Kim Wilde - Kim Wilde (Album, 1981): oprawa graficzna przedniej okładki
Dyskografia
Zmień płytę na kolejną w dyskografii artysty
Select [1982]
AlbumStudyjny29 czerwca 1981
  • w latach 1980 - 1981
  • - The Lodge (Clare, Wielka Brytania)
Obecnie posiadamy w magazynie   1  egzemplarz  tej płyty przygotowawany do sprzedania

Informacje o płycie

 4 minuty czytania

Kim Wilde to tytułowy debiutancki album studyjny brytyjskiej piosenkarki Kim Wilde, wydany w Europie 29 czerwca 1981 roku przez wytwórnię RAK. Materiał powstawał w latach 1980-81 i został zarejestrowany w studiach Lodge oraz RAK Studios w Londynie. Po bardzo udanym singlu "Kids in America" zdecydowano, że wydawnictwo to musi zostać ukończone w jak najkrótszym czasie. Z niego pochodzą także dwa kolejne hity, "Chequered Love" i "Water on Glass", a sam album był najbardziej udaną płytą Kim przez kilka kolejnych lat.

Wszystkie piosenki na płycie zostały napisane przez ojca Kim, odnoszącego sukcesy wokalistę rock and rollowego z lat 50-tych, Marty'ego Wilde'a oraz jej młodszego brata Ricky'ego Wilde'a, a większość muzyki była grana przez ówczesny skład symfonicznej grupy rockowej The Enid[1]. Obowiązki produkcyjne pełnił Ricky, a portrety na okładce zostały wykonane przez znanego brytyjskiego fotografa Gereda Mankowitza.

Kompozycje

Muzycznie album był utrzymany głównie w stylizacji new wave i rockowej, ale zawierał również elementy reggae ("Everything We Know"), a sekcja dęta pojawiła się w nagraniu "2-6-5-8-0". Lirycznie, Marty Wilde zawarł piosenki miłosne, a także kompozycję ("Water on Glass") o szumach usznych (chorobie, która powoduje dzwonienie w uszach), utwór o pogarszającej się sytuacji w centrach miast ("Our Town") oraz piosenkę o teorii, że dźwięk jest żywy ("Tuning in Tuning On").

Promocja

Podczas promocji płyty w skład zespołu Kim wchodzili Ricky Wilde, grający na klawiszach, gitarze, basie i wykonujący poboczne wokale, James Stevenson na gitarze i późniejszy jej chłopak Calvin Hayes na perkusji (był to syn właściciela i producenta RAK Records, Mickiego Mosta, a później muzyk wejdzie w skład formacji Johnny Hates Jazz). Wszyscy pojawili się na przedniej okładce albumu, a Kim skomentowała, że w tamtym czasie próba samodzielnego rozpoczęcia poważnej kariery w muzyce pop dla kobiety była praktycznie niemożliwa i że przedstawiono jej wizerunek wraz z zespołem wspierającym, aby nadać wydawnictwu wiarygodności. Mimo to, została oskarżona o próbę skopiowania image'u zespołu Blondie ze Stanów Zjednoczonych.

Notowania

Album zadebiutował na brytyjskiej liście przebojów UK Albums Chart na pozycji #10, a tydzień później znalazł się już w pierwszej trójce. Otrzymał także certyfikat Złotej Płyty od BPI za sprzedaż przekraczającą 100.000 egzemplarzy. Płyta została wydana w Ameryce Północnej dopiero 6 kwietnia 1982 roku, osiągając miejsce #86 w USA i #42 w Kanadzie.

Wydania

Album Kim Wilde został pierwotnie wydany na płycie winylowej i taśmie magnetofonowej. W 1988 roku ukazał się również na CD. W 2009 roku album został ponownie wydany przez Cherry Pop z nowymi informacjami w książeczce, autorstwa Steve'a Thorpe'a i kilkoma bonusowymi utworami. W 2020 roku ukazała się natomiast edycja luksusowa, z notatkami Marcela Rijsa i kilkoma wcześniej niepublikowanymi remiksami.

Odbiór krytyczny

Album Kim Wilde otrzymał ogólnie pozytywne recenzje od współczesnych krytyków. Pochwalając mieszankę utworów up-tempo i wolniejszych, a także wszechstronność artystki, australijska publikacja The Chronicle uznała "Water on Glass" za przypominający niektóre z wczesnych kompozycji rockowych z lat 60-tych i wyróżniła "Our Town" jako "jeden z najlepszych utworów", porównując tematykę do "My Little Town" Simona & Garfunkela[2]. Donald Robertson z magazynu Roadrunner nazwał trzy single "arcydziełami" i doszedł do wniosku, że album "czysto popowy" jest "zabawny, gdy się dobrze przy nim bawisz"[3]. Eric Chappe nazwał album "momentalnie uderzającą płytą", powołując się na "manieryzm dziewczęcych grup z lat 60-tych" i "Spektorowe brzmienie perkusji" z "Water on Glass", porównując go zarówno do Dusty Springfield jak i Debbie Harry[4].

