Roxette - Joyride (Album, 1991): oprawa graficzna przedniej okładki
Look Sharp! [1988]
Dyskografia
Zmień płytę na poprzednią lub kolejną w dyskografii artysty
Tourism [1992]
AlbumStudyjny28 marca 1991
  • od stycznia do listopada 1990 roku
  • - EMI Studios (Sztokholm, Szwecja)
  • - Tits & Ass (Halmstad, Szwecja)
Posiadamy w sprzedaży   1  egzemplarz  tej płyty za 25.00 zł

Informacje o płycie

 11 minut czytania

Joyride to trzeci studyjny album szwedzkiego popowego duetu Roxette, wydany 28 marca 1991 roku przez wytwórnię EMI jako kontynuacja ich międzynarodowego przełomu Look Sharp! z 1988 roku, a także pozaalbumowego singla "It Must Have Been Love" ze ścieżki dźwiękowej do filmu Pretty Woman z 1990. Album został nagrany w ciągu 11 miesięcy w Szwecji. Duet doświadczył znaczącej presji ze strony wytwórni płytowej, aby dostarczyć kolejny udany album, a także oparł się namowom przeniesienia się do Los Angeles i współpracy z doświadczonymi amerykańskimi producentami.

Album odniósł krytyczny i komercyjny sukces już w momencie wydania, a w retrospektywnej recenzji w serwisie AllMusic krytyk Bryan Buss nazwał go dziełem dwóch artystów popowych na szczycie swojej kariery[1]. Płyta Joyride zajęła pierwsze miejsce na listach przebojów i uzyskała status multiplatynowego wydawnictwa na kilku terytoriach i pozostaje jednym z najlepiej sprzedających się albumów wszech czasów w Argentynie, Austrii i Niemczech. "Joyride", "Fading Like a Flower (Every Time You Leave)", "The Big L.", "Spending My Time" i "Church of Your Heart" zostały wydane jako single. Roxette odbyli również intensywną trasę koncertową, aby wesprzeć płytę. Podczas tournee Join the Joyride! Tour wystąpili dla ponad 1.7 miliona fanów na czterech kontynentach. Według statystyk z 2001 roku, Joyride sprzedał się w ponad 11 milionach egzemplarzy na całym świecie.

Nagrywanie materiału

Główny autor piosenek Roxette, Per Gessle, rozpoczął pracę nad albumem w lutym 1990 roku w studiu nagraniowym Tits & Ass w Halmstad - który współtworzył w 1984 roku wraz ze swoim ówczesnym towarzyszem z zespołu Gyllene Tider, głównym gitarzystą Matsem "MP" Perssonem. W ciągu trzech tygodni duet nagrał surowe wersje demo dziesięciu utworów, po czym dołączyła do nich wokalistka Marie Fredriksson, która następnie wniosła wkład w w przearanżowanie części materiału. Do końca kwietnia trójka zakończyła prace nad ponad dwudziestoma pięcioma demówkami[2].

Prace zostały przeniesione do EMI Studios w Sztokholmie w maju, gdzie do Gessle'a i Fredriksson dołączył producent Clarence Öfwerman. Wraz z sukcesem poprzedniego albumu Look Sharp! (1988) i jego singli, a także pozaalbumowego singla "It Must Have Been Love", duet oparł się presji wytwórni EMI, by przenieść się do Los Angeles i współpracować z amerykańskimi producentami i muzykami, decydując się zamiast tego na "rozwijanie własnego brzmienia" ze szwedzkimi artystami, z którymi współpracowali wcześniej[2]. Gessle opisał presję na dostarczenie udanego kolejnego albumu jako "intensywną", przy czym EMI zainwestowało prawie 2 miliony dolarów w promocję przedpremierowego wydania Joyride[3]. Gessle powiedział później, że napisał album z zamiarem, by brzmiał on jak płyta z największymi przebojami. ... Nie było pewności, że Joyride odniesie wielki sukces tylko dlatego, że Look Sharp! rozszedł się w milionowym nakładzie. Mieliśmy szczęście, że powstał film Pretty Woman i pojawił się pomiędzy tymi albumami, więc świat nigdy nie miał szansy o nas zapomnieć! Wiedziałem, że Joyride musi być oparty na wielu przebojowych singlach i myślę, że napisałam około 30 piosenek, żeby to osiągnąć. To była zabawa. Wszyscy byliśmy bardzo zmotywowani[4].

