Supertramp - Crime Of The Century (Album, 1974): oprawa graficzna przedniej okładki
Indelibly Stamped [1971]
Dyskografia
Zmień płytę na poprzednią lub kolejną w dyskografii artysty
Crisis? What Crisis? [1975]
AlbumStudyjny13 września 1974
  • od lutego do czerwca 1974 roku
  • - Trident Studios (Londyn, Wielka Brytania)
  • - Ramport Studios (Londyn, Wielka Brytania)
  • - Scorpio Sound (Londyn, Wielka Brytania)
Posiadamy w sprzedaży   1  egzemplarz  tej płyty za 19.00 zł

Informacje o płycie

 9 minut czytania

Crime of the Century to trzeci studyjny album angielskiego zespołu rockowego Supertramp, wydany we wrześniu 1974 roku przez wytwórnię A&M Records. Był to komercyjny przełom grupy w USA i Wielkiej Brytanii, wspomagany przez brytyjski przebój "Dreamer" i amerykański "Bloody Well Right". Uplasował się w Top 10 na Wyspach i w Top 40 w Stanach Zjednoczonych, gdzie ostatecznie otrzymał status złotej płyty w 1977 roku, po wydaniu Even In The Quietest Moments.... Wydawnictwo to było pierwszą produkcją formacji, na której pojawili się perkusista Bob Siebenberg (wówczas uznawany za Boba C. Benberga), John Helliwell (grający na instrumentach dętych i drewnianych), basista Dougie Thomson i koproducent Ken Scott. Album zyskał uznanie krytyki, między innymi dzięki włączeniu go do listy magazynu Rolling Stone "50 największych progresywnych albumów rockowych wszech czasów"[1].

Crime of the Century został zadedykowany Samowi (napis brzmi "To Sam"), który jest pseudonimem Stanleya Augusta Miesegaesa, holenderskiego milionera, który wspierał zespół finansowo w latach 1969-72[2].

Tło i nagrywanie

Po niepowodzeniu dwóch pierwszych albumów i nieudanej trasie Supertramp rozpadł się, a Rick Davies i Roger Hodgson zatrudnili nowych członków, perkusistę Boba C. Benberga, Johna Helliwella i basistę Dougiego Thomsona[3]. Ich wytwórnia A&M, a w szczególności menadżer A&R Dave Margereson, który ostatecznie związał się z zespołem na następne dziesięć lat, wysłali ten nowy skład do siedemnastowiecznej farmy w zachodnim Dorset, aby wspólnie przeprowadzić próby i przygotować album[3][4].

Materiał został zarejestrowany w kilku studiach, w tym w Ramport Studios (własność The Who) i Trident Studios, z koproducentem Kenem Scottem. Podczas nagrywania albumu, Davies i Hodgson stworzyli około 42 utworów demo, z których tylko 8 zostało wybranych do umieszczenia na płycie. Kilka innych utworów pojawiło się na późniejszych wydawnictwach: Crisis? What Crisis? oraz ...Famous Last Words....

Zgodnie z umową, wszystkie piosenki są przypisane wspólnie obu autorom, ale niektóre z nich zostały napisane indywidualnie. Scott powiedział, że Davies i Hodgson byli bardzo, bardzo różnymi osobowościami. Te różne osobowości sprawiły, że muzyka brzmiała tak, jak brzmiała[5]. Utwory "Asylum", "Rudy" i "Bloody Well Right" zostały napisane przez Daviesa, "Dreamer", "If Everyone Was Listening" i "Hide in Your Shell" przez Hodgsona, a zarówno "School" jak i "Crime of the Century" są ich wspólnym wysiłkiem[6].

Hodgson wspominając "Hide in Your Shell" stwierdził: Miałem 23 lata, kiedy pisałem tę piosenkę, zdezorientowany co do życia i jak wielu ludzi w tym wieku, próbując ukryć moją niepewność. Zawsze byłem w stanie wyrazić moje najskrytsze uczucia bardziej otwarcie w piosence i "Hide in Your Shell" urosło we mnie w czasie, gdy czułem się bardzo samotny - samotny zarówno w życiu, jak i w zespole - z nikim, kto dzieliłby moje duchowe poszukiwania[5].

