdkowej recenzji, Sounds nazwał Hounds of Lovedramatycznym, poruszającym i dziko, bezwstydnie, pięknie romantycznym[13], przed przejściem do stwierdzenia: Gdybym mógł przeklinać, powiedziałbym, że Hounds of Love jest zajebiście genialny ("f***ing brilliant"), ale moja mama mi nie pozwala[13]. NME stwierdził: Hounds of Love jest zdecydowanie dziwny. To nie jest album dla samobójców czy mam i tatusiów. Przemoc z The Dreaming zmieniła się w rozpacz, zagubienie i strach - przede wszystkim przed miłością, tematem, który pozostaje centralny w twórczości Bush[14]. Recenzja następnie przeszła do pogardzania ideą, że podpisując kontrakt z EMI Records jako nastolatka, Bush pozwoliła się ukształtować w ich korporacyjnym wizerunku, sugerując, że wręcz przeciwnie, umożliwiło jej to wykorzystanie systemu do własnych celów: Nasza Kate jest geniuszem, najrzadszą artystką solową, jaką ten kraj kiedykolwiek wyprodukował. Sprawia, że sceptycy tańczą do jej melodii. Córka firmy naprawdę rozwaliła system i wydała przy tym najlepszy album roku[14]. Melody Maker był bardziej powściągliwy, mówiąc: Tutaj nauczyła się, że można mieć kontrolę bez poświęcania pasji i to właśnie ciężka sekcja rytmiczna wspomagana przez niektóre zbyt toporne aranżacje daje jej się we znaki[15]. Magazyn był szczególnie rozczarowany The Ninth Wave, suitą na drugiej stronie płyty, czując, że stawia ona ogromne wymagania słuchaczowi, a temat jest zbyt niejasny i wykonanie zbyt pracochłonne oraz skomplikowane, aby mieć prawdziwą wartość jako całość[15].

W USA reakcja na płytę była mieszana. Przyznając płycie tytuł "platter du jour" (czyli albumu dnia), w magazynie Spin zauważono, że ze śladami klasycznych, operowych, plemiennych i pokręconych stylów pop, Kate tworzy muzykę, która nie przestrzega granic struktury muzycznej i wewnętrznej ekspresji[16]. W recenzji zaznaczono, że podczas gdy jej eklektyzm jest mile widziany i nagradzany w jej ojczyźnie, jej geniusz jest wciąż ignorowany tutaj - sytuacja, która jest naprawdę wstydliwa dla artystki tak awanturniczej i naturalnie teatralnej[16], i wyrażono nadzieję, że ten album może zyskać jej trochę zasłużonego uznania ze strony amerykańskiego mainstreamu[16]. Jednak Rolling Stone, w swojej pierwszej w historii recenzji płyty Kate Bush, nie był pod wrażeniem: Mistrzyni Mistycyzmu utkała kolejny album, który zarówno olśniewa, jak i nudzi. Podobnie jak The Beatles na ich późniejszych albumach, Bush nie przejmuje się koniecznością wykonywania muzyki na żywo, a jej orkiestracje pęcznieją do granic możliwości technologii. Ale w przeciwieństwie do Beatlesów, Bush często przesadnie ozdabia swoje piosenki egzotyką... Nie da się ukryć, że Bush jest niezwykle utalentowana, ale podobnie jak w przypadku Jonathana Richmana, innego wiecznego dziecka rocka, jej wizja wyda się głupia tym, którzy uważają, że dzieci należy widzieć, a nie słyszeć[17]. The New York Times scharakteryzował muzykę z albumu jako lekko szlachetny, wykalkulowany kobiecy art rock[18] i nazwał Bush prawdziwą mistrzynią instrumentalnych tekstur[18], podczas gdy The Independent nazwał Houndsalbumem prog-popowej maskarady[19]. Pitchfork przyznał albumowi doskonałą ocenę, zauważając, że album czerpie z synth-popu i rocka progresywnego, pozostając jednocześnie całkowicie odrębnym od każdego z tych stylów[20].

