Van Halen - Diver Down (Album, 1982): oprawa graficzna przedniej okładki
Fair Warning [1981]
Dyskografia
Zmień płytę na poprzednią lub kolejną w dyskografii artysty
1984 [1984]
AlbumStudyjny14 kwietnia 1982
  • od stycznia do marca 1982 roku
  Brak dostępnych egzemplarzy tej płyty w sprzedaży.
Kliknij przycisk Obserwuj (powyżej), aby zostać poinformowany, gdy pojawi się w sklepie jakieś wydanie tej płyty.

Informacje o płycie

 5 minut czytania

Diver Down jest piątym studyjnym albumem amerykańskiego zespołu hard rockowego Van Halen. Został oryginalnie wydany 14 kwietnia 1982 roku na płytach winylowych oraz kasetach magnetofonowych przez wytwórnię Warner Bros. Records (pierwsze CD ukazało się w Japonii dwa lata później). Materiał powstawał w okresie od stycznia do marca tego roku w studiu Sunset Sound w Los Angeles, a prace nadzorował producent Ted Templeman. Album spędził 65 tygodni na liście przebojów Billboard 200 w Stanach Zjednoczonych docierając ostatecznie do pozycji #3 i do 1998 roku sprzedał się na tym rynku w czterech milionach egzemplarzy, uzyskując status czterokrotnie platynowej płyty.

Kompozycje

Pięć z dwunastu piosenek na albumie to covery, z których najpopularniejszy to "(Oh) Pretty Woman" autorstwa Roya Orbisona. W tamtym czasie wytwórnia uważała, że ma większe szanse na przebojową płytę, jeśli album będzie składał się z piosenek, które już odniosły sukces. Z perspektywy czasu okazało się, że był to jeden z najmniej lubianych albumów braci Van Halen, a Eddie stwierdził: Wolałbym mieć bombę z jedną z moich własnych piosenek, niż hit z czyjąś. Jednak w tamtym czasie, choć przyznał się do presji, pod jaką zespół został poddany, by nagrać takie wydawnictwo, to stwierdził w wywiadzie dla Guitar Player (Grudzień 1982), że "było fajnie": Kiedy wróciliśmy z trasy Fair Warning w zeszłym roku (1981), mieliśmy zamiar zrobić sobie przerwę i spędzić dużo czasu na pisaniu tego i tamtego. Dave wpadł na pomysł, Hej, dlaczego nie zaczniemy nowego roku od wydania singla? Chciał zrobić "Dancing in the Streets". Dał mi oryginalną kasetę Marthy Reeves & the Vandellas, posłuchałem jej i powiedziałem, Nie mogę nic z tej piosenki wyciągnąć. Nie mogłem wymyślić riffu, a wiesz, w jaki sposób lubię grać: Zawsze lubię robić riff, w przeciwieństwie do uderzania w akordy barowe i strummingu. Więc powiedziałem, Słuchaj, jeśli chcesz zrobić cover, to może zrobimy "Pretty Woman"? Zajęło to jeden dzień. Udaliśmy się do Sunset Sound w L.A., nagraliśmy go i ukazał się zaraz po pierwszym dniu roku. Zaczął wspinać się po listach przebojów, więc nagle Warner Bros. mówi: Macie przebojowy singiel w rękach. Musimy mieć tę płytę. Powiedzieliśmy, Chwileczkę, zrobiliśmy to tylko po to, żeby utrzymać nas na rynku, żeby ludzie wiedzieli, że wciąż żyjemy. Ale oni wciąż naciskali, więc wskoczyliśmy z powrotem do studia, bez żadnego odpoczynku czy czasu na regenerację po trasie i zaczęliśmy nagrywać. Spędziliśmy 12 dni na tworzeniu albumu... to była świetna zabawa. Dodatkowo, dwie z oryginalnych piosenek powstały na długo przed powstaniem albumu. "Hang 'Em High" może sięgać swoimi korzeniami do dema zespołu z 1977 roku jako "Last Night", które miało tę samą muzykę, ale inny tekst. "Cathedral" również nie było niczym nowym, było grane w obecnej formie przez cały rok 1981, a wcześniejsze wersje sięgały roku 1980. Dodatkowo, "Happy Trails" zostało nagrane na demówce z 1977 roku jako żart.