Wszystkie teksty na płycie zostały napisane przez Gessle'a, który również skomponował większość jej muzyki - z wyjątkiem "Spending My Time", "(Do You Get) Excited?" i "Perfect Day", które zostały skomponowane wspólnie z Perssonem; Fredriksson współtworzyła muzykę do jednego z głośniejszych rockowych utworów na płycie, "Hotblooded", i jest jedynym kompozytorem ballady "Watercolors in the Rain"[5]. Skomponowała swoją muzykę używając tekstów, które zostały napisane kilka lat wcześniej przez Gessle'a, który wyraził wówczas zainteresowanie projektem pary komponującej w ten sposób bardziej regularnie, mówiąc o przyszłym materiale: Kiedy tak się dzieje [ja piszę teksty, a Marie komponuje muzykę], sprawia to, że Roxette jest jeszcze lepsze, ponieważ poszerza to zakres muzyki jaką możemy stworzyć. Więc myślę, że powinna pisać więcej. Jej ograniczony wkład w pisanie piosenek Roxette wynikał z trudności w pisaniu angielskich tekstów: powiedziała, że bardzo dziwnie jest pisać w innym języku. Piosenka jest bardziej folkowa niż jakikolwiek materiał wcześniej nagrany przez duet i przypomina jej szwedzkojęzyczną pracę solową[2].

Single i promocja

Tytułowy utwór został wydany jako pierwszy singiel z albumu. Stał się jednym z największych przebojów Roxette i był jednym z najbardziej udanych singli 1991 roku[6]. Był to pierwszy singiel numer jeden duetu w ich ojczyźnie[7] i znalazł się na szczycie list przebojów w wielu innych krajach. Piosenka spędziła osiem tygodni na pierwszym miejscu w Niemczech, gdzie otrzymała złoty certyfikat od Bundesverband Musikindustrie za sprzedaż przekraczającą 250 tys. egzemplarzy. Spędziła trzy tygodnie na Australian Singles Chart[8], i była ich czwartym i ostatnim singlem numer jeden w USA[9]. Zajęła również pierwsze miejsce na liście singli w Kanadzie[10], gdzie została nominowana do nagrody Juno w 1992 roku za najlepiej sprzedający się singiel zagranicznego artysty[11]. "Fading Like a Flower (Every Time You Leave)" został wydany jako drugi singiel. Stał się on również hitem, szczególnie w Ameryce Północnej, gdzie znalazł się na drugim miejscu zarówno w Kanadzie, jak i na amerykańskim Billboardzie Hot 100, w obu przypadkach tuż za "(Everything I Do) I Do It for You" Bryana Adamsa[12]. "The Big L." został wydany jako trzeci singiel poza Ameryką Północną w sierpniu, osiągając miejsce w pierwszej dwudziestce w wielu krajach.

We wrześniu Roxette rozpoczęli swoje tournee Join the Joyride! Tour. Otwarta 4 września w Helsinkach trasa koncertowa miała objąć ponad 1.7 mln osób podczas 100 koncertów w Europie, Australii oraz Ameryce Północnej i Południowej[13]. Szczególnie udany był południowoamerykański etap trasy - zespół zagrał na 13 koncertach dla blisko 350 tys. fanów, co przyniosło 27% wzrost sprzedaży płyt[14]. Północnoamerykański etap trasy otrzymał mieszane recenzje. W recenzji dla Los Angeles Times stwierdzono, że Fredriksson marnuje swój talent na popowy materiał nienajwyższych lotów. Jest wyraźnie lepsza od nieskomplikowanego, zakręconego materiału Roxette[15]. Jon Pareles z The New York Times skrytykował ich występ za staranne naśladowanie MTV. Na scenie pomalowanej w podstawowych kolorach niczym w abstrakcjach Pieta Mondriana, panna Fredriksson, pochyla się w stronę pozostałych członków zespołu, wykonuje symetryczne ruchy ramion, na gitarze wykonuje kilka akordów i zdejmuje skórzaną kurtkę, a później długie rękawy, jak striptizerka klasy G[16].

Pod koniec 1991 roku nastąpiła fuzja wytwórni SBK, Chrysalis i EMI w celu utworzenia EMI Records Group North America[17]. W jej wyniku nowa firma zwolniła ponad stu pracowników, a Roxette otrzymali niewielkie wsparcie ze strony swej nowej wytwórni[18]. Kolejne single z albumu, "Spending My Time" i "Church of Your Heart", osiągnęły odpowiednio #32 i #36 pozycję na Billboardzie Hot 100, w przeciwieństwie do poprzednich pięciu singli duetu, które znalazły się w pierwszej dwójce list przebojów. Powstał teledysk do utworu "(Do You Get) Excited?", choć jego planowane wydanie zostało później anulowane[19].

