Posiadamy w sprzedaży 2  egzemplarze  z dyskografii własnej tego wykonawcy, w cenie od 12 zł do 39 zł.

Dyskografia:2Albumy:1
Współtwórca:1Single:1
Pojawia się:2Kompilacje:3

WinyleCDKasety
320

W sumie 5 egzemplarzy
Ceny: od 12 zł do 39 zł
  • Data / miejsce urodzenia
    24 lipca 1958 w Nicosia, Lefkosia, Cypr
  • Zmarły
    4 stycznia 2011 w Chelsea, Kensington and Chelsea, Londyn, Wielka Brytania
  • Zmarł w wieku
    52 lat
  • Płeć
    Mężczyzna
  • Lata aktywności
    1980 - 2010
  • Jansen/Barbieri/Karn

Profil artysty

 2 minuty czytania

Urodzony 24 lipca 1958 roku Mick Karn początkowo uczył się gry na instrumentach dętych drewnianych takich jak fagot i klarnet. Jednakże najbardziej znany jest dzięki charakterystycznemu brzmieniu i sposobowi gry na basie, i to na tyle niebagatelnemu, iż stawiany jest obok Jaco Pastoriusa. Według Karna bas pozostawał zbyt długo w muzyce niezauważony, a jego misją jest sprawienie by stał się on słyszalny. Nawet we wczesnych nagraniach Japan jego „falujące” brzmienie basu jest łatwo rozróżnialne.

Dzięki albumowi Tin Drum, łabędziemu śpiewowi Japan z 1981 roku, Karn ochrzczony został jednym z najlepszych basistów na świecie. Już w tym momencie miał za sobą współpracę z Gary’m Numan’em na jego albumie Dance, gdzie zagrał partie basu i saksofonu. Nagrał także, jako pierwszy członek Japan, album solowy – Titles w 1982 roku. Dzięki albumowi koncertowemu Japan - Oil on Canvas (1983) jego popisy instrumentalne dotarły do uszu jazzowej legendy Jana Garbarka. Kolejny rok przyniósł nieprawdopodobną współpracę Karna z wokalistą BauhausPeter’em Murphy. The Waking Hour to jedyny album swoistego duetu Dali's Car i wkrótce basista Japan, połączywszy siły z bliskim przyjacielem Steve’em Jansen’em nagrywa album solowy Dreams of Reason Produce Monsters. Karn w tym czasie nagrywał także partie instrumentalne na albumach Kate BushSensual World (1989) oraz Joan ArmatradingSquare the Circle (1992).

Wczesne lata '90 to bardziej płodny okres w karierze muzyka, który założył z Jansen’em i Barbieri’m wytwórnię Medium. Cała trójka wraz z gitarzystą Davidem Torn’em wyprodukowała uznawane za najlepsze jego albumy: Bestial Cluster (1993) oraz The Tooth Mother (1995). W międzyczasie pojawił się także eksperymentalny funkująco-progresywny projekt, Polytown, nagrany znowu we współpracy z Torn’em i perkusistą Terry’m Bozzio. Kolejne albumy powstawały w odstępach dwuletnich: Liquid Glass (1999), Each Eye a Path (2001) oraz ostatni More Better Different (2003).

Dyskografia : wydane płyty

  • lista
  • mini