Ostatecznie na albumie Diver Down znalazły się tylko trzy nowe utwory: "Secrets", "Little Guitars" oraz "The Full Bug". Covery natomiast to:

Oprawa graficzna

Okładka albumu ukazuje flagę "diver down" używaną w wielu jurysdykcjach USA, która wskazuje, że płetwonurek jest aktualnie zanurzony w danym obszarze. Zapytany o okładkę w 1982 roku w wywiadzie z Sylvie Simmons (Sounds, 23 czerwca 1982), David Lee Roth powiedział, że miało to sugerować, że dzieje się coś, co nie jest widoczne dla twoich oczu. Wywiesiłeś czerwoną flagę z białym ukośnikiem. Cóż, wielu ludzi podchodzi do Van Halen jak do czegoś w rodzaju otchłani. To znaczy, nie jest od razu widoczne dla twoich oczu, co dzieje się pod powierzchnią. Tylna okładka albumu zawiera zdjęcie autorstwa Richarda Aarona przedstawiające Van Halen na scenie w Tangerine Bowl w Orlando na Florydzie, które zostało zrobione 24 października 1981 roku, gdy kończyli set otwierający dla The Rolling Stones.

Odbiór krytyczny

Stephen Thomas Erlewine z serwisu muzycznego AllMusic ocenił album na 4 z 5 możliwych gwiazdek i stwierdził: [...] Diver Down jest rzeczywiście dużo lżejszy niż jego poprzednik. Pod wieloma względami jest to powrót do wczesnych albumów, przepełnionych coverami i imprezowymi hymnami, ale tamte płyty były surowe i żywiołowe - sprawiały wrażenie, jakby były dziełem najlepszego na świecie zespołu barowego, który właśnie się rozkręcił, czym oczywiście w pewnym sensie były - ta jest bez wątpienia dziełem dopracowanego zespołu, który od czasu swojego debiutu stał się jeszcze bardziej zwarty i cięższy. Jako zespół, mogą być zwarci, ale Diver Down nie jest niczym zwartym. To istny bałagan, trwający ledwie 31 minut, poskładany z pięciu coverów, dwóch minutowych instrumentali i pięciu nowych utworów. W większości wypadków powinien być to rodzaj papki, przez którą trudno przebrnąć, ale tak nie jest: to jedna z najlepszych płyt Van Halen, taka, której słuchanie sprawia czystą radość. Podobnie jak debiut, jest to wspaniała wizytówka wszystkich mocnych stron grupy, od zawsze porywającej gitary Eddiego Van Halena, przez fundamenty Alexa Van Halena i puls Michaela Anthony'ego, aż po, rzecz jasna, śpiew Davida Lee Rotha[1].

Magazyn Rolling Stone był jednak bardziej sceptyczny przyznając albumowi tylko 2 z 5 gwiazdek, a recenzujący płytę Parke Puterbaugh wysnuł wniosek: Odrzućcie cztery covery, trzy krótkie instrumentale i minutowe wygłupy na "Happy Trails", a piąty album Van Halen, Diver Down, nagle wyda się być dobrym przykładem oszustwa konsumenckiego. Van Halenom najwyraźniej kończą się pomysły: jest tu więcej wełny drzewnej niż w przesyłce szklanych naczyń[2].

Adnotacje

  1. Erlewine, Stephen Thomas: "Diver Down - Van Halen | Songs, Reviews, Credits | AllMusic". AllMusic.
  2. Puterbaugh, Parke (10 czerwca 1982): "Diver Down - Rolling Stone". Rolling Stone.

Zobacz również

Van Halen - 5150
5150
Album, 1986
  1 za 19.00 zł  Kup teraz
Van Halen - Van Halen
Van Halen
Album, 1978
Van Halen - Live: Right Here, Right Now.
Live: Right Here, Right Now.
Album, 1993
  1 za 25.00 zł  Kup teraz

Wydania

RokTytuł / Format / KrajWytwórnia / Katalog #
Van Halen - Diver Down2000
CD, Niemcy
Warner Bros. Records
9362-47718-2

Certyfikaty i sprzedaż

Kraj / RegionSprzedażCertyfikat
  Kanada100,000  Platynowa płyta
  Stany Zjednoczone4,000,000  4 x Platynowa płyta