Pisząc dla The Globe and Mail, Alan Niester ponownie porównał Wilde do Dusty Springfield i Debbie Harry, ale nazwał "2-6-5-8-0" i "You'll Never Be So Wrong" "niezwykle obiecującą" kompozycją, opisując tę ostatnią jako nastrojową i urzekającą balladę, która góruje nad wszystkimi symulacjami Blondie i Pat Benatar[5]. Magazyn Smash Hits sarkastycznie sugerował, że to najlepszy album Blondie of kilka lat, ale wyraził nadzieję, że wokalistka w przyszłości bardziej rozwinie swój własny styl[6]. Mitchell Cohen z High Fidelity uznał głos Wilde za naprzemiennie "poważny" i "przeraźliwy", ale opisał album jako "rozrywkowy" i "zabawny", także porównując go do muzyki lat 60[7]. Mike Nicholis chwalił głos Wilde i jej indywidualność, pomimo porównania reggae'owego "Everything We Know" z wydanym rok wcześniej "The Tide is High" Blondie. Nicholis zasugerował także, że utwór "Tuning in Tuning On" dostarczył "niezbędnych eksperymentów" i mógł wskazać wokalistce nowy, napędzany syntezatorami kierunek[8], co okazało się prekursorską przepowiednią dotyczącą brzmienia jej kolejnych albumów.

Adnotacje

  1. Hann, Michael (1 Listopad 2013): "Bowie backed by Pixies? Stranger hirings have been made …".
  2. Michael (29 sierpnia 1981): "Recenzja – Kim Wilde". The Chronicle.
  3. Robertson, Donald (1 listopada 1981): "Review – Kim Wilde". Roadrunner.
  4. Chappe, Eric (1 kwietnia 1982): "Recenzja – Kim Wilde".
  5. Niester, Alan (3 kwietnia 1982): "Recenzja – Kim Wilde".
  6. David Hepworth (23 lipca 1981): "Recenzja – Kim Wilde". Smash Hits.
  7. Cohen, Mitchell (1 czerwca 1982): "Recenzja – Kim Wilde". High Fidelity (magazyn).
  8. Nicholis, Mike (1 czerwca 1981): "Recenzja – Kim Wilde".

Zobacz również

Kim Wilde - View From A Bridge
View From A Bridge
Singiel, 1982
  1 w magazynie  Zobacz
Kim Wilde - The Touch
The Touch
Singiel, 1984
  1 za 9.00 zł  Kup teraz
Kim Wilde - You Keep Me Hangin' On
You Keep Me Hangin' On
Singiel, 1986
  1 za 9.00 zł  Kup teraz

Wydania

RokTytuł / Format / KrajWytwórnia / Katalog #
Kim Wilde - Kim Wilde1981
Winyl, LP, Europa
  1 w przygotowaniu Zobacz
RAK
1A 062-64438
Kim Wilde - Kim Wilde1989
CD, Wielka Brytania
EMI, Fame
CD-FA 3214, CDM 7 90994 2
Kim Wilde - Kim Wilde2009
CD, Reedycja, Europa
Cherry Pop
CRPOP 20, CR POP 20

Opinie

Kim Wilde jest z pewnością artystką singlową. Jej płyty są często wypełnione materiałem drugiej kategorii, który nie powinien ujrzeć światła dziennego. Debiutancki album Kim, choć zaowocował kilkoma przebojowymi singlami (przede wszystkim: "Kids In America" i "Chequered Love"), nie odniósł jednak sukcesu, na co liczyli niektórzy krytycy i fani. Wbił się wprawdzie do TOP 10 w Wielkiej Brytanii i Niemczech, ale sprzedał się w mniej niż milionie egzemplarzy na całym świecie.

Dlaczego? Myślę, że głównym powodem jest to, że większość z tych piosenek była dość słaba i nie zapadała na dłużej w pamięci, a Kim nie miała takiego głosu, który mógłby sprawić, że brzmiałyby oryginalnie. Piosenki jak: "Turning In Turning Out", "Water On Glass" (który został nawet wydany w niektórych miejscach jako trzeci singiel z albumu) i "2-6-5-8-0" są tandetne, proste i przestarzałe (nawet jak na standardy lat 80., co wiele już mówi o ich jakości).

Z drugiej strony, "You'll Never Be So Wrong", "Chequered Love" i "Everything We Know" należą do jej najlepszych utworów i pokazują, że potrafi być całkiem dobrą wokalistką, jeśli materiał jest porządny i dobrze napisany. Ogólnie rzecz biorąc, debiut Kim nie jest moim ulubionym albumem. Myślę, że Select (jej drugie wydawnictwo długogrające) jest już o wiele lepsze.

Certyfikaty i sprzedaż

Kraj / RegionSprzedażCertyfikat
  Niemcy250,000  Złota płyta
  Finlandia42,006  Złota płyta
  Wielka Brytania100,000  Złota płyta