Pink Floyd - A Collection Of Great Dance Songs (Kompilacja, 1981): oprawa graficzna przedniej okładki
A Nice Pair [1974]
Dyskografia
Zmień płytę na poprzednią lub kolejną w dyskografii artysty
Works [1983]
KompilacjaStudyjny23 listopada 1981
  • - Abbey Road Studios (Londyn, Wielka Brytania)
  • - Britannia Row Studios (Londyn, Wielka Brytania)
  • - Super Bear Studios
  • - Producers Workshop (Los Angeles, Stany Zjednoczone)
  • - Morgan Studios (Londyn, Wielka Brytania)
  • - New Roydonia Studios
  Brak dostępnych egzemplarzy tej płyty w sprzedaży.
Kliknij przycisk Obserwuj (powyżej), aby zostać poinformowany, gdy pojawi się w sklepie jakieś wydanie tej płyty.

Informacje o płycie

 3 minuty czytania

A Collection of Great Dance Songs jest albumem kompilacyjnym angielskiej grupy rockowej Pink Floyd. Ukazał się 23 listopada 1981 roku w Wielkiej Brytanii nakładem wytwórni Harvest Records oraz poprzez Columbia Records w Stanach Zjednoczonych. Materiał znajdujący się na tej składance powstał w okresach: styczeń - sierpień 1971, styczeń - czerwiec 1975, kwiecień - listopad 1979 oraz w 1981 roku. Wydawnictwo otrzymało status złotej płyty nadany przez amerykański przemysł muzyczny 29 stycznia 1982 roku, platynowej 6 lipca 1989 oraz podwójnie platynowej w sierpniu 2001. Album osiągnął miejsce #37 na liście przebojów w Wielkiej Brytanii i #31 w Stanach Zjednoczonych.

Zawartość

Album zawiera alternatywne miksy nagrań "Shine On You Crazy Diamond" (składające się z części 1, 2, 4 i 7) oraz "Another Brick in the Wall (Part 2)". "Money" został natomiast nagrany od nowa, ponieważ Capitol Records odmówił licencji na utwór dla Columbia/CBS Records. David Gilmour nagrał utwór sam (gitary, klawisze, gitara basowa i wokal) oraz współprodukował go z Jamesem Guthrie. Dick Parry natomiast odtworzył swoją saksofonową część.

Istnieją pewne różnice pomiędzy powtórnie nagraną wersją a oryginałem, głównie w solówkach na saksofon i gitarę oraz ogólnym wykorzystaniu pogłosu i Gilmoura powtarzającego "away" na końcu zamiast śpiewu scat w podwyższonym tonie na oryginale. Perkusja jest wyraźnie inna niż u Nicka Masona, szczególnie w solówce gitarowej, z bardzo małą ilością wypełnień tom-tom słyszalnych w oryginale.

Tytuł i oprawa graficzna

Ironiczny tytuł był nawiązaniem do dyskotekowych rytmów "Another Brick in the Wall (Part 2)", a także do żartu Nicka Masona, że amerykańska wytwórnia prawdopodobnie myślała, że są zespołem tanecznym[1]. Na okładce znalazła się fotografia przywiązanych linami do ziemi tancerzy balowych, którzy nie mogą się ruszyć. Na wewnętrznej wkładce znajdowały się ich zdjęcia na białym (Wielka Brytania) lub czarnym tle (USA).

Wydania

Album A Collection of Great Dance Songs ukazał się oryginalnie na winylu oraz kasecie magnetofonowej w 1981 roku. Pierwsze wydanie na CD miało miejsce w Japonii w 1985 roku (CBS/Sony 32DP 363). Globalny nakład w tym formacie pojawił się natomiast dwa lata później, w 1987 roku od EMI (CDP 7 90732 2).

Wytwórnia Columbia wydała pierwszą zremasterowaną edycję na płycie CD w 1997 roku w USA. Następnie ta wersja ukazała się ponownie w 2000 roku nakładem Capitol Records w Stanach Zjednoczonych oraz EMI dla reszty świata, w tym dla Europy. Album został wydany po raz kolejny w 2017 roku pod szyldem Pink Floyd Records, dystrybuowany przez Sony Music na całym świecie oraz Warner Music w Europie i został wydany zarówno na płytach winylowych jak i CD.

Odbiór krytyczny

Recenzując w swoim przewodniku po płytach z lat 80-tych (1990), Robert Christgau napisał o albumie: Z nagranym ponownie "Money" o bardziej żwawym tonie, który chroni ich przed zarzutami niezgodności tytułu z prawdą, płyta ta gromadzi ich melodyjne chwile, które zawsze znajdowały się daleko pomiędzy - tak daleko, że nawet nienawróceni mogą przegapić namiastkę struktur symfonicznych, w których są odpowiednio osadzone[2]. Rob Sheffield był mniej entuzjastyczny w The Rolling Stone Album Guide (2004), pisząc, że zarówno ta kompilacja, jak i następna, wydana w 1983 roku Works, są bezsensownymi kolekcjami "przebojów" zespołu, który pogardzał hitami[3]. William Ruhlmann z serwisu AllMusic również zauważył, że dla zespołu, którego kwintesencją jest "albumowość", taka kompilacja nie ma większego sensu, zwłaszcza gdy zedytowane zostają najważniejsze nagrania. Zachęca ostatecznie do pozostania przy długich, albumowych wersjach, chyba, że się chce zostać szybko zaznajomionym z twórczością grupy[4].

Adnotacje

  1. Wawzenek, Bryan (23 Listopad 2016): "How Pink Floyd's "Great Dance Songs" Became a Collector's Item". Ultimate Classic Rock.
  2. Christgau, Robert (październik 1990): "Recenzja płyty". Christgau's Record Guide: The '80s. Pantheon Books.
  3. Sheffield, Rob (2 listopada 2004): "Pink Floyd: Album Guide". Rolling Stone Album Guide. Jann Wenner, Fireside Books.
  4. Ruhlmann, William: "A Collection of Great Dance Songs - Pink Floyd | Songs, Reviews, Credits | AllMusic". AllMusic.

Zobacz również

Pink Floyd - The Final Cut
The Final Cut
Album, 1983

Wydania

RokTytuł / Format / KrajWytwórnia / Katalog #
Pink Floyd - A Collection Of Great Dance Songs1987
CD, Holandia
EMI
CDP 7907322, CDP 7 90732 2
Pink Floyd - A Collection Of Great Dance Songs2017
Winyl, LP, Reedycja, Remastering, 180 Gram, Europa
Parlophone, Pink Floyd Records
PFRLP19, 0190295996901

Certyfikaty i sprzedaż

Kraj / RegionSprzedażCertyfikatRok przyznania
  Austria25,000  Złota płyta
  Wielka Brytania100,000  Złota płyta
  Nowa Zelandia7,500  Złota płyta
  Stany Zjednoczone2,000,000  2 x Platynowa płyta 16 sierpnia 2001