Pearl Jam - Ten (Album, 1991): oprawa graficzna przedniej okładki
Dyskografia
Zmień płytę na kolejną w dyskografii artysty
Vs. [1993]
AlbumStudyjny27 sierpnia 1991
  • od 27 marca do 26 kwietnia 1991 roku
  • - London Bridge Studio (Seattle, Stany Zjednoczone)
  Brak dostępnych egzemplarzy tej płyty w sprzedaży.
Kliknij przycisk Obserwuj (powyżej), aby zostać poinformowany, gdy pojawi się w sklepie jakieś wydanie tej płyty.

Informacje o płycie

 4 minuty czytania

Ten to debiutancki album studyjny amerykańskiej grupy rockowej Pearl Jam, wydany 27 sierpnia 1991 roku przez wytwórnię Epic Records. Basista Jeff Ament i gitarzysta Stone Gossard, po rozwiązaniu poprzedniej swojej grupy Mother Love Bone, zrekrutowali wokalistę Eddiego Veddera, gitarzystę Mike'a McCready'ego i perkusistę Dave'a Krusena, tworząc formację Pearl Jam w 1990 roku. Większość piosenek powstała jako jamy instrumentalne, do których Vedder dodał teksty na tematy takie jak depresja, bezdomność i nadużycia.

Chociaż jest to płyta grunge'owa, styl muzyczny albumu jest pod wpływem klasycznego rocka i łączy "rozbudowane słownictwo harmoniczne" z hymnicznym dźwiękiem[1]. Podczas gdy wydawnictwo zajmuje się mroczną tematyką, na ogół postrzegane jest jako punkt orientacyjny dla początków brzmienia alternatywnego rocka, z niezwykle głębokim i mocnym głosem Veddera przeplatanym na przemian z siłą i vibrato w stosunku do niepohamowanego, mocno napędzanego gitarami, hard rockowego brzmienia, które czerpało wpływy z zespołów rockowych lat 70.

Album Ten nie był natychmiastowym sukcesem, ale do końca 1992 roku osiągnął drugą pozycję na Billboardzie 200 w Stanach Zjednoczonych. Na płycie pojawiły się trzy przebojowe single: "Alive", "Even Flow" i "Jeremy", a ten ostatni stał się jednym z najbardziej znanych utworów Pearl Jam i otrzymał nominacje do Najlepszej Rockowej Piosenki i Najlepszego Wykonania Hard Rockowego na 35. edycji Grammy Awards[2]. Wideoklip do utworu "Jeremy" często był emitowany w MTV i otrzymał cztery nagrody na MTV Video Music Awards w 1993, w tym Wideo Roku i Najlepsze Wideo Grupy[3].

Wydawnictwo to odegrało zasadniczą rolę w popularyzowaniu alternatywnego rocka w głównym nurcie i od tego czasu zostało sklasyfikowane przez kilka publikacji jako jeden z największych albumów wszech czasów. Do lutego 2013 roku album rozszedł się w nakładzie 13 milionów egzemplarzy w samym USA, stając się #22 najpopularniejszą płytą w erze Nielsen SoundScan[4] i otrzymał status trzynastokrotnie platynowej płyty nadany przez Amerykańskie Stowarzyszenie Przemysłu Nagraniowego (RIAA). Ten pozostaje po dziś dzień najbardziej udanym komercyjnie albumem Pearl Jam.

Tło historyczne

Gitarzysta Stone Gossard i basista Jeff Ament zagrali razem w pionierskim grunge'owym zespole Green River. Po rozwiązaniu Green River w 1987 roku, Ament i Gossard grali razem w Mother Love Bone pod koniec lat 80. Kariera Mother Love Bone została skrócona, gdy wokalista Andrew Wood zmarł po przedawkowaniu narkotyków w 1990 roku, na krótko przed wydaniem debiutanckiego albumu grupy, Apple. Po tym doświadczeniu minęły miesiące, zanim Gossard i Ament zgodzili się ponownie razem zagrać. Gossard spędził ten czas na pisaniu materiałów, które były cięższe niż te, które robił wcześniej[5]. Po kilku miesiącach Gossard zaczął ćwiczyć z gitarzystą z Seattle, Mikem McCreadym, którego zespół Shadow również się rozpadł. McCready z kolei zachęcił Gossarda do ponownego połączenia z Amentem[6]. Trzech z nich udało się następnie do studia na osobne sesje z perkusistą z Soundgarden, Mattem Cameronem i byłym perkusistą Shadow, Chrisem Frielem, aby nagrać kilka instrumentalnych demówek[7]. Pięć z nagranych utworów - "Dollar Short", "Agytian Crave", "Footsteps", "Richard's E" i "E Ballad" - zostało zebranych na taśmie Stone Gossard Demos '91, która krążyła w nadziei na znalezienie wokalisty i perkusisty dla trio[8].

