The Prodigy - Music For The Jilted Generation (Album, 1994): oprawa graficzna przedniej okładki
Experience [1992]
Dyskografia
Zmień płytę na poprzednią lub kolejną w dyskografii artysty
The Fat Of The Land [1997]
AlbumStudyjny4 lipca 1994
Posiadamy w sprzedaży   1  egzemplarz  tej płyty za 19.00 zł

Informacje o płycie

 4 minuty czytania

Music for the Jilted Generation to drugi album studyjny angielskiej grupy muzyki elektronicznej The Prodigy. Po raz pierwszy został wydany w lipcu 1994 roku przez wytwórnię XL Recordings w Wielkiej Brytanii oraz przez Mute Records w Stanach Zjednoczonych. Nagrania zostały wyprodukowane w londyńskim studiu Earthbound Studios oraz The Strongroom. Podobnie jak na debiutanckim wydawnictwie zespołu, Experience z 1992 roku, Maxim Reality był jedynym członkiem składu, poza Liamem Howlettem, który przyczynił się do powstania końcowego dzieła. W 2008 roku ukazała się zremasterowana i rozszerzona edycja wydawnictwa zatytułowana More Music for the Jilted Generation, zawierająca dodatkową płytę z materiałem, który w części został już wcześniej opublikowany.

Muzyka i zawartość

Album jest w dużej mierze odpowiedzią na korupcję sceny rave'owej w Wielkiej Brytanii przez jej mainstreamowy status, a także na brytyjską ustawę "Criminal Justice and Public Order Act" z 1994 roku, która uznała rave i części kultury rave'owej za przestępstwo[1]. Przykładem tego jest piosenka "Their Law" z wprowadzeniem słownym i dominującym tekstem lirycznym, próbka "Fuck 'em and their law". Wiele lat później, po ustąpieniu kontrowersji, Liam Howlett wyszydził tytuł albumu, który określił jako "głupi" i utrzymywał, że płyta nigdy nie miała mieć podtekstu politycznego[2].

Kiedy Liam Howlett przeszedł do ostatniej fazy produkcji albumu, zdał sobie sprawę, że wszystkie utwory, które pierwotnie planował, nie zmieszczą się na płycie, więc "One Love" musiał zostać zedytowany, co skończyło się usunięciem około 3 minut i 53 sekund, "The Heat (The Energy)" został lekko skrócony, a utwór "We Eat Rhythm" całkowicie pominięty. Utwór "We Eat Rhythm" został później wydany na bezpłatnej kasecie z magazynem Select w październiku 1994 roku, zatytułowanej Select Future Tracks. Liam Howlett później stwierdził, że jego zdaniem edycja "One Love" i "Full Throttle" mogła zostać usunięta z listy utworów[2].

Zapożyczenia z kultury popularnej

Wiele z zamieszczonych na płycie sampli to klipy dźwiękowe z filmów lub inspirowane przez nie. "Intro" zawiera próbkę, która brzmi jak z filmu The Lawnmowers Man (1992) (pol. Kosiarz umysłów), jednak w nagraniu zamiast angielskiego akcentu Pierce'a Brosnana jest to głos amerykański, a w słowach są delikatne różnice (w "Intro": So, I've decided to take my work back underground, to stop it falling into the wrong hands[3] [pol. Więc, zdecydowałem się wziąć moją pracę z powrotem do podziemia, żeby nie wpadła w niepowołane ręce], a w filmie So I'm taking my work underground, I can't let it fall into the wrong hands again[4] [pol. Więc zabieram swoją pracę do podziemia, nie mogę pozwolić, by znów wpadła w niepowołane ręce]).

"Their Law" zaczyna się od przeredagowanej wersji cytatu z filmu Smokey and the Bandit (1977) (pol. Mistrz kierownicy ucieka)[5]. Werset podirytowanego Jackie Gleasona brzmi What we're dealing with here is a complete lack of respect for the law (pol. To, z czym mamy tu do czynienia, to całkowity brak szacunku dla prawa) staje się what we're dealing with here is a total lack of respect for the law.

"Full Throttle" zawiera odwróconą próbkę z oryginalnego filmu Star Wars (1977) (pol. Gwiezdne wojny), a "The Heat (The Energy)" posiada sample z Poltergeist III (1988) (pol. Duch III)[2]. W "Claustrophobic Sting" głos szepcze My mind is glowing[6], podobnie jak HAL 9000 mówiąc My mind is going[7] w filmie 2001: A Space Odyssey (1968) (pol. 2001: Odyseja kosmiczna).

