The Police - Ghost In The Machine (Album, 1981): oprawa graficzna przedniej okładki
Zenyatta Mondatta [1980]
Dyskografia
Zmień płytę na poprzednią lub kolejną w dyskografii artysty
Synchronicity [1983]
AlbumStudyjny2 października 1981
  • - Le Studio (Morin‐Heights, Québec, Kanada)
  • - AIR Studios
  Brak dostępnych egzemplarzy tej płyty w sprzedaży.
Kliknij przycisk Obserwuj (powyżej), aby zostać poinformowany, gdy pojawi się w sklepie jakieś wydanie tej płyty.

Informacje o płycie

 5 minut czytania

Ghost in the Machine jest czwartym studyjnym albumem angielskiego zespołu rockowego The Police, wydanym 2 października 1981 roku przez wytwórnię A&M. Materiał został nagrany między styczniem a wrześniem tego roku podczas sesji, które odbyły się w AIR Studios w Montserrat na Karaibach oraz w Le Studio w Quebec w Kanadzie, przy wsparciu producenta Hugh Padghama. Autorem prawie wszystkich kompozycji jest frontman grupy, Sting, oprócz "Rehumanize Yourself", który napisał wraz ze Stewartem Copelandem. Copeland stworzył natomiast samodzielnie utwór "Darkness", a Andy Summers "Ωmegaman".

Album zajął pierwsze miejsce na brytyjskiej liście przebojów UK Albums Chart i drugie w USA na Billboardzie 200. Zespół wydał także trzy udane single z tej płyty: "Every Little Thing She Does Is Magic", "Invisible Sun", oraz "Spirits in the Material World". Natomiast w Ameryce utwór "Secret Journey" został wydany jako singiel zamiast "Invisible Sun". Wydawnictwo uzyskało status multiplatynowej płyty w Stanach Zjednoczonych. Zostało także umieszczone na pozycji #323 rankingu 500 Greatest Albums of All Time magazynu Rolling Stone.

Produkcja i nagrywanie

Album był pierwszą płytą The Police, na której intensywnie wykorzystywano klawisze i rogi. "Spirits in the Material World" ma partię rytmicznych, syntezatorowych instrumentów smyczkowych, "Every Little Thing She Does Is Magic" wykorzystuje fortepianowe arpeggios, a "Invisible Sun" ma tło w postaci syntezatorowych akordów. Kolejne dwadzieścia minut materiału, od "Hungry for You (J'aurais Toujours Faim de Toi)" poprzez "One World (Not Three)", zawiera wiele harmonii saksofonowych, podczas gdy otwarcie "Secret Journey" wprowadza użycie syntezatora gitarowego Roland.

Sting zawarł wszystkie partie syntezatorów w swoich demach do piosenek, a także sprowadził Jeana Roussela w celu zagrania na fortepianie w "Every Little Thing She Does Is Magic". Demo tego utworu było tak wysokobudżetowym nagraniem, że grupa nie mogła go poprawić przy pomocy sprzętu dostępnego w AIR Studios. Ostatecznie wykorzystali go jako podkład do oficjalnego nagrania, na którym Stewart Copeland i Andy Summers dubbingowali swoje partie. Sting zagrał również wszystkie partie saksofonu na płycie. Summers wspominał:

Muszę przyznać, że byłem rozczarowany muzycznym kierunkiem w czasie powstawania Ghost in the Machine. Wraz z nadejściem rogów i syntezatorów, fantastyczne uczucie surowego tria - wszystkie te naprawdę kreatywne i dynamiczne rzeczy - zostały utracone. Skończyło się na tym, że po prostu wspieraliśmy wokalistę wykonującego swoje popowe piosenki.

Album otwiera "Spirits in the Material World", na którym znalazły się klawisze dograne, do inspirowanych reggae gitarowych wstawek Summersa. "Every Little Thing She Does Is Magic" zawiera fortepian, mocny karaibski klimat i rozbudowane niewerbalne solo wokalne na końcu. "Invisible Sun" to mieszanka powolnych, miarowych wersetów, mocnego refrenu i kilku solówek gitarowych. "Hungry For You (J'Aurais Toujours Faim de Toi)" jest śpiewane głównie po francusku, z basem i rogami powtarzającymi pojedynczą ośmiodźwiękową melodię na całej długości utworu, podczas gdy gitara utrzymuje stabilny rytm. "Demolition Man", najdłuższy utwór zespołu, trwający prawie sześć minut, charakteryzuje się mocną linią basu i saksofonem, a napisany został przez Stinga podczas pobytu w irlandzkiej rezydencji Petera O'Toole'a (brytyjski aktor filmowy i sceniczny o irlandzkim pochodzeniu). Stał się on spóźnionym hitem w 1993 roku jako temat przewodni do filmu akcji o tym samym tytule, w którym wystąpili Sylvester Stallone i Wesley Snipes. Grace Jones i Sting nagrali solowe wersje tej piosenki, a w 1982 roku zespół Manfred Mann's Earth Band wykonał go na potrzeby albumu Somewhere in Afrika.