Adnotacje

  1.   1234Hegarty, Paul; Halliwen, Martin (2011): Beyond and Before: Progressive Rock Since the 1960s. Bloomsbury Books. s. 211–215. ISBN. 978-0-82644-483-7.
  2. "Kate Bush". Official Charts.
  3. "Kate Bush". NNDB.
  4. Berkeley, Michael (11 października 2005): "Kate Bush rules, OK?". The Guardian.
  5. "It's in the Trees". YouTube.
  6. Moy, Ron (2007): Kate Bush and Hounds of Love. Ashgate. s. 71. ISBN. 9780754657989.
  7. "Puppy Love". 21 September 1985. s. 10.
  8. Fitzgerald Morris, Peter (1997): "Hounds of Love". EMI Records. s. 3.
  9. Rob Jovanovic (3 grudnia 2015): Kate Bush: The biography. Hachette. s. 240. ISBN. 9780349411255.
  10. "Kate Bush". IMDb (Styczeń 2015).
  11. "Kate Bush: Hounds of Love". audiofidelity.
  12. "Kate Bush – Hounds of Love Collector's Edition". Record Store Day (16 kwietnia 2011).
  13.   12Randall, Ronnie (21 września 1985): "Lost and Hound". Sounds. Spotlight Publishing.
  14.   12Solanas, Jane (21 września 1985): "Review: Kate Bush – Hounds of Love". NME.
  15.   12Irwin, Colin (21 września 1985): "Review: Kate Bush – Hounds of Love". Melody Maker.
  16.   123Matteo, Steve (styczeń 1986): "Review: Kate Bush – Hounds of Love". Spin. Spin Media LLC.
  17. Tannenbaum, Rob (13 lutego 1986): "Review: Kate Bush – Hounds of Love" Rolling Stone (467). Wenner Media LLC.
  18.   12Rockwell, John (20 października 1985): "Art Rockers Bid for Glory" The New York Times. s. 23.
  19. Coleman, Nick (15 sierpnia 2014): "The inimitable Kate Bush: Musical pioneer? Reclusive genius? 21st-century witch?". The Independent.
  20. Walters, Barry (12 czerwca 2016): "Kate Bush: Hounds of Love Album Review | Pitchfork". Pitchfork Media.

Zobacz również

Kate Bush - Never For Ever
Never For Ever
Album, 1980
Kate Bush - Lionheart
Lionheart
Album, 1978
Kate Bush - Army Dreamers
Army Dreamers
Singiel, 1980
  1 za 5.00 zł  Kup teraz

Lista utworów

Tytuł / WykonawcaCzas
Hounds Of Love
4:59
3:02
4:40
3:06
5:09
The Ninth Wave
2:46
2:21
4:19
4:06
4:04
6:13
2:33

Wydania

RokTytuł / Format / KrajWytwórnia / Katalog #
Kate Bush - Hounds Of Love1985
Winyl, LP, Europa
EMI
1C 062-24 0384 1, 062 24 0 3841, 062 24 03841, 24 03841
Kate Bush - Hounds Of Love1985
Winyl, LP, Europa
EMI
062-24 0384 1, 1C 062 24 0384 1
Kate Bush - Hounds of Love1997
CD, Reedycja, Remastering, Wielka Brytania i Europa
EMI
7243 5 25239 2 4, 525 239 2
Kate Bush - Hounds Of Love1997
CD, Reedycja, Remastering, Uden, Wielka Brytania i Europa
  1 za 29.00 zł  Kup teraz
EMI
7243 5 25239 2 4, 525 239 2

Certyfikaty i sprzedaż

Kraj / RegionSprzedażCertyfikat
  Kanada100,000  Platynowa płyta
  Niemcy500,000  Platynowa płyta
  Francja134,300  Złota płyta
  Wielka Brytania1,000,000  2 x Platynowa płyta
  Japonia24,800
  Holandia50,000  Złota płyta
  Stany Zjednoczone206,000