Pete Shelley - XL·1 (Album, 1983): oprawa graficzna przedniej okładki
Homosapien [1981]
Dyskografia
Zmień płytę na poprzednią lub kolejną w dyskografii artysty
Heaven & the Sea [1986]
AlbumStudyjnymaj 1983
  • w 1983 roku
  • - Genetic Sound
  Brak dostępnych egzemplarzy tej płyty w sprzedaży.
Kliknij przycisk Obserwuj (powyżej), aby zostać poinformowany, gdy pojawi się w sklepie jakieś wydanie tej płyty.

Informacje o płycie

 4 minuty czytania

XL1 to drugi solowy album Pete'a Shelleya, frontmana brytyjskiej punk rockowej formacji Buzzcocks. Materiał został zarejestrowany w londyńskim studiu Genetic Sound Studios na początku 1983 roku i wydany w maju przez wytwórnie Genetic/Island oraz Aristę w Ameryce Północnej. Produkcją zajął się Martin Rushent, który współpracował z Shelleyem nad jego poprzednim wydawnictwem Homosapien dwa lata wcześniej. Autorem wszystkich nagrań jest Shelley. Na basie zagrał Barry Adamson, który swoją karierę rozpoczynał pod koniec lat 70-tych, pojawiając się na scenie New Romantic i użyczając basu takim formacjom jak Magazine i Visage.

Album kładzie jeszcze większy nacisk na aranżacje synth-popowe, co można z pewnością po części przypisać roli producenta, który w 1981 roku zaangażowany był w przebojowy projekt Dare! zespołu The Human League. Dwa najbardziej wyróżniające się na albumie nagrania, "Telephone Operator" oraz "Many A Time" posiadają charakterystyczny styl artysty, który będzie kontynuowany na kolejnym albumie, a przede wszystkim na przebojowym singlu "On Your Own" w 1986 roku. Warto również zauważyć, że utwór "Many A Time" przypomina nieco kompozycje obecne na debiutanckiej płycie With Sympathy zespołu Ministry, która również ukazała się w 1983 roku.

Notowania

Album XL1 zadebiutował na brytyjskiej liście przebojów UK Albums Chart na pozycji #42 i nie zdołał już jej poprawić przez kolejne trzy tygodnie, które jeszcze na niej przebywał. Singiel "Telephone Operator", pochodzący z tej płyty, znalazł się natomiast na miejscu #66 listy UK Singles Chart, co czyni z niego jego najwyżej notowany singiel w Wielkiej Brytanii. Album był również obecny na amerykańskim Billboardzie 200, gdzie dotarł do pozycji #151. Najlepszy wynik wydawnictwo to osiągnęło w Nowej Zelandii, gdzie zajęło pozycję #25.

Wydania i program komputerowy
Zrzut ekranu animacji z albumu XL1
Zrzut ekranu z animacji generowanej przez program dostępny na albumie XL1.

Oryginalne wydanie z 1983 roku na winylu oraz kasecie magnetofonowej zawierało specjalną ścieżkę po stronie B, będącą zapisem programu komputerowego na maszynę ZX Spectrum. Wydawnictwo na winylu zawierało specjalny blokujący rowek, dzięki któremu igła nie przechodziła do ścieżki z kodem i tym samym chroniła słuchacza przed nieprzyjemnymi piskami, po skończeniu słuchania albumu. Sam zaś program zawierał teksty oraz grafikę, którą można było sobie wyświetlić podczas słuchania płyty. Autorem programu był Joey Headen, który znał Pete'a od lat 70-tych. Tej specjalnej ścieżki nie zawierały jednak wydania na rynek amerykański, chociaż pierwotnie to planowano.

Headen wspomniał o tym mówiąc: Oprócz wersji Spectrum programu zamierzaliśmy zrobić również wersję tekstową ZX81 tylko dla amerykańskiej wersji albumu. Jednak ze względu na fakt, że nie mogliśmy znaleźć pakietu 16K RAM, a czasu było mało, anulowaliśmy tę wersję[1]. Była to prawdopodobnie jedna z pierwszych płyt winylowych, która zawierała analogowy zapis programu komputerowego. Na polskim rynku muzycznym, taką innowacją poszczycić się może jedynie zespół Papa Dance ze swoim wydanym w 1986 roku albumem Poniżej krytyki, na którym umieszczona została gra.

Amerykańskie wydanie XL1, oprócz braku ścieżki z programem, różniło się także kolejnością utworów oraz zredagowaną wersją utworu "Many A Time", który trwał jedynie 4 minuty. W 1999 roku album doczekał się swego pierwszego wydania na CD od wytwórni The Grapevine Label (#GRACD 202). Zawierało ono dwa nagrania bonusowe: "If You Ask Me / No One Like You (Dub)" oraz "Telephone Operator / Many A Time (Dub)". W 2006 roku, Western Songs wydało CD (#VARCD002), ze zremasterowanym po raz pierwszy materiałem, oraz z identycznymi dwoma bonusami, tymi samymi jakie miało wydanie z 1999 roku.

Odbiór krytyczny

Stephen Thomas Erlewine z serwisu AllMusic przyznał retrospektywnie albumowi 3 z 5 możliwych gwiazdek. W swojej zwięzłej recenzji stwierdził, że integracja gitar z elektronicznym synth-popem na tym albumie nie okazała się tak wyśmienita jak na poprzednim wydawnictwie. Zauważył jednak, że warstwa gitarowa brzmi ostrzej, co sprawia, że płyta jest dość urzekająca. Według krytyka występuje na niej sporo słabego materiału, ale są też kompozycje, które okazały się najlepszymi w całym jego dorobku: "Telephone Operator" oraz "If You Ask Me (I Won't Say No)"[2].

Adnotacje

  1. Headen, Joey: "Story of XL1". Headen.com.
  2. Erlewine, Stephen Thomas: "Recenzja płyty". AllMusic.

Wydania

RokTytuł / Format / KrajWytwórnia / Katalog #
Pete Shelley - XL·11983
Winyl, LP, Wielka Brytania
Island Records, Genetic Records
XL 1
Pete Shelley - XL12006
CD, Reedycja, Remastering, Wielka Brytania
Western Songs
VARCD002

Opinie

To jedna z tych płyt, które trudno uznać za synth-popowe, gdyż nie są, ale genialnie łączą elektroniczne elementy z rockowo-punkowym stylem. Podobne odczucia mam słuchając płyt Ruperta Hine'a.