"Too Much Information", "Rehumanize Yourself" i "One World (Not Three)" również intensywnie wykorzystują waltornie. Podobnie jak w przypadku "Landlord" i "Dead End Job", Copeland napisał zarówno muzykę, jak i teksty do "Rehumanize Yourself", ale Sting odrzucił teksty i zastąpił je własnymi[1]. Trzy ostatnie kompozycje, "Omegaman", "Secret Journey" i "Darkness", wracają do mroczniejszego brzmienia, które otwiera album.

Oprawa graficzna i tytuł

Duża część materiału na płycie została zainspirowana przez książkę The Ghost in the Machine Arthura Koestlera, która również była źródłem jej nazwy. Był to pierwszy album The Police, który nosił anglojęzyczny tytuł.

W młodości Sting był zapalonym czytelnikiem Koestlera. Kolejny album formacji, Synchronicity, również zostanie zainspirowany książką pisarza The Roots of Coincidence, która wspomina o teorii synchronizacji Carla Junga.

Okładka Ghost in the Machine zawiera szesnastosegmentową, inspirowaną wyświetlaczem grafikę przedstawiającą głowy trzech członków zespołu, z których każdy ma charakterystyczną fryzurę (od lewej do prawej, Andy Summers, Sting z kolcami i Stewart Copeland z grzywką). Podobno zespół nie był w stanie zdecydować się na zdjęcie, które miałoby być wykorzystane na okładce. Na oprawie oryginalnego wydania albumu winylowego widoczne są wiązania druciane, co może sugerować, że wyświetlacz jest fotograficznym kolażem. Okładka ta znajduje się na pozycji #45 na liście 50 największych okładek albumów wg magazynu VH1. Grafika została zaprojektowana przez Micka Haggerty'ego.

Odbiór krytyczny

Reakcja krytyczna na Ghost in the Machine była w większości pozytywna. Robert Christgau z The Village Voice napisał, że nie ma sensu zaprzeczać, że robią tę wybitną robotę dla wspólnego dobra - zarówno ich podstępność, jak i prostota dostarczają tu stałej przyjemności[2]. Debra Rae Cohen z Rolling Stone zauważyła, że zespół pokazał więcej zaangażowania, więcej prawdziwego gniewu na Ghost in the Machine niż kiedykolwiek wcześniej[3]. Greg Prato z AllMusic, w retrospektywnej recenzji albumu, napisał, że The Police usprawnili swe brzmienie, aby skupić się bardziej na ich popowej stronie, a mniej na ich markowym reggae-rocku[4]. Prato stwierdził dalej, że chociaż nie było to popowe arcydzieło, Ghost in the Machine służyło jako ważny krok pomiędzy ich bardziej bezpośrednią wczesną pracą, a bardziej ambitnym, nowym kierunkiem[4].

Adnotacje

  1. Garbarini, Vic (wiosna 2000): "I think if we came back ..." Revolver.
  2. Christgau, Robert (październik 1990): "Recenzja płyty". Christgau's Record Guide: The '80s. Pantheon Books.
  3. Cohen, Debra Rae (10 grudnia 1981): "The Police: Ghost In The Machine : Music Reviews : Rolling Stone". Rolling Stone.
  4.   12Prato, Greg: "Ghost in the Machine - The Police | Songs, Reviews, Credits | AllMusic". AllMusic.

Zobacz również

The Police - Synchronicity
Synchronicity
Album, 1983
  1 za 29.00 zł  Kup teraz

Wydania

RokTytuł / Format / KrajWytwórnia / Katalog #
The Police - Ghost In The Machine1981
Winyl, LP, Stereo, Wielka Brytania
A&M Records
AMLK 63730
The Police - Ghost in the Machine2003
CD, Remastering, Reedycja, CD-Extra, Wielka Brytania
A&M Records
493 655-2
The Police - Ghost In The Machine2003
CD, Reedycja, Remastering, Stany Zjednoczone
A&M Records, Chronicles
069 493 598-2
The Police - Ghost In The Machine2003
SACD, Hybrid, Stereo, Remastering, Digipak, Europa
A&M Records
493 646-2
The Police - Ghost In The Machine
CD, Reedycja, Stany Zjednoczone
A&M Records
CD-3730, CD 3730
The Police - Ghost In The Machine
CD, Reedycja, Niemcy
A&M Records
393 730-2

Certyfikaty i sprzedaż

Kraj / RegionSprzedażCertyfikat
  Kanada100,000  Platynowa płyta
  Niemcy250,000  Złota płyta
  Francja299,100  Złota płyta
  Wielka Brytania300,000  Platynowa płyta
  Nowa Zelandia15,000  Platynowa płyta
  Stany Zjednoczone3,000,000  3 x Platynowa płyta