Wydania i oprawa graficzna

Joyride został wydany na całym świecie w formatach CD, MD, DCC, kasetach i winylach 28 marca 1991 roku przez EMI, z różnymi listami utworów. Edycje CD i kasetowe zawierały piętnaście utworów, z wyjątkiem wszystkich północnoamerykańskich wydań, w których pominięto utwór "I Remember You". Został on zastąpiony na liście utworów ponownie nagraną wersją "Soul Deep", pierwotnie wydaną jako singiel z ich debiutanckiego albumu Pearls of Passion z 1986 roku. Wszystkie wersje albumu na LP zawierały dwanaście utworów: pomijając "I Remember You", "Soul Deep" oraz piąty i ostatni singiel "Church of Your Heart". Album został zremasterowany i ponownie wydany na CD oraz za pośrednictwem cyfrowych serwisów pobierania w 2009 roku. Ta reedycja przywróciła oryginalną listę piętnastu utworów albumu i zawierała trzy B-side'y jako bonusowy materiał[20]. Wersja wydana na iTunes zawierała kolejne trzy bonusowe utwory: demo "Come Back (Before You Leave)", amerykańską wersję singla "Joyride" i remiks "Fading Like a Flower (Every Time You Leave)" Humberto Gatica[21].

Okładka albumu została zaprojektowana przez Roxette i Kjella Anderssona[5]. Składa się z jaskrawo kolorowych zdjęć, które zostały zainspirowane południowoamerykańskimi karnawałami, wesołymi miasteczkami i okładką EP The BeatlesMagical Mystery Tour z 1967 roku[2]. Głównym fotografem okładki albumu był Mattias Edwall, z zestawem zaprojektowanym przez Mikaela Varhelyi'ego[5], który później został dyrektorem artystycznym nadzorującym wersję filmu The Girl with the Dragon Tattoo z 2011 roku[22]. Tytułowy utwór zawiera byłego kierownika trasy koncertowej The Beatles, Dave'a Edwardsa, któremu przypisuje się narrację[5]. Gessle powiedział, że tytuł pochodzi z wywiadu udzielonego przez Paula McCartneya, w którym opisał pisanie piosenek z Johnem Lennonem jako "długą przejażdżkę" (ang. "a long joyride")[23].

Odbiór krytyczny

Płyta otrzymała ogólnie pozytywne recenzje od krytyków muzycznych. AllMusic określi płytę dziełem dwóch popowych artystów u szczytu swojej kariery i pochwalił jej konsekwencję, mówiąc: Większość utworów brzmi tak, jakby miały być hitami, a nie tylko wypełniać dwa lub trzy dobre kawałki[1]. Recenzując płytę, Entertainment Weekly porównało zespół do ABBY, nazywając go godnymi następcami tradycji tworzenia chwytliwych melodii na potrzeby radia, stworzonej przez ich kolegów ze szwedzkiego popu[24] i chwaląc album za mnóstwo ciekawych momentów. Z kolei J.D. Considine z Rolling Stone powiedział, że choć Roxette jest podobne do ABBY, to jednak różni się od niej tym, co najważniejsze - swoją muzyką[25] i pochwalił duet za ich występ, który, jak powiedział, wyznacza chyba najważniejszą różnicę między Roxette a [ABBĄ]. Podkreślając swoje poczucie osobowości, Roxette dostarcza coś więcej niż tylko dobrze skonstruowane dźwięki; ta muzyka ma serce, coś, co czyni nawet najbardziej chwytliwą melodię bardziej atrakcyjną[25].

Wyróżnienia

W 1992 roku Roxette byli nominowani do licznych nagród Grammis Awards, szwedzkiego odpowiednika Grammy Awards. "The Big L." był nominowany do Wideoklipu Roku, a Joyride zdobył dla nich nagrodę Grupy Popowej Roku[26]. Roxette i Gessle byli również odpowiednio nominowani do nagrody Artysta Roku i Kompozytor Roku, a gitarzysta płyty, Jonas Isaacson, otrzymał Nagrodę Specjalną Roku[27]. W tym okresie Roxette zdobyli także kilka nagród Rockbjörnen, zdobywając nagrodę dla najlepszej szwedzkiej grupy zarówno na uroczystościach w 1991, jak i 1992 roku, a płyta Joyride otrzymała także nagrodę dla najlepszego albumu szwedzkiej grupy w 1991 roku[28].