Okładka

Okładka albumu Music for the Jilted Generation została zaprojektowana przez Stewarta Haygartha (zewnętrzna grafika) i Les Edwardsa (wewnętrzna zawartość). Szczególnie ceniona jest ta wewnętrzna, nawiązująca do konfliktów z policją w okresie obowiązywania ustawy o wymiarze sprawiedliwości w sprawach karnych z 1994 roku[8]. Przedstawia społeczność rave po jednej stronie urwiska, a oddziały policji po drugiej. Jedynym przejściem łączącym obie strony jest most linowy, który ma zostać przecięty maczetą przez jednego z rave'owców.

Odbiór krytyczny

Płyta Music for the Jilted Generation zyskała uznanie krytyki. Magazyn Rolling Stone przyznał jej trzy i pół gwiazdki, nazywając ją prawdziwie psychodeliczną i że generuje uniwersalną gorączkę taneczną[9]. Alternative Press powiedział, że rzuca znacznie ciemniejszymi kształtami niż jej poprzedniczka i uderza mocniej i bardziej gwałtownie i zakrywa więcej ziemi[10]. Robert Christgau nazwał ją jedną z rzadkich płyt, która jest cholernie blisko wszystkiego, czym chcesz, aby była tania muzyka[11]. John Bush z serwisu AllMusic ocenił ją na maksymalne 5 gwiazdek i stwierdził: Jest tu tak wiele wspaniałych utworów, że początkującym słuchaczom mogłoby się wydawać, że jest składanka z największymi przebojami zamiast właściwej studyjnej płyty[1]. W polskim magazynie Tylko Rock z lipca 1995 roku krytyk Maciej Wesołowski przyznał temu albumowi 3 z 5 możliwych gwiazdek[12].

Adnotacje

  1.   12Bush, John: "Music for the Jilted Generation - The Prodigy | Songs, Reviews, Credits | AllMusic". AllMusic.
  2.   123Dimery, Robert (New York, NY 2005): 1001 Albums You Must Hear Before You Die. Quintet Publishing. s. 750. ISBN. 0-7893-1371-5.
  3. "The Prodigy - Intro + Break & Enter". YouTube.
  4. "The Lawnmower Man - Ending". YouTube.
  5. "Smokey and the Bandit". Youtube.
  6. "The Prodigy - claustrophobic sting (Narcotic Suite)". YouTube.
  7. "Deactivation of HAL 9000". YouTube.
  8. Huw Nesbitt (4 Lipiec 2014): "Music for the Jilted Generation: the artwork". Dazed Digital.
  9. Evans, Paul: "RollingStone.com: Recordings: The Prodigy, Music For the Jilted Generation, 3.5 Stars" Rolling Stone (706).
  10. "The Prodigy: Music for the Jilted Generation". Alternative Press (Kwiecień 1995). s. 84.
  11. Christgau, Robert (październik 2000): "Recenzja płyty". Christgau's Consumer Guide: Albums of the '90s. St. Martin's Press.
  12. Wesołowski, Maciej (lipiec 1995): "Recenzja płyty" Tylko Rock (47). s. 78.

Zobacz również

Wydania

RokTytuł / Format / KrajWytwórnia / Katalog #
The Prodigy - Music For The Jilted Generation1994
CD, Europa
Intercord, XL Recordings
INT 847.903, 7243 4 84101 2 2, XL/INT 847.903
The Prodigy - Music For The Jilted Generation
CD, Reedycja, Stereo, Wielka Brytania
  1 za 19.00 zł  Kup teraz
XL Recordings
XLCD 114

Opinie

Po raz pierwszy słuchałem tej płyty, kiedy byłem jeszcze dzieciakiem. Miałem wówczas jakieś 12-14 lat i nawet nie wiedziałem, że istnieje coś takiego jak "rave". Było coś hipnotyzującego w powtarzających się rytmach i ciekawych detalach, co mi się podobało. Po latach mój gust się nieco zmienił, ale wciąż jestem w stanie odczuwać nostalgię, gdy słyszę tę płytę. Jest w niej wiele kreatywności, ma wiele różnorodnych nastrojów i bardzo dużo energii.

Płyta w mojej ocenie jest spójna, ale na pewno znajdą się na niej utwory, które niektórym mogą się po prostu nie spodobać. Również te powtarzalne struktury bez wątpienia świetnie sprawdzają się na imprezach tanecznych, ale po latach wiem, że istnieje lepsza muzyka, która wymaga większego wysiłku intelektualnego.

Certyfikaty i sprzedaż

Kraj / RegionSprzedażCertyfikat
  Wielka Brytania600,000  2 x Platynowa płyta
  Polska50,000  Złota płyta
  Szwecja50,000  Złota płyta