"Dreamer" został skomponowany przez Hodgsona na jego fortepianie Wurlitzer w domu matki, gdy miał 19 lat. W tym czasie nagrał demo tej piosenki przy użyciu wokalu, Wurlitzera, oraz uderzając w kartony imitując perkusję. Hodgson wspominał: Byłem podekscytowany - po raz pierwszy położyłem ręce na Wurlitzerze[5]. Co ciekawe Supertramp pociął własne nagranie tego utworu naśladując to wczesne demo[7], a Hodgson stwierdził w audycji radiowej In the Studio with Redbeard, mówiąc o tworzeniu płyty, że zespół miał trudności z odtworzeniem tej kompozycji podczas jej nagrywania.

Inna z filozoficznych rozważań Hodgsona, piosenka "If Everyone Was Listening", została zainspirowana fragmentem z idyllicznej komedii Williama Szekspira Jak wam się podoba (ang. As You Like It): All the world's a stage, and all the men are merely players[5] (pol. Świat jest teatrem, aktorami ludzie). Według Entertainment Weekly, przesłanie piosenki brzmi: Brak wiedzy o tym, co się dzieje w umyśle każdego, to po prostu kolejna forma braku kontroli. Strach nie wynika z braku wiedzy o cudzym procesie myślowym, ale raczej z konfrontacji z faktem, że nie mamy nad niczym kontroli[8]. Piosenka stanie się później utworem tytułowym albumu Michaela Balla z 2014 roku o tej samej nazwie[9].

Album został nazwany na cześć ostatniego utworu, "Crime of the Century", który w odczuciu członków zespołu był najmocniejszym utworem na płycie[6]. Wkrótce po odejściu z Supertramp Hodgson skomentował: Spotkałem więcej ludzi, którzy podeszli do mnie i powiedzieli, że ta piosenka dotknęła ich głębiej niż jakakolwiek inna. Ta piosenka naprawdę wypłynęła z nas wszystkich, kiedy mieszkaliśmy razem w Southcombe Farm, Thorncombe i po prostu jedliśmy, spaliśmy i oddychaliśmy pomysłami na album. Piosenka ta odbijała się między mną a Rickiem przez wiele tygodni, zanim w końcu się uformowała[6]. Z nieznanych powodów, w kilku wywiadach zarówno przed, jak i po, Hodgson przypisuje piosenkę jako napisaną wyłącznie przez Daviesa.

Hodgson opisuje "School" jako "w zasadzie swoją piosenkę", ale przyznaje, że Davies napisał zarówno solo fortepianowe, jak i sporo tekstów[6]. W wywiadzie udzielonym dla Jeffa Paretsa z Acoustic Storm w 2010 roku Hodgson potwierdził, że piosenka powstała na podstawie jego doświadczeń w szkole z internatem i powiedział o krzyku dziewczynki: Wszystko, zwłaszcza ten krzyk, o którym mówisz tuż przed wejściem zespołu, reprezentuje wiele... To znaczy, wiesz, szkoła jest wspaniałym miejscem. Oczywiście, to szkolny plac zabaw, ale ten krzyk reprezentuje o wiele więcej[10].

We wspominanym już wcześniej, poświęconym albumowi odcinku In the Studio with Redbeard Hodgson stwierdził, że "Rudy" był postacią na płycie i był postrzegany jako nieco autobiograficzny obraz życia Daviesa w tym czasie. Dźwięk pociągu w tym utworze został nagrany na londyńskiej stacji Paddington, a odgłosy tłumu w nim zostały zaczerpnięte z Leicester Square[4].

Zarówno Hodgson jak i Davies stwierdzili, że komunikacja wewnątrz grupy była na szczycie podczas nagrywania tego albumu, podczas gdy perkusista Siebenberg stwierdził, że to właśnie na tym albumie zespół osiągnął swój "artystyczny szczyt"[11].