Byli również nominowani do różnych międzynarodowych nagród, w tym w kategorii dla Najlepszej Zagranicznej Grupy na Brit Awards w 1991 roku, przegrywając z INXS. Wideoklip "Joyride" zdobył nagrodę International Viewer's Choice Award na MTV Video Music Awards 1991, a Roxette otrzymali również nagrodę dla najpopularniejszej grupy międzynarodowej na ARIA Music Awards 1991. W 1991 roku zdobyli oni Silver Bravo Award dla najlepszej grupy pop/rock w Niemczech, a rok później Gold Award[29][30]. W 1992 roku zostali nominowani do niemieckiej nagrody Echo Music Prize w kategorii Międzynarodowej Grupy Roku[31].

Wyniki handlowe

Joyride odniósł natychmiastowy sukces komercyjny, sprzedając ponad 2,2 mln egzemplarzy na całym świecie w ciągu miesiąca od wydania[3]. W ich ojczyźnie płyta spędziła siedem tygodni na pierwszym miejscu na szwedzkiej liście albumów, gdzie uzyskała certyfikat 6×platyny za sprzedaż przekraczającą 600.000 egzemplarzy. W sumie album spędził trzynaście kolejnych tygodni na pierwszym miejscu na German Albums Chart, a kolejne pięć tygodni na drugim. Został certyfikowany przez BVMI jako 7-krotnie złota płyta, co wskazuje na nakład ponad 1,75 mln sztuk i pozostaje jednym z najlepiej sprzedających się albumów w kraju. Joyride spędził jedenaście tygodni na pierwszym miejscu austriackiego rankingu albumów i jest jednym z najlepiej sprzedających się tam albumów wszech czasów, gdzie został certyfikowany przez IFPI jako potrójna platyna za sprzedaż przekraczającą 150.000 egzemplarzy. Płyta spędziła również szesnaście tygodni na pierwszym miejscu w Szwajcarii i została certyfikowana jako poczwórna platyna za sprzedaż przekraczającą 200.000 egzemplarzy.

Na UK Albums Chart, Joyride zadebiutował na drugim miejscu za kompilacją Greatest HitsEurythmics. Spędził 49 tygodni na liście i otrzymał certyfikat podwójnej platyny od BPI za sprzedaż przekraczającą 600,000 egzemplarzy. Podobnie, album spędził dwa tygodnie na drugim miejscu na Australian Albums Chart, za kompilacją Eurythmics i został certyfikowany jako potrójna platyna przez Australian Recording Industry Association. Debiutował na pozycji #41 na Billboardzie 200 w dniu 20 kwietnia 1991 roku. W lipcu 1991 RIAA przyznało albumowi certyfikat platyny, a do 2005 roku sprzedał w Stanach Zjednoczonych ponad 1,3 mln egzemplarzy. W Kanadzie dotarła do #3 miejsca i uzyskała status pięciokrotnej platyny. Do 2001 roku Joyride sprzedał ponad 11 milionów egzemplarzy na całym świecie.