Muzyk z San Diego Eddie Vedder nabył kopię dema we wrześniu 1990 roku, kiedy ta została mu przekazana przez byłego perkusistę Red Hot Chili PeppersJacka Ironsa. Vedder posłuchał demo, poszedł posurfować, a następnego dnia napisał teksty do "Dollar Short", "Agytian Crave" i "Footsteps". "Dollar Short" i "Agytian Crave" zostały później zatytułowane odpowiednio "Alive" i "Once". Gdy Gossard oraz Ament usłyszeli demo z wokalem Veddera i jego tekstami, byli pod takim wrażeniem, że polecili z nim do Seattle na przesłuchanie. W międzyczasie Vedder napisał teksty do "E Ballad", przeredagowane na "Black". Vedder przybył 13 października 1990 roku i przez tydzień wykonywał próby z zespołem, do którego w tym czasie dołączył perkusista Dave Krusen. W tym czasie powstało jedenaście utworów, chwilę później Vedder został zatrudniony jako wokalista zespołu, a wkrótce potem grupa podpisała kontrakt z Epic Records[8].

Nagrywanie

Zespół, wówczas nazwany Mookie Blaylock, udał się do studia London Bridge Studios w Seattle w Waszyngtonie w marcu 1991 roku z producentem Rickiem Parasharem, by nagrać swój debiutancki album. Po pracy z Parasharem nad Temple of the Dog, Stone i Ament poprosili go o koprodukcję i zajęcie się inżynierią dźwięku Ten. Parashar dorzucił również partie fortepianowe, Fender Rhodes, perkusję, współtworzył harmonie wokalne i intro/outro albumu. Kilka utworów zostało wcześniej nagranych w London Bridge w styczniu, ale tylko "Alive" zostało ukończone podczas tej sesji. Prace nad albumem przebiegłu szybko i trwały zaledwie miesiąc, głównie dzięki temu, że zespół napisał już większość materiału na płytę. "Porch", "Deep", "Why Go" i "Garden" zostały po raz pierwszy nagrane podczas sesji albumu, zaś wszystko inne zostało wcześniej zarejestrowane podczas sesji demo. McCready powiedział, że Ten był w większości dziełem Stone'a i Jeffa; ja i Eddie byliśmy wtedy niczym piąte koło u wozu[9]. Ament stwierdził, Wiedzieliśmy, że w tym momencie jesteśmy jeszcze daleko od bycia prawdziwym zespołem[10].

Adnotacje

  1. Huey, Steve: "Ten - Pearl Jam | Songs, Reviews, Credits | AllMusic". AllMusic.
  2. "35th Grammy Awards". Rockonthenet.
  3. "1993 MTV Video Music Awards". Rockonthenet.
  4. Keith Caulfield (Luty 20, 2013): "Pearl Jam's 'Ten' Album Hits 13 Million in U.S. Sales". Billboard.
  5. Crowe, Cameron (Październik 28, 1993): "Five Against the World". Rolling Stone.
  6. Hiatt, Brian (Czerwiec 16, 2006): "The Second Coming of Pearl Jam". Rolling Stone.
  7. Greene, Jo-Ann. "Intrigue and Incest: Pearl Jam and the Secret History of Seattle (Part 2)". Magazyn Goldmine. 20 sierpnia 1993.
  8.   12Pearlman, Nina. "Black Days". Magazyn Guitar World. Grudzień 2002.
  9. Weisbard, Eric. "Ten Past Ten". Magazyn Spin. Sierpień 2001.
  10. Coryat, Karl. "Godfather of the 'G' Word". Magazyn Bass Player. Kwiecień 1994.

Lista utworów

Tytuł / WykonawcaCzas
3:51
4:53
5:41
3:19
5:44
5:18
2:41
3:30
4:58
4:18
9:03

Wydania

RokTytuł / Format / KrajWytwórnia / Katalog #
Pearl Jam - Ten1991
CD, Pitman Pressing, Stany Zjednoczone
Epic Associated
ZK 47857, 47857
Pearl Jam - Ten
CD, Reedycja, Europa
Epic
EPC 468884 9, 468884 9, 4688849010

Certyfikaty i sprzedaż

Kraj / RegionSprzedażCertyfikat
  Australia490,000  7 x Platynowa płyta
  Belgia50,000  Platynowa płyta
  Brazylia100,000  Złota płyta
  Kanada700,000  7 x Platynowa płyta
  Szwajcaria25,000  Złota płyta
  Niemcy250,000  Złota płyta
  Dania60,000  3 x Platynowa płyta
  Wielka Brytania600,000  2 x Platynowa płyta
  Włochy100,000  Platynowa płyta
  Nowa Zelandia90,000  6 x Platynowa płyta
  Polska50,000  Złota płyta
  Szwecja50,000  Złota płyta
  Stany Zjednoczone13,000,000  13 x Platynowa płyta