Crime of the Century zajmuje się luźno tematami samotności i stabilności psychicznej, ale nie jest to album koncepcyjny[4]. Davies świadomie połączył otwierający utwór "School" z "Bloody Well Right" tekstem: So you think your schooling is phoney (pol. Więc myślisz, że twoja edukacja jest fałszywa), a według Hodgsona, każdy wątek jednoczący poza nim pozostawiono wyobraźni słuchacza[4].

Oprawa graficzna
Generał Zod z oficerami w Phantom Zone
Generał Zod uwięziony w przestrzeni kosmicznej wraz ze swoimi oficerami (Phantom Zone).
Podobny obraz uwięzienia w przestrzeni kosmicznej pojawia się w filmie Superman II z 1980 roku. Generał Zod wraz ze swoimi oficerami zostaje umieszczony w innym wymiarze (Phantom Zone) i wysłany w kosmos. Pierwotnie pomysł ten po raz pierwszy został użyty w komiksie o przygodach Supermena w 1961 roku.

Zdjęcie do okładki było pierwszym albumowym dziełem Paula Wakefielda. Dyrektor artystyczny A&M Records, Fabio Nicoli, zaprosił Wakefielda do studia, w którym zespół nagrywał i kazał mu przeczytać teksty piosenek. Mając już wybrany tytuł albumu, Wakefield zaczął zadawać sobie pytanie, jaki może być odpowiedni wyrok za "zbrodnię stulecia" i połączył go z wersem z piosenki "Asylum": kiedy nawiedzają mnie i drażnią w mojej klatce. Jeden z jego pomysłów, okno celi więziennej unoszące się w przestrzeni kosmicznej z osobą cicho krzyczącą przez kraty, został zaakceptowany przez zespół, a kiedy Wakefield zaczął rozwijać tę ideę, sprowadził wizerunek więźnia tylko do dłoni ściskających kraty. Jego przyjaciel zrobił zestaw wypolerowanych prętów aluminiowych i przyspawał go do stojaka, a pod nim brat bliźniak Wakefielda chwycił pręty, z rękami wybielonymi makijażem scenicznym. Poprzez wielokrotne naświetlanie, Wakefield wykonał 12 zdjęć na przezroczystym filmie, który następnie połączył z podświetlanym pejzażem gwiazd, czyli właściwie czarną kartką wypełnioną otworami w zaciemnionym studio. Połowa z powstałych zdjęć przyniosła oczekiwany rezultat. Zdjęcie na tylnej okładce, na którym członkowie zespołu w bieliźnie trzymają garnitury i czapki z daszkiem, zostało zrobione w momencie, gdy okładka albumu miała być rozkładaną (gatefold)[12].

Wydania

Pierwsze wydanie ukazało się na winylu nakładem A&M Records w 1974 roku. W 1977 roku stała się pierwszą płytą z muzyką pop wznowioną przez audiofilską wytwórnię Mobile Fidelity Sound Lab. A&M wydało ją jako jedną z pierwszych płyt CD w serii "Audio Master Plus" (#CDAMLX 63647, CDAMLH 68258, DIDZ-10077) w 1984 roku, a następnie wznowiło ją ponownie w 1990 roku (#393 647-2). Mobile Fidelity wydało również własną zremasterowaną wersję CD na złotej płycie w ramach serii "Ultradisc" w listopadzie 1987 roku (#UDCD 505).

Nowa zremasterowana wersja CD albumu została wydana przez A&M 11 czerwca 2002 roku (#493 346-2) w ramach serii "The Supertramp Remasters". Dźwięk pochodził z oryginalnych taśm Grega Calbiego i Jaya Messiny ze Sterling Sound w Nowym Jorku. Nowsze edycje A&M zawierają wszystkie odtworzone okładki albumu plus notatki i pełne teksty, których brakowało w niektórych wcześniejszych wydaniach.

Zarówno remastering z 2002 roku oraz reedycje z końca lat 90-tych są mocno krytykowane przez audiofilów, którzy twierdzą, że zostały zrobione "za głośno" w ramach ówczesnego trendu masteringowego "wojny głośności". W edycji z 1997 roku (#CD-3647) wszystkie utwory osiągnęły 100 procentowy poziom wyrównania do 0 dB, znacząco zmieniając pierwotną dynamikę nagrania i skutecznie dodając nowe zniekształcenia do dźwięku. Wydanie z 2002 roku nie jest aż tak głośne, ale nadal daje ten sam efekt.

