Posiadamy w sprzedaży 2  egzemplarze  z dyskografii własnej tego wykonawcy, w cenie od 39 zł do 89 zł.

Dyskografia:2Albumy:2
Współtwórca:1Single:0
Pojawia się:4Kompilacje:5

WinyleCDKasety
340

W sumie 7 egzemplarzy
Ceny: od 19 zł do 89 zł
  • Data / miejsce założenia
    1982 w Leighton Buzzard, Central Bedfordshire, Wielka Brytania
  • Rozpadł
    1985 (po 3 latach)
  • Lata aktywności
    1980 - 2010

Profil artysty

 4 minuty czytania

Kajagoogoo to brytyjski zespół new wave, najbardziej znany z przebojowego singla Too Shy z 1983 roku, który zajął pierwsze miejsce na liście przebojów w Wielkiej Brytanii, a w wielu innych krajach uplasował się w Top 10.

Historia Kajagoogoo związana jest z założoną w 1979 roku (Leighton Buzzard Bedfordshire [Anglia]) grupą Art Nouveau, której członkowie próbując swych sił w muzycznym biznesie zaproponowali futurystyczne, awangardowe brzmienie. Zespół tworzyli: Nick Beggs - wokal, bas; Steve Askew - wokal, gitara; Stuart Neale - syntezator, klawisze; Jez Strode - perkusja. W roku 1980 wydali swój debiutancki singiel The Fear Machine w limitowanym nakładzie zaledwie kilkuset kopii, który stał się nagraniem tygodnia w magazynie muzycznym Sounds i był często prezentowany na John Peel Show.

Przez dwa lata grupa próbowała podpisać kontrakt na wydanie studyjnej płyty, lecz bezowocne dążenia doprowadziły do podjęcia poważnej decyzji - dołączenia do grupy nowego muzyka, który zająłby się głównym wokalem. Umieścili więc ogłoszenie w Melody Maker i po wyczerpujących przesłuchaniach rzeszy utalentowanych młodych ludzi wybrali Chris'a Hamill'a znanego pod pseudonimem Limahl (odwrotna kolejność liter nazwiska z małą ingerencją sufiksalną w końcowej nazwie).

Zespół kontynuował swą działalność grając w londyńskich klubach i w czasie jednego z występów w Embassy Club ich muzyka wydała się interesująca trzem głównym wytwórniom płytowym. Kajagoogoo skorzystało z propozycji EMI Records, podpisując w lipcu 1982 roku kontrakt. W styczniu 1983 wydali debiutancki singiel Too Shy, który wspiął się na pierwszą pozycję list przebojów w Wielkiej Brytanii i siedmiu innych krajów Europy, w USA natomiast uplasował się na miejscu piątym. Po Too Shy wydane zostały Ooh to Be Ah oraz Hang on Now. Oba single cieszyły się pozycjami w pierwszej piętnastce. W kwietniu 1983 roku Kajagoogoo wydało swoją pierwszą płytę długogrającą - White Feathers, którą promowała trasa koncertowa po Wielkiej Brytanii.

Każdy z członków grupy cieszył się niezaprzeczalnym talentem i indywidualnymi zdolnościami, które scalone w jedno tworzyło nierozerwalne ogniwo muzycznego sukcesu. Niestety Limahl'owi było mało więc starał się dowartościować poprzez wzrost nakładów finansowych za swoją spuściznę tekstową. To doprowadziło do sporu wewnątrz grupy, która do tej pory zyskami dzieliła się po równo. Rozłam w grupie zaczynał być widoczny, a konflikty nabierały na sile.

Niezgodność w sprawie rozplanowania trasy koncertowej po Stanach Zjednoczonych było ostatecznym powodem zmian, które w obliczu tak wielkich rozbieżności myślenia stały się nieuniknione. W przededniu trasy koncertowej podjęto decyzję o usunięciu Limahl'a z grupy i powrotu do składu z Art Nouveau.

Głównym wokalistą grupy został Nick Beggs. W 1984 roku ukazała się płyta Islands - odpowiedź na krytyczne uwagi z muzycznego przemysłu. W Stanach Zjednoczonych album wydany został pod nazwą Extra Play. Oprócz innej nazwy LP przemieniono również Kajagoogoo na Kaja. Islands było widocznym odejściem od stylu poprzedniego nagrania, a jednocześnie bardziej dojrzałym, wyrafinowanym i otwartym na eksperymenty muzyczne przedsięwzięciem. Grupa wydała trzy single promocyjne: Big Apple, The Lions Mouth oraz Turn Your Back on Me, które dotarły do dwunastej pozycji w Stanach Zjednoczonych. Mimo, że album nie osiągnął takiego komercjalnego sukcesu jak White Feathers, pozostał najlepszą pozycją w dyskografii grupy.

W roku 1985 ponownie dokonano zmian personalnych, gdyż Jez Strode nie wywiązywał się ze swoich "pisarskich" zobowiązań. Nick, Steve oraz Stuart postanowili więc kontynuować działalność jako trio. W Kalifornii nagrali Crazy People's Right to Speak zmieniając już na stałe nazwę na Kaja, pod którą to (nazwą) płyta ukazała się na obydwu kontynentach. Album wykazywał jeszcze więcej rockowych wpływów niż poprzednie pozycje, jednak nie cieszył się już tak wielkim sukcesem. W 1986 roku trzej pozostali muzycy postanawiają zawiesić działalność grupy i spróbować swych sił osobno.

W latach 2003–2011 kilkukrotnie próbowano wskrzesić Kajagoogoo, albo w formie wspólnych koncertów, albo w celu wydania nowego materiału. Owocem tych starań było wydanie w 2008 (w formie cyfrowej w 2011), albumu Gone to the Moon oraz singla "Death Defying Headlines" w 2011. W marcu 2017 roku basista Nick Beggs powiedział, że Kajagoogoo nie jest już aktywny, stwierdzając: "Zrobiliśmy coś około dziewięciu lat temu, i to było dobre. Było to niemal jak ponowne przyjrzenie się temu ze względu na dawne czasy i czułem, że zrobiliśmy z tym sporo dobrego. Ale jeśli chodzi o posuwanie się naprzód, nie ma sensu w powracaniu do tego projektu".

Dyskografia : wydane płyty

  • lista
  • mini
RokTytułWytwórniaOcena
Albumy studyjne
  1 za 39 zł  Kup teraz
Kajagoogoo - White Feathers1983
EMI
+ 1 więcej
4.89 / 9 głosów / głos
  1 za 89 zł  Kup teraz
Kajagoogoo - Islands1984
EMI
4.62 / 8 głosów / głos
Kajagoogoo - Gone To The Moon2008
CDr Album, Edycja limitowana, Wielka Brytania
REDdot Music
Single i EP
Kajagoogoo - Ooh To Be Ah1983
EMI
Kajagoogoo - Hang On Now1983
EMI
Kajagoogoo - Big Apple1983
EMI
Kajagoogoo - Too Shy1982
EMI
+ 2 więcej
3.54 / 14 głosów / głos
Kajagoogoo - The Lion's Mouth1984
EMI
Kajagoogoo - Turn Your Back on Me1984
EMI
Kompilacje
Kajagoogoo And Limahl - Too Shy - The Singles And More1993EMI Records USA, ERG
Kajagoogoo - The Very Best Of1996
CD Kompilacja, Wielka Brytania i Europa
EMI Gold