Adnotacje

  1.   12Buss, Bryan: "Joyride - Roxette | Songs, Reviews, Credits | AllMusic". AllMusic.
  2.   1234"The Making of Joyride". Picture Music International (Listopad 1991).
  3.   12Ninni O Schulman (15 kwietnia 2001): "Sagan om Roxette: Tacka Dean för succén". Expressen. Bonnier Group.
  4. Jon Chattman (19 sierpnia 2015): "A-Sides with Jon Chattman: Let the "Roxettenaissance" Begin! Per Gessle Discusses a New "Look", Album, and Tour". The Huffington Post.
  5.   1234"Joyride" (Notatki z wydania) [liner notes]. EMI Records #77779 60482 1 (1991). 1991.
  6. "Songs from the Year 1991". tsort.info.
  7. David Weber (13 kwietnia 2012): "Drive's Musical Man of Mystery David Weber on Roxette". ABC (Australian TV channel). Australian Broadcasting Corporation.
  8. Gavin Ryan (3 sierpnia 2013): "ARIA Singles Report: Avicii Is Longest Number One Swedish Act Since Roxette". Noise11. Paul Cashmere.
  9. "Roxette Album & Song Chart History: Hot 100". Billboard. Prometheus Global Media.
  10. "Top Singles - Volume 53, No. 22, 4 May 1990". RPM (4 maja 1990). RPM Library and Archives (4 maja 1990).
  11. "Awards | The JUNO Awards". Juno Award.
  12. "Top Singles - Volume 54, No. 11, 17 August 1990". RPM (17 sierpnia 1990). RPM Library and Archives (17 sierpnia 1990).
  13. "Roxette Bio | Roxette Career". MTV. Viacom (2005–present).
  14. Adam White (27 czerwca 1992): "Roxette 'Joyrides' Thru Latin America On Tour" (26). Billboard. Nielsen Holdings PLC. s. 37. ISSN. 0006-2510.
  15. Dennis Hunt (23 marca 1992): "Pop, Jazz Reviews : Roxette Shows Added Dimension at Universal". Los Angeles Times. tronc.
  16. "Review/Pop; Just Can't Go On Without Her Man (Sob)". 7 March 1992. The New York Times (7 marca 1992). The New York Times Company (7 marca 1992).
  17. Geraldine Fabrikant (21 listopada 1991): "EMI Music Publishing Fills Chairman's Post". The New York Times. The New York Times Company.
  18. Charlie Amter (4 lipca 2011): "EMI Sets U.S. Release for New Roxette Album". The Hollywood Reporter. Prometheus Global Media.
  19. "Ballad & Pop Hits" (Notatki z wydania) [DVD liner notes]. EMI #7243 4 90946 9 7 (2003). 2003.
  20. "Joyride (2009 Version) (1991) | Roxette | High Quality Music Downloads". 7digital.
  21. "Joyride (Deluxe Version) by Roxette on Apple Music". iTunes (28 września 2009). Apple Inc. (28 września 2009).
  22. "The Girl With The Dragon Tattoo (2011) - Full Cast & Crew". IMDb.
  23. "Once Upon a Time in the Top Spot: Roxette, "Joyride"". Rhino Entertainment.
  24. Farber, Jim (19 kwietnia 1991): "Joyride | EW.com". Entertainment Weekly.
  25.   12Considine, J.d. (27 czerwca 1991): "Joyride : Roxette : Review : Rolling Stone" Rolling Stone (607).
  26. "Grammis 1992 - nominerade/vinnare". Grammis. International Federation of the Phonographic Industry.
  27. "Grammis 1992 - nominerade/vinnare (page 2)". Grammis. International Federation of the Phonographic Industry.
  28. "Tidigare Vinnare | Rockbjörnen". Aftonbladet (27 maja 2016). Schibsted (27 maja 2016).
  29. "Bravo magazine archive–Otto awards 1991". Bravo. Bauer Media Group.
  30. "Bravo magazine archive–Otto awards 1992". Bravo. Bauer Media Group.
  31. "ECHO | Künstlersuche". Echo Music Prize.

Zobacz również

Roxette - Tourism
Tourism
Kompilacja, 1992
  1 w magazynie  Zobacz
Roxette - Crash! Boom! Bang!
Crash! Boom! Bang!
Album, 1994
  1 za 9.00 zł  Kup teraz
Roxette - Look Sharp!
Look Sharp!
Album, 1988
  1 za 29.00 zł  Kup teraz

Wydania

RokTytuł / Format / KrajWytwórnia / Katalog #
Roxette - Joyride1991
CD, Misprint, Europa
EMI
CDEMD 1019, CDP 79 6048 2, 7960482
Roxette - Joyride1991
Winyl, LP, Stereo, Polska
EMI, MJM Music PL
MJM 111
Roxette - Joyride1991
CD, Misprint, Wielka Brytania i Europa
EMI
7960482, CDP 79 6048 2, CDEMED 1019
Roxette - Joyride1991
Winyl, LP, Europa
EMI
1C 068-7 96048 1
Roxette - Joyride1991
CD, Europa
  1 za 25.00 zł  Kup teraz
EMI
7960482, CDP 79 6048 2, CDEMED 1019

Opinie

Certyfikaty i sprzedaż

Kraj / RegionSprzedażCertyfikat
  Argentyna360,000  6 x Platynowa płyta
  Austria150,000  3 x Platynowa płyta
  Australia210,000  3 x Platynowa płyta
  Kanada500,000  5 x Platynowa płyta
  Szwajcaria200,000  4 x Platynowa płyta
  Niemcy1,750,000  7 x Złota płyta
  Hiszpania200,000  2 x Platynowa płyta
  Finlandia101,197  2 x Platynowa płyta
  Wielka Brytania600,000  2 x Platynowa płyta
  Holandia300,000  3 x Platynowa płyta
  Nowa Zelandia7,500  Złota płyta
  Szwecja600,000  6 x Platynowa płyta
  Stany Zjednoczone1,300,000  Platynowa płyta
Podsumowanie regionów
Cały świat11,000,000 ^
^ Liczba sprzedanych egzemplarzy niepotwierdzona oficjalnymi danymi sprzedaży