Album został wznowiony przez niemiecką audiofilską wytwórnię Speakers Corner Records w 1999 roku, jako winylowa płyta LP o gramaturze 180 gram (#SP-3647)[13]. Nie posiada żadnej kompresji zakresu dynamiki zastosowanej do zremasterowanych wersji CD A&M.

W październiku 2014 roku ogłoszono, że album, zremasterowany przez Raya Staffa, zostanie ponownie wydany w formacie CD (#0600753307885), do pobrania w wersji cyfrowej i na winylu 180g 9 grudnia 2014 roku[14]. Oprócz oryginalnego albumu, wydanie będzie zawierało kompletne nagranie koncertu w Hammersmith Odeon z 1975 roku, 24-stronicową książeczkę ze zdjęciami oraz esej napisany przez Phila Alexandra z nowymi wywiadami z Kenem Scottem, Davem Margeresonem i większością członków zespołu. Dwa wydruki 10x8 i dłuższa wersja eseju zostały zapowiedziane jako ekskluzywne w wersjach winylowych[14].

Adnotacje

  1. "50 Greatest Prog Rock Albums of All Time". Rolling Stone (17 Czerwiec 2015).
  2. Melhuish, Martin (1986): The Supertramp Book. Omnibus Press. s. 31–41. ISBN. 0-9691272-2-7.
  3.   12"Supertramp". rollingstone.com (2011).
  4.   1234The Mojo Collection. Canongate Books (Listopad 2007). s. 335. ISBN. 9781847676436.
  5.   1234"Crime of the Century" (Notatki z wydania) [sleeve notes]. Universal Music Enterprises (2014). 2014.
  6.   1234Melhuish, Martin (1986): The Supertramp Book. Omnibus Press. s. 67–85. ISBN. 0-9691272-2-7.
  7. "Breakfast in Detroit: Tales from a Dreamer!". annecarlini.com.
  8. "Mr. Robot recap: eps2.1_k3rnel-pan1c.ksd - EW.com". Entertainment Weekly.
  9. Robertson, Willie (5 Marzec 2015): Michael Ball - The Biography. John Blake Publishing. ISBN. 9781784183660.
  10. "Acoustic Storm :: Artists". www.acousticstorm.com.
  11. "Supertramp's Bob Siebenberg". Modern Drummer (15 Grudzień 2014).
  12. "ACHOF Featured Album Cover Artist Portfolio – Paul Wakefield". wordpress.com (12 Grudzień 2014).
  13. "1999 Remaster on Discogs". discogs.com.
  14.   12"Supertramp to Release Crime of the Century December 9, 2014". Business Wire (17 Październik 2014).

Zobacz również

Supertramp - "...Famous Last Words..."
"...Famous Last Words..."
Album, 1982
  1 za 39.00 zł  Kup teraz
Supertramp - Brother Where You Bound
Brother Where You Bound
Album, 1985
  1 za 29.00 zł  Kup teraz

Wydania

RokTytuł / Format / KrajWytwórnia / Katalog #
Supertramp - Crime Of The Century1974
Winyl, LP, Stereo, Wielka Brytania
A&M Records
AMLS 68258
Supertramp - Crime of the Century1990
CD, Kanada
A&M Records
CD-3647
Supertramp - Crime Of The Century
CD, Reedycja, Remastering, Wielka Brytania i Europa
  1 za 19.00 zł  Kup teraz
A&M Records
493 346-2

Opinie

Certyfikaty i sprzedaż

Kraj / RegionSprzedażCertyfikat
  Kanada1,000,000  Diamentowa płyta
  Szwajcaria25,000  Złota płyta
  Niemcy250,000  Złota płyta
  Francja263,100  Platynowa płyta
  Wielka Brytania100,000  Złota płyta
  Stany Zjednoczone500,000  Złota płyta